ခါနွေဦး

ခါနွေဦး အခကြေးငွေနဲ့ group member ဝင်ပြီး ကိုယ်ဖတ်ချင်တဲ့
အချစ်ဝတ္ထုတွေကိုစဆုံးဝယ်ဖတ်လို့ရပါပြီ။

16/07/2026

အချစ်လမ်းညွှန်

#ဝတ္ထု

05/07/2026

Part 2 coming soon 🫶🏻

27/06/2026

အချစ်လမ်းညွှန် အပိုင်း50 shortcut

သား၏ ကျောင်းအင်္ကျီအဖြူများ
ကို အဖြူတွေချည်း သပ်သပ် အဝတ်
လျှော်ပျဉ်ချပ်ပေါ် ဇဉ် အရင် ပစ်ချ
လိုက်သည် ။ ကျောက်စည်ဘေး
အောက်ခြေမှာ ကပ်ထောင်ထား
သည့် အဝတ်လျှော်ဆပ်ပြာမှုန့်ထုပ်
ကို ယူပြီးအသင့်ရေထည့်ထားသော
ကော်ဇလုံတည်း ဖြူးထည့်သည် ။

နန်းပေးကို ဇဉ့်အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီ
တွေနဲ့သားရဲ့ အနွေးထည်နှင့် ဇဉ့်
အနွေးထည်တွေလောက်ပဲ လျှော်
စေသည် ။

ဒီလို သားလုပ်သူရဲ့ အင်္ကျီအဖြူတွေနှင့်
အတွင်းခံတွေ ၊ ဇဉ့်ခါးအောက်ပိုင်းက
ထမိန်တွေဘာတွေကိုတော့ ကိုယ်တိုင်
လက်နှင့်သာလျှော်သည် ။

“ဗွမ် ..ဗွမ် ..”

အဝတ်တွေထည့်လိုက်တော့ ရေစုပ်
သွား၍ ဇလုံ ထဲရေသိပ်မကျန် ။ ထို့ကြောင့်
ဖလားနဲ့ထပ်ခပ်ထည့်ပြီးမှ
စီးထားသည့် ကတ္တီပါဖိနပ်အား
ချွတ်လိုက်သည် ။ ဆောင့်ကြောင့်
ထိုင်ချဖို့ ထမိန်စအား သေချာပြင်
ပြီးမှ အိမ်ဘက်ကခေါ်သံကြောင့်
ဇဉ်ပြန်ထရသည် ။

“ အစ်မလာပြီညီမ ..!ခဏလေး ..”

ဝက်စတူးဟင်းရည် မီးဖိုပေါ် ဇဉ်
တင်ခဲ့တာဖြစ်သည် ။ ဒါကို နန်းပေး
က အိမ်လှေကားမှ “ အစ်မရေ ..
ဝက်စတူးအိုးချပြီး သရက်သီး
ခြောက်ချက် ချက်လိုက်တော့မယ်
နော်” ဟုအော်သည် ။

ဇဉ် အဖြေချက်ချင်းမပေးပဲ လူ
ထလာရခြင်းက ဝက်စတူးဟင်းရည်
၏ အခြေအနေကို သိချင်သောကြောင့်
ပင် ။

“ ကျွီး ..”

အရင်ကလမ်းဘက်ကိုဖောက်ထွင်းမြင်
ရသော ခြံစည်းရိုးမဟုတ်တော့တာ
မို့ ဇဉ်သေချာကြည့်နေရသည် ။ ပျဉ်ချပ်
ခြံစည်းရိုးကြားက ထိုမဲမဲ သဣာန်ဆီ
ခြေစုံရပ်အာရုံရောက်သွားတာမို့ လှေ
ကားမတက်ဖြစ် ။

“ ဟင် ..”

ဇဉ့်မျက်လုံးများကြောင်ဝိုင်းသွား
သည် ။ စေ့ရုံစေ့ထားသော ပျဉ်တံခါး
အား ဆွဲဖွင့်၍ ခပ်တည်တည်နဲ့ဝင်လာ
သူသည် ..

“ အစ်ကို ..”

နက်ပြာရောင်ရှပ်လက်ခေါက်ဝတ်ထား
သောသူသည် ဇဉ်ရှိရာသို့သာတစိုက်မတ်
မတ် ..

“ မမြင်ဖူးဘူးလား ..”

လှေကားထိပ်က နန်းပေးကိုမေ့ပြီး
ဇဉ်ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်မိသည် ။ ခါး
ကိုဖက်လိုက်တော့ ဖြန့်ချထားသော
သူမဆံပင်ရှည်တွေကိုရောပွေ့ပိုက်
ထားသလိုဖြစ်သွားတာ ကြောင့်
သူ့လက်ကြားနဲ့ သူမကျောပြင်ကြား
မှာ ထိုဆံပင်ရှည်များသည် ခွေဝိုက်
မို့တက်နေသည် ။

နှစ်ဦးသားဟာ စက္ကန့်တွေအကြာကြီး
အထိ ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားကြဆဲ .. ゚ #ထိုင်း #ဂျပန် #ဝတ္ထု #မလေးရှား

26/06/2026

49 အချစ်လမ်းညွှန်

နန်းပေးကလည်း စကားပြောနေရင်း
ကိုယ့်ကိုကြည့်လာတတ်သည့် ထက်အား
ပြန်ကြည့်နေမိသည် ။ ဇဉ်လည်း ဒါကို
သိနေတော့ ..

“ သူကလေ …”

“ ဒါနဲ့သူက..”

“ ဟယ်..”

ဟယ် လုပ်ပြီး စကားပြောတာတိုက်နေ
တာကိုသဘောကျသွား၍ ထက်က
ရယ်သည် ။ ဇဉ်လည်း အသာလိုက်
ပြုံးမိသည် ။ ပြုံးလို့မပြီးသေးခင်
ထက်ဆီမှ သူကဘယ်သူလဲ ၊ဇဉ့်အသိ
လားဟုထပ်မေးသည် ။

စကားစပြတ်မခံသော ထက်ကြောင့်
မဖြစ်မနေဖြေရမှာဟာ တာဝန်ကြီး
တစ်ခုလိုပင် ။

“ ဇဉ့်အသိညီမလေးပါ ..နန်းပေးတဲ့ …”

ဇဉ့်စကားမဆုံးခင် နန်းပေးဆီသို့ထက်
အကြည့်တွေဟာ လုံးလုံးလျားလျားကို
ရောက်ရှိသည် ။ နန်းပေးပြုံးပြလိုက်ပေမဲ့
ထိုအပြုံးမှာ အနေခက်ခြင်းတွေကပ်ညိပါ
သည် ။

“ ဟုတ်လား ..ထက်က ဇဉ်ကူဖော်လောင်ဖက်
ရအောင် ကိုတေဇောခေါ်ထားပေးတဲ့
အကူကောင်မလေးထင်နေတာ ..”

ဇဉ် ပြုံးလိုက်ဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ အမ်းတမ်း
တမ်းဖြစ်သွားရသည် ။ ထက်ကတော့
ပီပြင်စွာပြုံးနိုင်ကာ ထိုအပြုံးနှင့် ဇဉ့်ကို
ပင့်ကပ်ကြည့်သည် ။ မိန်းမချင်းဆို ဇဉ့်
အရပ်က ပိုမြင့်တာများတာမို့ ထက်ထက်
လည်း အရပ်ကပိုနေသည် ။

“ ဒါနဲ့ ပြောပါဦး ဇဉ် ..ပွဲကဘယ်တော့
လဲ ..”

ဒီတစ်မနက်လုံး ဇဉ်ကြောင်အမ်းနေရတာ
ဆက်တိုက်ပင် ..။

“ ဇဉ်နဲ့ ကိုတေဇောတို့ရဲ့ မဂ်လာပွဲကို
ပြောတာလေ ဇဉ်ရဲ့ …”

“……”

“ လုံးဝမလုပ်ပဲနဲ့တော့မနေပါနဲ့ဇဉ်ရယ် .. “

ဇဉ်နဲ့ နန်းပေးဟာ နားထောင်သူသပ်သပ်
သာ ။ အပြောပိုင်းမှာ ထက်ကသာအသာ
စီးရနေသည် ။

“ တကယ် ကိုယ့်ညီမလိုသဘောထား
လို့ပြောတာသိလား ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေနေ
ကိုယ်ကမိန်းမပဲမလား ။ တစ်သက်မှာ
တစ်မဂ်လာပဲရှိတာ ..”

ဇဉ် ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တာကို ထက်တစ်
ချက်အကဲခတ်သလိုကြည့်ပြီး ဘေးက
အထုပ်တွေနဲ့ နန်းပေးကိုလည်း ဝေ့ကြည့်
သည် ။ လက်ထဲက ပါဆယ်ထုပ်တွေ
လည်း မျက်လုံးထောင့်ထဲရောက်ပါသည် ။

“ ပြီး ဇဉ်ရတဲ့ ကိုတေဇောလိုလူမျိုးက
မဂ်လာပွဲ တစ်ပွဲလောက်ကိုတော့ အေး
ဆေးလုပ်ပေးနိုင်တယ် ..အဲ့ဒါကြောင့်မလို့
ဇဉ်ဒီတိုင်းကြီး မပြီးလိုက်နဲ့နော် ..”

“ မဟုတ်ပါဘူး ..ဟို အစ်ကိုက ဇဉ့်ကို
မဂ်လာဦးညစာစားပွဲရော ၊ပွဲရောလုပ်ပေး
မယ်ပြောတာ .. “

“ဇဉ်က ငြင်းထားတာပါ ..”

“ ဟင် ..ဘာလို့လဲ ..”

ထက်၏ တအံ့တဩ မျက်နှာထားဟာ
ဇဉ်စူးခနဲ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးမှ ..

“ဒီလိုပါပဲ အစ်မရယ် ..”

“ ဇဉ်ရယ် ..အဲ့လိုကြီး သိမ်ငယ်ပြီး လူကြား
ထဲ မထွက်ပြရဲ ဖြစ်နေလို့မရဘူးလေ ..
တစ်ခုလပ်လည်း ဘာဖြစ်လဲ ..”

“သူလက်ခံနိုင်လို့ယူထားတာပဲဟာ ..
ဇဉ်ဒီလို မလှုပ်တလှုပ်ကြီးမနေနဲ့
သိလား ..ပွဲလောက်ကြီးမလုပ်ချင်ရင်
တောင် သူ့ဘက်အသိ ကိုယ့်ဘက်အသိ
လောက်တော့ဖိတ်ပြီး ဆွမ်းကျွေးလောက်
တော့ ..”

“ ဟုတ် ..ဇဉ်အဲ့လိုတော့စဉ်းစားထားပါတယ် ..”

“ အခုက အရေးကြီး ကိစ္စပေါ်လာတော့
ခရီးထွက်လာလို့ သူပြန်လာမှပဲ …”

“ ဘာကိစ္စလည်းဆိုတာ ဇဉ့်ကိုမပြော
သွားဘူးလား ..”

ဖြတ်မေးတဲ့ထိုမေးခွန်းကြောင့် ဇဉ်တွေတွေ
ကြီး ထက်ကိုကြည့်ပြီး ခေါင်းလေးအသာ
ခါသည် ။ ဒါကို ထက်ကအားမရစွာကြည့်
ပြီး ခေါင်းခါချင်သည် ။

တဖြည်းဖြည်းသိမ်ငယ်လာရသော
စိတ်နဲ့ ဒီနားကနေအမြန်ထွက်သွားချင်
သော စိတ်က ဇဉ့်တစ်ကိုယ်လုံးကို
ကြီးစိုးလာသည် ။ ဒီလို လတ်ဆတ်တဲ့
မနက်ခင်းမှာ အားအင်တွေဆုတ်ယုတ်
လာရသည် ။

“ ကိုတေဇောလိုလူမျိုးနဲ့ ယူပြီးရင်
တော့ ဇဉ်ပျော့ညံ့နေလို့မဖြစ်ဘူးနော်
ဇဉ် ..။”

“……”

“ ရှေ့လျှောက် ဇဉ်လူတွေအများကြီးထဲ
တောက်လျှောက်သွားရတော့မှာ ..သူနဲ့
ပတ်သက်တဲ့ပွဲတွေလည်း တစ်ခုပြီးတစ်
ခု ဇဉ်တက်ရ…”

“ဖုန်းလာနေတယ် အစ်မ …”

ဇဉ်ရော ထက်ရော နန်းပေးကို ပြိုင်တူ
ကြည့်ပြီးမှ ခြင်းလေးထဲကိုကြည့်မိကြ
သည် ။ အဲ့ဒါလည်း ပြိုင်တူပါပဲ ..။

ခဏနော်ဟု ဇဉ်မပြောတော့ပဲ အပြုံး
လေးနှင့်သာခေါင်းငြိတ်ပြပြီး အိတ်တွေ
ကြား ညှပ်နေသည့် ဖုန်းကိုထုတ်သည် ။

“ ဟယ်လို …”

ဖုန်းလေး ပြန်ဖြေရင်း မတ်တပ်ကြီး
ဖြစ်နေဆဲ ထက်ကို ဇဉ်အသာကြည့်
သည် ။

“ အခုစျေးထဲတောင်ရောက်နေပြီ ..”

“………”

“ ပြေပါတယ် ။ “

“……”

“ ပါတယ် အစ်ကို ..အခုဘေးမှာအတူလာ
ကြတာ ..”

ဒီတိုင်းထွက်သွားရင် မကောင်းဘူးဖြစ်
သွားမှာစိုးပေမဲ့ မတ်တပ်ကြီးရပ်နေရင်
လည်း မကေားဘူးခံစားရသည် ။ ထို့
ကြောင့်ဖုန်းထုတ်ကြည့်နေလိုက်သည် ။

ဒါကို ဇဉ် ဝေ့ကြည့်ပြီး ကိုင်ထားဆဲ
ဖုန်း ဘာသံမှမလာတော့တာကို နားနား
ကပ်ထားရင်းအကြာကြီး ဒီတိုင်းငြိမ်
နေမိသည် ။ ရောက်နေတာ လူစည်
ကားများပြားသော စျေးလမ်းဆိုတာကို
သတိမရတော့ ၍ တစ်ချက်တစ်ချက်
ကပ်ရှောင်ရင်း အသားချင်းပွတ်မိ
သွားတာကိုအာရုံမရ ။ မထိတထိ
အတိုက်ခံရတဲ့ဆီလည်း အသိမရောက် ။

“ အစ်ကိုရောဟင် ..”

ဘေးမှာ ၊အထူးသဖြင့်ရှေ့ကရှိနေ
သေးသော လူကြောင့် ဇဉ့်အသံလေး
ပုံမှန်ထက်တိုးလျသွားသည် ။ တမင်
နှိမ့်လိုက်ပေမဲ့ ဒီဘက်အနီးတစ်
ဝိုက်က လူတွေကကြားသည် ။
မကြားတာ ဟိုဘက်ကစီးကရက်
ရှိုက်နေခဲ့သောသူ ။

မကြားရ၍ နှုတ်ခမ်းကြားထဲက
စီးကရက်ကို လက်ကြားထဲထည့်
ပြီး နားမှခွါကာဖုန်းမျက်နှာပြင်
ကိုငုံ့ကြည့်သည် ။

“ ဘာပြောလိုက်တာလဲ …”

“ အစ်ကို အဆင်ပြေရဲ့လားလို့ပါ ..”

“ ရန်ကုန်ကိုဘယ်ချိန်ရောက်လဲ …”

“ speaker ဖွင့်လိုက်ပါလား ဇဉ် ..”

“…”

“ ဟယ်လို …”

“….”

“ ဟယ်လို ..”

ပြတင်းဘောင်ပေါ်စီးကရက်ညှက်လျက်
သား လက်ကို တေဇချလိုက်ပြီး ဖုန်း screen
ကိုသာ ကြည့်နေရတာစူးစူးစိုက်စိုက် ။

“ဟယ်လို ..”

“ အင်း ..ကြားရပြီ ..”

“……..”

ပျားပန်းခတ်နေလောက်မည့်သူမတို့
မြို့ရဲ့စျေးမနက်ခင်း အသံဗလံတွေ
သာ ဖုန်းကနေ စဉ်ဆက်မပြတ်မြည်နေ
သည်။ ကြားချင်တဲ့သူဆီက အသံကတော့
အသက်ရှူသံလေးတောင် ထပ်မထွက်လာ
သေး ။

“ ဘေဘီ ..”

“….”

“ ဟယ်လို …”

“ ဇဉ် ..”

“ဟင် ..”

ဘေဘီခေါ်လိုက်တာကို သူမကကွက်
ပြီးမကြားတာလား ။ ဒါမှမဟုတ် သူမကို
ခေါ်တယ်မထင်တာလား ။ လူချင်းတွေ့ရင်
အဖန်တစ်ရာမက ခေါ်ပေးလိုက်မယ် ။
ဒါမှ နောက်ဆိုရင် ဘေဘီဆိုတာနဲ့ သူမကို
ခေါ်တာမှန်းသိအောင် ။

“ မတ်တပ်ကြီးမြန်းမေ့နေတာလား ..”
.”…..”

“ မဟုတ်ပါဘူး ..ရှင်မှဘာမှမပြောတာ ..”

ဘာမှမပြောဘူးတဲ့ ။ ဟယ်လိုလုပ်နေတာ
တစ်ကြိမ်မှမကတာ .. မငြင်းနေတော့ပဲ ဆိုဖာ
မှာ ဝင်ထိုင်ပြီး ရှေ့ကစားပွဲပေါ် ခြေထောက်
နှစ်ဖက် ဆန့်တန်းထပ်လိုက်သည် ။

“ မနက်စာဘာစားမှာလဲ ..”

“ တိုဟူးနွေး …”

“ ကိုယ့်အတွက်မပါဘူးလား “

“ ဟင့်အင်း .”

စိတ်ဆိုးရမည့်အစား တေဇကဟွန်းခနဲ
ရယ်သည် ။ ဖြစ်နေလောက်မည် သူမ၏
မဝံ့မရဲ ရှက်စနိုးမျက်နှာလေးကိုမြင်ယောင်
ကြည့်ရင်း အူယားလာသည် ။

“ ဝယ်တာစုံပြီလား ..”

“ ဟင့်အင်း ..ကျန်သေးတယ် ..”

ဒီစကားကြောင်ယားနေသော အူလေး
လွင့်ပျယ်သွားကာ မြင်လွှာထဲကသူမဘေး
ကျောင်းစိမ်းကျောင်းဖြူနဲ့ ခပ်ဖြောင့်ဖြောင့်
ခပ်နုနု ချာတိတ်လေးဝင်လာသည် ။

“ ဟုတ်ပြီ အဲ့ဒါဆို ..၈ခွဲ၉ နာရီလောက်
ပြန်ဆက်လိုက်မယ် ကိုယ် ..”

“…..”

“မြန်မြန်လုပ်ဦး..ချာတိတ်နေ့လည်စာ
ထမင်းချိုင့် မမှီပဲနေဦးမယ် …”

“ ဟုတ် …”

“ ချစ်တယ် ..”

ချစ်တယ်လည်း ပြန်မပြောပဲ အကြာကြီး
နေမှ ဟုတ်တဲ့ …

ထို့ကြောင့် နောက်ကဆိုဖာပေါ်မော့မှီထား
သည့် ခေါင်းဟာ ထောင်လာသလို မှေးမှိတ်
ထားသော မျက်လုံး တွေကလည်း ပွင့်လာ
သည် ။ တိခနဲကျသွားသော phone call
ကြောင့် ဖုန်း lock screen wallpaper ကို
သာ တေဇမြင်လိုက်ရသည် ။

မျက်ခုံးကြီး ကြုတ်ပြီး အလိုမကျဖြစ်ပြီး
ငြိမ်နေရာမှ သွားပေါ်အောင်ပြုံးမိပြန်တာ
အရူးတစ်ယောက်လို ။

ကိုယ့်ရဲ့ တစ်ရက်နဲ့တစ်ညမိန်းမအသစ်
စက်စက်လေးက ရှိုးတိုရှန်းတန်းဖြစ်နေဦးမယ်
ဆိုတာ သဘာဝကျပါသည် ။

မဖြစ်နေမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မဟုတ်
ပါလား ။

……………………

စာရွက်စာတမ်းတွေပေါ် စိုက်စင်းနေသော
ဆရာသမား၏ မျက်ဝန်းတွေကို မျက်စောင်း
ထိုးက ဇော်သ တစ်ချင်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်း
ချမိသည် ။ ဒီတစ်ခေါက် ပါသွားတဲ့
တန်ဖိုးတွေက မနည်းသလို ရှင်းရမဲ့
ပြသနာတွေကလည်း သုံးလေးခု တန်း
စီနေသည် ။

“ ဇော်သ …”

“ ဗျာ ဆရာ …”

စာရွက်တွေပေါ် လက်ညှိုး ထိပ်နဲ့ ပွတ်
တိုက်လျှောသက်နေဆဲ ။

“ အကုန်ခေါ်လိုက် အဲ့ကောင်တွေကို …”

ငုံ့ထားသော ခေါင်းအားမော့လိုက်တော့
ဇော်သ၏ ပျက်နေသောမျက်နှာထား ။

“ ဘာဖြစ်တာတုန်း မင်းမျက်နှာက ..”

“ လေးမောင်ပါမလာဘူးဆရာ …”

စူးရှနေသော တေဇအကြည့်တွေဆီမှ
ဇော်သ အကြည့်မသက်သာစွာလွှဲလိုက်
ကာ …

“ အဖွဲ့အစည်းကမိသွားတယ် .. “

နောက်ကျောမှီမှာ တေဇ ၏ခြစ်ရာ
ကုတ်ရာပြည့်နေဆဲ ကျောပြင်မှီချလိုက်
တော့ကာယကံရှင်က ခပ်စပ်စပ်ခံစား
ရသည် ။

“ အပြင်မှာ ဟေသာလည်းရောက်နေတယ် ..”

“ အစောပိုင်းဆရာအိပ်နေကတည်းက
ဖုန်းကြည့်စောင့်နေတာ ..”

တပည့်မျက်နှာပေါ်မှ မှေးစိုက်စိုက်
တေဇအကြည့်တွေ အခန်းတံခါးဆီ
ရွေ့သွားသည် ။

“ အောင်ပန်းမှာ ဆရာအိမ်ထောင်ကျ
သွားတာ မသိသေးတော့ ..”

“ ခေါ်လိုက် ..”

ခဏနေမှ တပည့်ဆီက ဟုတ်ကဲ့ထွက်
လာသည် ။ ပြီး ထိုခြေသံ ဟာ
ထွက်သွားပြီးမကြာခင်
ရေမွှေးနံ့ပြင်းပြင်း နဲ့ တစ်ခြား
ဒေါက်ဖိနပ်သံကိုပါ အဖော်ခေါ်လာ
သည် ။

“ မောနင်း ကိုကြီး ..”

လွယ်လာသည့် အိတ်အနက်အသေး
လေးအား စားပွဲ ပေါ် ဟေသာတင်ပြီး
စာရွက်တွေဘေးက အသစ်တင်ထား
သော စီးကရက်ဘူးကိုယူသည် ။ တစ်
လိပ်ထုတ်ပြီး နီညိုညို နှုတ်ခမ်းကြားမှာ
တပ်ပေးရင်း မီးညှိပေးတာ ပေါ့ပေါ့ပါး
ပါး ။ ဘာမှခက်ခဲနေတာမရှိ ။

ညာဘက်ပုခုံးစောင်းပေါ် လက်နှစ်ဖက်
လေး ပိုက်တင်မှီနွဲ့လိုက်တာကလည်း
လုပ်နေကျ အကျင့်တစ်ခုလို ။ တုံ့ဆိုင်း
နေတာမျိုးမရှိ ။ သုံးချိုးတစ်ချိုးလောက်
သာမြင်ရသည့် မျက်နှာဟာ ကြည့်နေစဉ်
မှာပဲ မီးခိုးငွေ့နောက်ခံနှင့်ဖြစ်လာသည် ။

မေးဖျားတစ်လျှောက်က မုတ်ဆိတ်မွှေး
ရာ စိမ်းညှို့ညှို့ကို ကြည့်နေရုံနဲ့မဟုတ်
ပဲ အသာပွတ်ကိုင်ကြည့်သေးကာ ..

“ ကိုကြီး ဒီတစ်ခေါက်ရှမ်းပြည်ခရီး
က ကြာတယ်နော် ..”

“ သာကဖြင့် ကိုကြီး ရန်ကုန်ကို ပြန်မြန်း
ပြန် လာပါ့မလားလို့ ..”

သူမအတွက်အဖြေစကားက စီးကရက်
ငွေ့တလူလူချည်းသာ ..။

>>>>>>>50

#ဝတ္ထု #ထိုင်း #မလေးရှား #ဂျပန်

25/06/2026

48အချစ်လမ်းညွှန်

သူခေါ်ပေးထားသည့်ကောင်မလေးအား
ညစာ ထပ်ကျွေးပေမဲ့ စားခဲ့ပြီဆိုပြီးအတင်း
ငြင်းနေ၍ ဇဉ်မကျွေးလိုက်ရ။ ထို့ကြောင့်
သားအိပ်ရာကို သေချာပြင်ပေးပြီး
လျှော်သိမ်းထားသော စောင်နှစ်ထည်
လုံးအား အခန်းထဲ မှယူထုတ်လာသည် ။

နယ်မြို့လေးက ဆင်းရဲသမအိမ်လေး
မို့ စောင်တွေကို ဆန်အိတ်ဖြူတွေထဲပဲ
နှစ်တိုင်းလျှော်ဖွတ်ပြီးဇဉ် ထည့်သိမ်းနေကျ ။

“ ရတယ် ညီမ ရတယ်..အစ်မတစ်ယောက်
တည်းရတယ် ..”

ပထမဆုံးရက်မလို့ အနေခက်နေရှာသော
သူမလေးက စောင်ထုပ်နှင့်ဇဉ့်ကိုမြင်တော့
ထိုင်နေရာမှ ထလာသည် ။

ဇဉ်က ပျာပျာသလဲ ငြင်းလိုက်တော့
သူမမှာမတ်တပ်ကြီးနဲ့ အူကြောင်ကြောင်
ဖြစ်သွားသည် ။ ကိုယ့်ဆီလာရမလို ၊
နေရာမှာ ပြန်ထိုင်ရမလို ။

“ သေချာ လျှော်ဖွတ်ပြီးသိမ်းထားပေမဲ့
အခုမှထုတ်တာဆိုတော့ ဖုန်တွေတက်
နေမလား မသိဘူး ညီမရယ် ..”

ဇဉ်အားနာစွာပြောရင်း အိတ်ထဲက
စောင်တွေကို ထုတ်သည် ။

“ ရတယ်အစ်မ.. ညီမကဘာမှမဖြစ်
ဘူးရယ် .. နွေးရင်ရပြီ ..”

ဇဉ်ကပြုံးပြရင်း ဆန်အိတ်ဖြူနှစ်အိတ်
လုံးအား ခေါက်၍ ထပ်ကာ …

“အိမ်မှာပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲနေသိလား ..
ကိုယ့်အိမ်လိုပဲသဘောထား ..”

“ဟုတ် အစ်မ ..”

“ အမျိုးသားကလေ သူခရီးသွားရမှာ
မလို့သာ စိတ်မချလို့ ညီမကိုဒီခေါ်လာတာ ..အစ်မ
အိမ်က ညီမမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ..သေးသေး
နဲ့ကျဉ်းကျဉ်းလေး ..”

“ ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူး ..သူခရီးသွား
တော့ လူကလည်း အစ်မနဲ့ အစ်မသား
လေးပဲရှိတာ ..ဒါတောင်သားက စာမေးပွဲ
နီးလို့ သူ့ဆရာမကညအိပ်ညနေ စာ
လုပ်ဖို့ခေါ်ထားတော့ ညီမမြင်တဲ့အတိုင်း
အိမ်မှာ အစ်မတစ်ယောက်တည်း ..”

“ အဲ့ဒါကြောင့် အစ်မကို ကိုကြီးက
စိတ်မချတာနေမှာပေါ့နော် ..”

ဇဉ်အသာရယ်ပြုံးလိုက်ကာ..

“ မပြောတတ်ပါဘူး ညီမရယ် ..အရင်လို
သားက အိမ်မှာမရှိတော့ အိမ်မှာ
အစ်မကတစ်ယောက်တည်းမလို့
ညရေးညတာသူ စိတ်မချဘူးထင်
ပါတယ် ..”

“ ဟုတ် ..ဒါနဲ့ အစ်မသားကဘယ်နှတန်း
လဲဟင် ..”

“ ၈တန်း ညီမ ..ဘာလိုလိုနဲ့ နောက်၂နှစ်
ဆို ၁၀တန်းကျောင်းသားဖြစ်ပြီ ..”

“ ဟုတ်လား ..ညီမက သုံးတန်း ၊လေးတန်း
ပဲရှိသေးတယ်ထင်တာ ..”

“ မဟုတ်ဘူး ညီမရဲ့ …ရှစ်တန်းကျောင်း
သား ..”

“ အစ်မကနုလို့ထင်ပါရဲ့ ..”

“ မဟုတ်တာညီမရယ် ..”

မျက်လွှာလေးချလိုက်ပြီး ရင်ညွန့်တစ်
ဖက်ပေါ်အကုန်ပြိုဆင်းနေသော ဆံပင်
ရှည်များအား ကျောဆီ အကုန်ပို့ကာ ..

“ အစ်မအိမ်ထောင်ကျစောလို့ပါ ။ ကလေး
လည်းတန်းရသွားတော့ အဲ့လိုလေ …”

“…..”

“…လူပျိုပေါက်သားအရွယ်ရှိနေတာ ..”

“ ဪ ….”

ဖြေသာဖြေရတာ ဇဉ်မျက်နှာပူရသည် ။

သူခေါ်လာပေးသည့်သူမလို့ ဇဉ် စိတ်ချ
လက်ချယုံစားပေမဲ့ ဒီလို အတွင်းရေး
ကိစ္စကိုတော့ ခုမှသိသည့်သူစိမ်းအား
အကုန်ပြောပြပွင့်လင်းဖို့ကို ဝန်လေး
မိသည် ။ ထို့ကြောင့်မုသားပါးပါးဟာ
ဇဉ့်ရဲ့လှပသော နှုတ်ဖျားထက်ကနေ
ထွက်ကျလာတာ လွယ်လင့်တကူ …။

မနက်ဖြန် သားဖြစ်သူ မနက်ပိုင်း
ခဏအိမ်ပြန်လာလို့ ဒီကောင်မလေး
ကိုတွေ့လို့မေးရင် ဇဉ်ဘယ်လိုဖြေ
ရမယ်မသိသေး ။

အဖြေသာမသိသေးတာ ။ သားဖြစ်သူ
၏မေးခွန်းတွေကိုတော့ ဇဉ်ကြိုသိနေ
လေပြီ ။

“ ကဲ ..အဲ့ဒါဆို ညဉ့်လည်းနက်နေပြီ ။
ညီမလည်း ပင်ပန်းလာမယ်ထင်တယ် ..”

“ နားတော့လေနော် ..”

“ ဟုတ် အစ်မ ..အစ်မလည်းအိပ်ချင်မှာ
ပဲ ..ညီမကစပ်စုပြီး လျှောက်မေးနေတာ ..”

ဇဉ့်နှုတ်ခမ်းလေး ချိုသာစွာကွေးတက်
သွားပြီး ..

“မဟုတ်တာ ညီမရယ် ..အစ်ကို သွား
တော့ မဟုတ်လည်းအစ်မပျင်းနေတာ ..
ညီမလာတော့စကားပြောဖော်ရလို့ ဝမ်း
တောင်သာနေတာ .. “

နှစ်ယောက်လုံး ပြိုင်တူပြုံးမိသည် ။

“ ကဲ..အဲ့ဒါဆို ညီမနားတော့ ..”

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ထရပ်လိုက်တော့
ဖြန့်ချထားသော ဆံပင်ရှည်တွေဝဲ
ဖြာအိသွားသည် ။

“ တစ်ခုခုအဆင်မပြေတာရှိရင်အစ်မကို
ပြောနော် ..အစ်မအိပ်ခန်းထဲပဲရှိတယ် .. “

“ အိမ်ကအခန်းအပိုမရှိတော့ ညီမကို ဒီ
မှာ သိပ်ရတာ အားတော့နာပါတယ် …နောက်
ညအဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးမယ်တော့
အစ်မအမျိုးသားတော့ပြောသွားတာပဲ ..”

“ သူဘယ်လိုလုပ်မယ်တော့ အစ်မလည်း
မပြောတတ်ပေမဲ့ တတ်နိုင်သမျှ အဆင်ပြေ
အောင် စီစဉ်ပေးမယ်ထင်ပါတယ် ..”

“ ရပါတယ် အစ်မရဲ့ ..ရွာမှာလည်း ညီမဒီလို
ပဲ အိပ်နေကျ ..”

“ ဘုရားခန်းဆိုတော့အစ်မက အားနာ
တာသိလား ..တစ်ခြားကြောင့်မဟုတ်
ဘူး ..”

“ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အစ်မရဲ့ ..”

ကောင်မလေးနဲ့ဇဉ်က တစ်ယောက်တစ်
လှည့်အားနာကြနေပေမဲ့ ပြောစရာစကား
ကအဲ့လောက်ပဲမို့ …

“ မနက်ညီမနိုးရင်တော့ အစ်မနဲ့စျေး
အတူလိုက်ချင်လိုက်ခဲ့ပေါ့ ..မနက်ဖြန်
စျေးနေ့ဆိုတော့ ညီမစျေးလည်း လည်
လို့ရတာပေါ့ ..”

“ လိုက်ရမှာပေါ့ အစ်မရယ် ..ညီမနိုးတယ်
သိလား ..”

“ ဘယ်ချိန်လောက်သွားကြမလဲဟင် ..”

ထိုကောင်မလေး၏ တက်ကြွသော မျက်
နှာထားနှင့် လေသံဟာ ဇဉ့်စိတ်ကို
အနည်းနဲ့အများတော့ချမ်းသာစေ
သည် ။

“ စောနေမလားတော့မသိဘူး ညီမ
ရယ် .. ၇ နာရီလောက်အိမ်ကထွက်ကြ
မလားလို့ ..”

“ အစ်ကိုကခရီးသွားပေမဲ့ ဟိုဆရာသမား
ကရှိသေးတော့ ကျောင်းထမင်းချိုင့်အတွက်
ပြင်ပေးထည့်ပေးရမှာဆိုတော့လေ ..”

“မစောပါဘူး အစ်မရဲ့ ..ညီမထနိုင်တယ်
သိလား ..”

“ ဟုတ်ပြီဟုတ်ပြီ ညီမ ..အာ့ဆိုနား ..စကား
ပြောနေတာနဲ့ကို အတော်ညဉ့်နက်နေပြီ ..”

“ ဟုတ်ပါ့ .. အစ်မလည်းနား..”

ဒီလို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး အိပ်ခန်းထဲ
ဝင်ခဲ့တော့ မီးမှိန်မှိန်အောက်က အိပ်
ရာလေးသည်ငြိမ်သက်စွာ ဇဉ့်ကို
စောင့်ကြိုနေလေသည် ။

ဆောင်းညလေတွေဝေ့လာတော့
အထီးကျန်ဆန်မှုဟာ ပိုပြီးအသက်
ဝင်လာသည် ။ မခေါက်ထားခဲ့သည့်
စောင်ဟာ ကိုယ်ပေါ်ခြုံပြီးမှ ခေါင်း
ရင်းကခြင်ထောင်စအား ချ၍ ခြေရင်း
မှာခြင်ထောင်ကြိုးတွေချိတ်ဖို့
သတိရသည် ။

သတိသာရပေမဲ့ ဇဉ်ဟာ မျက်လုံးတွေ
မှိတ်ပြီး ငြိမ်သက်နေတာ မလှုပ်မယှက် ။
ခြင်ထောင်မထောင်ရသေးတာရော
ဘုရားမကန်တော့ရသေးတာရော
ဦးနှောက်ကတစ်လှည့်စီ သတိပေး
နေပေမဲ့ အနံ့ခံအာရုံအား ဆက်တိုက်
ဆိုသလို စီးကရက်နံ့ကတိုးတိတ်နေ
တော့ နောက်ပိုင်း ဇဉ့်အာရုံတွေဟာ
ထိုအနံ့အသက်ဆီမှာသာ ကပ်ညိနေ
သည် ။

မျက်ရည်တစ်ပေါက်ပါးပြင်ပေါ်
ယိုကျပေမဲ့ မျက်ခွံတွေကတော့
ပွင့်ဟမလာပေ ။

ဘုရားထ ကန်တော့ဖို့ ဒီညဇဉ်ပျင်းမိ
နေသလောက် စိတ်က တောင်းဆုတစ်ခု
ကတော့ အဆက်မပြတ် …။

လမ်းခရီး အဆင်ပြေသာယာချောမွေ့
ပါစေကြောင်း ထိုတောင်းဆုသည်သာဒီည
အတွက် အရေးပါဆုံး …
……..

“ ပေးပါအစ်မရဲ့ ..ညီမကိုင်ပါ့မယ် ..”

“ရပါတယ်..အစ်မနိုင်တယ် ..”

နန်းပေးလက်ထဲမှာ ရှိနေပြီးသော
အထုပ်တွေအား ဇဉ်ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း
စျေးခြင်းလေးကိုအသာရှောင်လိုက်
သည် ။

“ ညီမလက်ထဲမှာလည်း
တိုဟူးနွေးတွေက လေးထုပ်ကြီးများ
တောင် ..”

“ ညီမနိုင်ပါတယ် ..”

အိမ်ရှိလူကုန်က သုံးယောက်ဆိုပေမဲ့
တိုဟူးနွေးက စုစုပေါင်း လေးထုပ်ပင် ။
ထုံးစံအတိုင်း လူပျိုဖြစ်ခါစသားက
ယောကျာ်းလေးမို့ ဇဉ့်ထက်ကိုစားနိုင်
သည် ။အရင်ကတည်းက ဒါကို သိပေ
မဲ့ အခုမှ အလိုလိုက်ပြီး သားအတွက်ချည်း
အသားနဲ့ နှစ်ပွဲ ဇဉ်ဝယ်ခဲ့သည် ။

ဒါတင်မက သားရဲ့မမေးရင်မပြီးသော
တိုဟူးအဝါကြော်အပျော့အိတ်သည်
လည်း နန်းပေးလက်ထဲရှိသေးသည် ။
မုန်ညှင်းချဉ် အိတ်နဲ့ဟင်းရည်အိတ်
ကအဲ့လောက်အလေးကြီးမဟုတ်သော်
လည်း သူမလေး ဆွဲထားရသည်မှာ
အိတ်တွေများလှသည် ။ ဒါ့အပြင်
ကြာပြီမို့ လက်တွေနာနေရော့မည် ။

ဟင်းချက်စရာ အကုန်ဝယ်ပြီးမှ
ထိုဆိုင်မနက်စာဝင်ဝယ်လို့ဖြစ်သော်
လည်း ရဖို့မသေချာတော့တာမို့ စျေး
မသုံးခင်အရင်ဝယ်ခဲ့သည် ။

“ ခရမ်းချဉ်သီး အစိတ်သား ဘယ်လောက်
လဲဟင်။ .”

စျေးနေ့မနက်ခင်းမို့ လူတွေကစည်
လှသည် ။ နယ်မြို့စျေးပေမဲ့ စည်ကား
သင့်သလောက်စည်ကားနေတာမို့ ဇဉ့်မှာ
လူတွေကို တိမ်းရှောင်ရတာရှိသလို ဇဉ့်ကို
ရှောင်သွားကြတာလည်းရှိသည် ။

“ ဗမာသီးလား ..အင်းသီးလား အစ်မ ..”

“ အင်းသီးပါ ..”

“ ဇဉ် ..”

အသီးတွေပေါ်အသင့်ထားထားသည့်
ကော်ခြင်းလေးထဲ ခရမ်းချဉ်သီးလေး
တွေ ဇဉ်ထိုင်ရွေးဖို့လုပ်နေတုန်း ခေါ်သံ
ကြောင့် အာရုံက ခရမ်းချဉ်သီးမှာမရှိနေ
တော့ …။

“ နေနေ ညီမ ..အစ်မရွေးမယ် ..”

အထုပ်တွေနဲ့နန်းပေးက ကူရွေးဖို့လုပ်
နေတာကို အသံလာရာ ဟိုဒီကြည့်နေသော
ဇဉ်က တားလိုက်သေးသည် ။

“ ဇဉ် ..”

မျက်စောင်းထိုးကိုကြည့်ရှာနေတုန်း
ဒီဘက် မျက်ထောင့်မှာပေါ်လာသည့်
အသားရောင်သိုးမွှေးကုတ်နဲ့အရိပ်
ကြောင့် ငဲ့ကြည့်လိုက်တော့ ပျံကျအထိုင်
ကုန်စိမ်းတန်းနောက်ကလက်ဖက်ရည်ဆိုင်
မှထွက်လာသော အရိပ်တစ်ခု ။

“ ဪ အစ်မ . ..”

ဘယ်သူခေါ်မှန်း သေချာသိသွားပြီတာနဲ့
ဇဉ်မျက်နှာပူလာသည် ။

“ ဘာတွေဝယ်နေတာတုန်း ဇဉ်ရဲ့ ..”

“ ခရမ်းချဉ်သီးငါးပိချက်လေးစား
ချင်လို့ အင်းသီးလေးတွေ ဝယ်မလို့ အစ်မ ..
အစ်မရော..”

“ ဒီမှာလေ ..”

လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်နဲ့အီကြာကွေး
ကို ထက် မြှောက်ပြကာ …

“ ကိုသွင်နဲ့သားအတွက် ..”

“ ဇဉ်ရော …ကိုတေဇောမနက်စာ
အတွက်ဘာဝယ်ထားလဲ ..”

ဇဉ်တို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက် ၊ တစ်ခြား
စျေးဝယ်သူနဲ့ စျေးကို လှည့်ပတ်ကြည့်
လိုက်လုပ်နေသော နန်းပေးအား ဇဉ်တစ်
ချက် ငဲ့ကြည့်ကာ ..

“ ကိုတေဇမရှိဘူး အစ်မ ..။
မနေ့ညကတည်းက အလုပ်
မှာ အရေးကြီးကိစ္စရှိလို့ ညတွင်းချင်းပဲ
ရန်ကုန်ဆင်းသွားတယ် “

“ ဪ ..”

“ အဲ့ဒါကြောင့် ဇဉ်ဖုန်းမကိုင်တာကို ..”

ဇဉ် မျက်နှာလေးဖြန်းခနဲပူသွားသည် ။
ဘာပြန်ပြောရမလဲ တွေးနေတုန်းမှာပဲ
စကားသံထွက်လာသောကြောင့် ဇဉ့်နှုတ်
ခမ်းလေး ပိတ်သွားရတာ ယောင်အအ ။

“ အစ်မက မဂ်လာဦးညဆိုတော့ ဇဉ်တို့
မအားလို့ဖုန်းမကိုင်တာပဲနေမှာဆိုပြီး
ကိုသွင်နဲ့တောင်ပြောပြီး ရယ်နေကြသေး
တယ် ..”

“ အားနာလိုက်တာ အစ်မရယ် ..ဇဉ်က
လည်း လာမယ်ပြောထားပြီး ဘာမှမပြော
ပဲ မလာဖြစ်တော့လေ ..”

ရပါတယ်သဘောနှင့်ထက်က ပြုံးပြီး
ခေါင်းခါကာ …

“ ဟင်းတွေက ဇဉ်တို့အတွက်ရော
အများကြီးချက်ထား
လို့ပိုနေပေမဲ့ထက်တို့မိသားစုနောက်
နေ့နွှေးစားလို့ရအောင်fridgeထဲတော့
ထည့်သိမ်းထားတယ် ။ အဲ့ဒါမှမကုန်ရင်
တော့ အိမ်မှာခွေးမရှိတော့ လမ်းဘေး
ခွေးတွေကျွေးပစ်ရမှာပဲ ..”

ဇဉ်ကြည့်လိုက်တော့ မထက်မျက်နှာက
အပြုံးမပျက်ပါ ။ ဇဉ့်မှာသာထိုစကား
ကြောင့်ရင်ထဲ ကသိကအောင့်ဖြစ်ကျန်
နေခဲ့တာ..။

“ ဇဉ်တကယ်အားနာလိုက်တာအစ်မ
ရယ် ။ ရုတ်တစ်ရက်ကြီး အစ်ကိုခရီး
သွားဖို့ဖြစ်လာတော့အလုပ်ရှုပ်သွားတာ
နဲ့ ဖုန်းကို မကြည့်ဖြစ်လိုက်ဘူး “

နောက်ပိုင်းတွေ ဇဉ်ကိုယ့်ကို မမ မခေါ်
တော့တာ သတိထားမိလာသလို အရင်က
ခါးခါးသီးသီးဖြစ်ခဲ့တဲ့ယောကျာ်း
ကို ယခု အစ်ကို
သည်လည်းကောင်း ၊ ကိုတေဇဟူသည်
လည်းကောင်း ကြားလိုက်ရတာတွေကို
သတိပြုမိသည် ။

“ အမှန်ဆို ဇဉ်က အစ်မကိုဖုန်းဆက်ပြီး
မလာဖြစ်တဲ့အကြောင်းအကျိုးအကြောင်း
ပြောရမှာကို သတိကမရဘူး ..”

“ရပါတယ်ဇဉ်ရဲ့ ။ စိတ်ထဲမထားနဲ့ ..”

“ အမှန်ဆို ထက်က ဇဉ်တို့ကို မဂ်လာဦး
ညကြီးကိုညစာဖိတ်ကျွေးဖို့ခေါ်ကို
မခေါ်သင့်တာ ..ကိုသွင်ကဆို ထက်ကို
ဆူလိုက်တာတအားပဲသိလား ..ဒီလိုည
မျိုးကို မစဉ်းစားမိပဲ dinner ဖိတ်ကျွေး
ရမလားဆိုပြီး ..”

“ ထက်က ကိုယ့်ညီမလေး လူကောင်း
သူကောင်းနဲ့တွေ့သွားတာကိုဝမ်းသာ
နေတာနဲ့ ဒါကို ထည့်မစဉ်းစားဖြစ်ဘူး ..”

စျေးဝယ်ပြီးထလာသော ပအိုဝ်းမကြီး
ကြောင့် ဇဉ် ဘေးသို့ ကပ်ပေးတော့
နန်းပေးနဲ့ ပိုနီးသွားသည် ။

“အဲ့ဒါလေ ကိုသွင်ပြောမှ ဇဉ်တို့ကို
အားနာလိုက်တာဆိုတာ ..”

“ မဟုတ်တာ အစ်မရယ် ..”

ထက်မျက်လုံးတွေ ဇဉ့်ဘေးက ခပ်နွမ်း
နွမ်းကောင်မလေးဆီ ရောက်လာမှ
ဇဉ်လည်း နန်းပေးကို ငဲ့ကြည့်ဖြစ်
သည် ။

>>>>>>>49

#ဝတ္ထု

18/06/2026

ဒီနေ့လည်ခဲ့တဲ့Vietnam ကနာမည်ကြီး golden bridge

17/06/2026

တောင်တန်းတွေဝန်းရံထားပြီး ပင်လယ်ကြီးလည်းရှိတဲ့ Vietnam ကDanang မြို့လေးသို့

13/06/2026

M y d a y :::)

အားမရဘူး ။ တစ်ထိုင်တည်း ဖတ်ချင်တာမို့ စဆုံးရတဲ့ဟာလေးတွေပဲပြဆိုတဲ့မေသဲလေးတွေရေ ဒီထဲက အကုန်စဆုံးရပါတယ် ။ ကိုတေဇနဲ့ ဇဉ်တို့...
12/06/2026

အားမရဘူး ။ တစ်ထိုင်တည်း ဖတ်ချင်
တာမို့ စဆုံးရတဲ့ဟာလေးတွေပဲပြဆိုတဲ့
မေသဲလေးတွေရေ ဒီထဲက အကုန်စဆုံးရပါ
တယ် ။
ကိုတေဇနဲ့ ဇဉ်တို့လိုမျိုးဖတ်ကောင်း
လားဆို နှစ်ဆကောင်းတဲ့ အရိုတစ်လိုင်း
အုပ်တွေချည်း ပဲ မေသဲတို့ ။

Kpay only ပဲနော် မေသဲလေးတို့
စဆုံးရတဲ့အုပ်လေးတွေ မန့်မှာ ပြ
ထားတယ်နော် ။

#ခါနွေဦး

12/06/2026

ကိုတေဇသွားတော့နွေဦးတို့ရဲ့ဇဉ်လေး
လွမ်းနေရပြီ 🥺 #ဝတ္ထု

Address

Dubai

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when ခါနွေဦး posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category