23/08/2026
ვიწყებთ პირველი პოსტით. აქ მთავარი არის ტონი: მკაფიო, პროფესიული და პრინციპული, მაგრამ არა აგრესიული.
სტუმართმოყვარეობა თუ ქუჩაში სტუმრის გადმობირება?
ქართული სტუმართმოყვარეობა ყოველთვის ბევრად მეტს ნიშნავდა, ვიდრე უბრალოდ სტუმრის რესტორანში შეყვანას.
დღეს თბილისის ტურისტულ ზონებში ხშირად ვხედავთ ადამიანებს, რომლებიც ქუჩაში გამვლელებს აჩერებენ, მენიუს სთავაზობენ, დაჟინებით ეპატიჟებიან და ცდილობენ სტუმარი კონკრეტულ რესტორანში შეიყვანონ.
შეიძლება ეს გაყიდვის მარტივ ინსტრუმენტად ჩანდეს, მაგრამ რეალურად პრობლემა გაცილებით ფართოა.
როდესაც რესტორნები სტუმრისთვის კონკურენციას ქუჩაში მდგომი დამპატიჟებლებით იწყებენ და არა სამზარეულოთი, მომსახურებით, ხარისხითა და რეპუტაციით, ზიანდება მთლიანად ბაზარი.
კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ის, რომ უცხოელი სტუმრისთვის ეს მხოლოდ ერთი რესტორნის გამოცდილება აღარ არის. ეს ხდება თბილისის და ზოგჯერ მთლიანად საქართველოს სტუმართმოყვარეობის ნაწილი.
ქართული სტუმართმოყვარეობა კი სხვა რამეს ნიშნავს.
სტუმარს ვეპატიჟებით, მაგრამ არ ვაწვებით.
ვთავაზობთ, მაგრამ არჩევანს მას ვუტოვებთ.
ვემსახურებით ისე, რომ დაბრუნება თავად მოუნდეს.
"სტუმართმოყვარეობა იწყება სტუმრის არჩევანის პატივისცემით"
ჩემი აზრით, დროა პროფესიულად დავიწყოთ საუბარი იმაზე, უნდა დარჩეს თუ არა ქუჩაში სტუმრის აქტიური გადმობირების პრაქტიკა თანამედროვე ქართულ HoReCa ბაზარზე.
