เบียวกวางตุ้ง (2026)

07/08/2026

🎵 ฟังเพลงเพราะ ๆ แล้วนั่งรถรางฮ่องกงไปด้วยกันนะ 🚋🇭🇰
🚋ชอบการนั่งรถรางแบบนี้มาก มองวิวเมืองไปเรื่อย ๆ เหมือนเวลาเดินช้าลง ได้ซึมซับบรรยากาศของฮ่องกงในอีกมุมหนึ่ง

ใครจำเพลงนี้ได้บ้าง 《笑看風雲》 (สิว ฮอน ฟุง หวั่น) ร้องโดย 鄭少秋 (เจิ้งเส้าชิว / Adam Cheng) เพลงประกอบละคร TVB 🎥เรื่อง จอมบงการ ในยุค90 ยุคนั้นต้องดูช่อง3 แต่เราชอบเวอร์ชั่นนี้คัฟเวอร์โดย Lily

《笑看風雲》 (สิว ฮอน ฟุง หวั่น)

“เพลงที่บอกให้เรามองโลกด้วยรอยยิ้ม แม้ชีวิตจะมีทั้งสุขและทุกข์ ทุกอย่างก็เป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านไป” ❤️

🎤เพลงนี้ 笑看風雲 แปลตรงตัวได้ประมาณว่า

☺️“ยิ้มมองความผันผวนของชีวิต” หรือ “ยิ้มรับทุกพายุของชีวิต”✨

🚋บางครั้ง…แค่รถรางหนึ่งคัน กับเพลงกวางตุ้งดี ๆ หนึ่งเพลง ก็พาเรากลับไปคิดถึงฮ่องกงได้แล้ว ❤️🚋

#เบียวกวางตุ้ง #笑看風雲 #鄭少秋 #จอมบงการ #รถรางฮ่องกง

04/08/2026

ร้านเก่าแก่แบบหยำฉ่า อาหารกวางตุ้งแบบที่ไม่ต้องขึ้นภัตตาคารหรู ตามหาทาร์ตไข่แต่ต้องผิดหวังเพราะขายวันอาทิตย์วันเดียว แต่ทุกอย่างอาหารโดยรวมอร่อยดี รายละเอียดอยู่ในคลิปตามไปกินกัน #เบียวกวางตุ้ง
#อาหารกวางตุ้ง
#เรื่องเล่าจากบ้านอาเย่

29/07/2026

โจว-สั่น! เส็ก เฮิง-จิว ต่าน-โกว, หยำ กา-เฟ
: 早晨！食香蕉蛋糕，飲咖啡。🍌🍰☕️
สวัสดีตอนเช้า! กินเค้กกล้วยหอมกับกาแฟกันคร่า.🍌🍰☕️

#เบียวกวางตุ้ง
#เรื่องเล่าจากบ้านอาเย่
#ฮ่องกง
#มาเก๊า
#ชุมชนชาวกวางตุ้งย่านบางรัก

27/07/2026

🇭🇰 องค์พ่อแชกง…ศรัทธาที่พาฉันกลับไปฮ่องกงเสมอ ❤️

หากพูดถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่คนฮ่องกงให้ความเคารพมากที่สุดแห่งหนึ่ง ชื่อของ วัดแชกง (車公廟 – Che Kung Temple) คงเป็นชื่อแรก ๆ ที่หลายคนนึกถึง

สำหรับฉัน…ที่นี่ไม่ใช่แค่สถานที่ท่องเที่ยว แต่เป็น “สถานที่แห่งศรัทธา”

ทุกครั้งที่ไปฮ่องกง ฉันจะหาโอกาสไปกราบ องค์พ่อแชกง (車公 – Che Kung) เสมอ เพราะเชื่อว่าเป็นการเริ่มต้นสิ่งดี ๆ ให้ชีวิตและการงาน

ไฮไลต์ของวัดคือ กังหันสี่ใบ ที่ชาวฮ่องกงเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหมุนโชคลาภ ปัดเป่าอุปสรรค และนำสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต แม้จะเป็นความเชื่อส่วนบุคคล แต่ก็สืบทอดกันมายาวนาน

ช่วงตรุษจีน วัดจะคึกคักมาก ผู้คนต่อแถวตั้งแต่เช้ามืด และแม้แต่ผู้นำฮ่องกงก็ยังมาสักการะเพื่อความเป็นสิริมงคลในทุกปี

ส่วนตัวฉันศรัทธาองค์พ่อแชกงมาก จึงมีวัตถุมงคลหลายอย่าง ทั้งแหวน กำไล จี้ และพวงกุญแจ และทุกครั้งที่ไปฮ่องกง ของฝากที่เลือกให้คนในครอบครัวก็มักจะเป็นของจากวัดนี้เสมอ

อีกสิ่งที่ประทับใจคือพิธีอธิษฐานหลังเช่าวัตถุมงคล ที่มีการนำผงธูปมาประพรมเพื่อความเป็นสิริมงคล เป็นพิธีเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความตั้งใจ

ครั้งล่าสุด ฉันยังได้ร่วมลงชื่อทำบุญกับทางวัด เป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่อบอุ่นใจมาก

และภาพที่จำไม่ลืมคือ ธูปดอกใหญ่ ภายในวัด ที่สะท้อนบรรยากาศแห่งศรัทธาได้อย่างชัดเจน

ทุกวันนี้ ฉันยังสวมแหวนองค์พ่อแชกงอยู่เสมอ ไม่ใช่เพราะเชื่อว่าจะเปลี่ยนชีวิตได้ทันที แต่เพราะมันเตือนให้ฉันใช้ชีวิตอย่างมีสติ ขยัน และไม่ยอมแพ้

สำหรับฉัน…นั่นคือ “พลัง” ของศรัทธา

แล้วคุณล่ะ…เคยไปกราบองค์พ่อแชกงที่ฮ่องกงหรือยัง? 🇭🇰🙏

#เบียวกวางตุ้ง #車公廟 #แชกง #ฮ่องกง #ความเชื่อฮ่องกง #วัฒนธรรมฮ่องกง #เรื่องเล่าจากฮ่องกง

27/07/2026

🇭🇰 องค์พ่อแชกง…ศรัทธาที่พาฉันกลับไปฮ่องกงเสมอ ❤️

หากพูดถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่คนฮ่องกงให้ความเคารพมากที่สุดแห่งหนึ่ง ชื่อของ วัดแชกง (車公廟 – Che Kung Temple) คงเป็นชื่อแรก ๆ ที่หลายคนนึกถึง

สำหรับฉัน…ที่นี่ไม่ใช่แค่สถานที่ท่องเที่ยว แต่เป็น “สถานที่แห่งศรัทธา”

ทุกครั้งที่ไปฮ่องกง ฉันจะหาโอกาสไปกราบ องค์พ่อแชกง (車公 – Che Kung) เสมอ เพราะเชื่อว่าเป็นการเริ่มต้นสิ่งดี ๆ ให้ชีวิตและการงาน

ไฮไลต์ของวัดคือ กังหันสี่ใบ ที่ชาวฮ่องกงเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหมุนโชคลาภ ปัดเป่าอุปสรรค และนำสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต แม้จะเป็นความเชื่อส่วนบุคคล แต่ก็สืบทอดกันมายาวนาน

ช่วงตรุษจีน วัดจะคึกคักมาก ผู้คนต่อแถวตั้งแต่เช้ามืด และแม้แต่ผู้นำฮ่องกงก็ยังมาสักการะเพื่อความเป็นสิริมงคลในทุกปี

ส่วนตัวฉันศรัทธาองค์พ่อแชกงมาก จึงมีวัตถุมงคลหลายอย่าง ทั้งแหวน กำไล จี้ และพวงกุญแจ และทุกครั้งที่ไปฮ่องกง ของฝากที่เลือกให้คนในครอบครัวก็มักจะเป็นของจากวัดนี้เสมอ

อีกสิ่งที่ประทับใจคือพิธีอธิษฐานหลังเช่าวัตถุมงคล ที่มีการนำผงธูปมาประพรมเพื่อความเป็นสิริมงคล เป็นพิธีเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความตั้งใจ

ครั้งล่าสุด ฉันยังได้ร่วมลงชื่อทำบุญกับทางวัด เป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่อบอุ่นใจมาก

และภาพที่จำไม่ลืมคือ ธูปดอกใหญ่ ภายในวัด ที่สะท้อนบรรยากาศแห่งศรัทธาได้อย่างชัดเจน

ทุกวันนี้ ฉันยังสวมแหวนองค์พ่อแชกงอยู่เสมอ ไม่ใช่เพราะเชื่อว่าจะเปลี่ยนชีวิตได้ทันที แต่เพราะมันเตือนให้ฉันใช้ชีวิตอย่างมีสติ ขยัน และไม่ยอมแพ้

สำหรับฉัน…นั่นคือ “พลัง” ของศรัทธา

แล้วคุณล่ะ…เคยไปกราบองค์พ่อแชกงที่ฮ่องกงหรือยัง? 🇭🇰🙏

#เบียวกวางตุ้ง #車公廟 #แชกง #ฮ่องกง #ความเชื่อฮ่องกง #วัฒนธรรมฮ่องกง #เรื่องเล่าจากฮ่องกง

27/07/2026

ใครจะไปเบียวฮ่องกงช่วงนี้..หรือตั้งใจไปมู..วัดแชกง วัดกังหันท่านพ่อแชกง…
ทางวัด…ประกาศปิดซ่อมชั่วคราวนะ..เผื่อใครจะไปหาองค์ใหญ่จะได้ไม่ผิดหวัง..

แต่ถ้าตั้งใจไปจริงๆ.. ทางวัดก็ได้นำองค์เล็กออกมาให้บูชากัน.. ไปกันได้ตามใจปรารถนาค่ะ

22/07/2026

หลายวันที่ผ่านมาได้อยู่ในห้วงของการ ‘อินทาร์ตไข่‘ จนเราได้ไปเจอเพลงๆ นึงมา นั่นก็คือเพลง 《蛋撻 (Egg Tart)》 ของ Jan Lamb (林海峰) นั่นเอง (ซึ่งก็เป็นเพลงที่เราใช้เป็นเพลงประกอบคลิป reels ทาร์ตไข่ที่เพิ่งลงไปด้วย) ตอนแรกฟังเพลงนี้ด้วยความรู้สึกที่ว่า บีทมันเพราะจังเฉยๆ แต่พอไปดูเนื้อเพลงและ mv ของเพลงนี้ เลยรู้สึกว่ามีหลายๆ อย่างที่น่าสนใจเลยอยากจะมาแชร์ให้ทุกคนฟังค่ะ

หลายคนเห็นชื่อเพลงนี้แล้วก็อาจจะคิดว่าเป็นเพลงที่พร่ำเพ้อเกี่ยวกับทาร์ตไข่ แต่จริง ๆ แล้ว “ทาร์ตไข่” ในเพลงเป็นเพียงสัญลักษณ์ที่ใช้แทน ความทรงจำ ความรัก และช่วงเวลาดี ๆ ที่เคยมีร่วมกับบางสิ่งบางอย่าง

สำหรับชาวฮ่องกง ทาร์ตไข่ไม่ใช่แค่ของหวาน แต่เป็นอาหารที่ผูกพันกับชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นการนั่งร้านชา 茶餐廳 (Cha Chaan Teng) กับครอบครัว หรือซื้อกินหลังเลิกเรียน เลิกงาน จึงไม่น่าแปลกใจที่เพียงแค่เห็นหรือได้กลิ่นทาร์ตไข่ ก็สามารถพาให้นึกถึงผู้คนและช่วงเวลาหนึ่งในอดีตได้

เพลงนี้ไม่ได้เล่าถึงการกินทาร์ตไข่ แต่เล่าถึงความรู้สึกที่ว่า บางครั้ง ความทรงจำก็ถูกปลุกขึ้นมาได้จากสิ่งธรรมดาเพียงชิ้นเดียว เป็นเพลงที่สะท้อนทั้งความคิดถึง ความอบอุ่น และวัฒนธรรมฮ่องกงผ่านขนมชิ้นเล็ก ๆ ได้อย่างงดงาม

ในส่วนของ mv เพลงนี้ เราจะเห็นว่าผู้ชาย (ลุง) น่าจะเป็นคนขับรถส่งคน ส่วนผู้หญิง (เจ๊) ก็เป็นผู้โดยสารที่ใช้บริการรถของลุงเปิดมา เจ๊ขึ้นรถ ทำหน้าเศร้า เซ็ง แต่พอได้กินทาร์ตก็ดีขึ้น พร้อมยิ้มและร้องไห้ออกมา จนรถไปจอดที่สนามบิน เจ๊กำลังจะเดินเข้าสนามบิน แต่ลุงก็เรียกมาก่อนที่จะยื่นกล่องทาร์ตไข่ให้เจ๊

จากฉากนี้ มีหลายคนตีความว่า เจ๊คนนี้น่าจะเป็นคนที่กำลังออกจากนอกประเทศเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างประเทศ ซึ่งตรงกับบริบทของสังคมฮ่องกงในช่วงนั้นที่ชาวฮ่องกงจำนวนมากได้อพยพไปใช้ชีวิตในต่างประเทศหลังเหตุการณ์ทางสังคมและการเมืองในช่วงหลายปีก่อนหน้า จึงมีผู้ชมจำนวนมากตีความว่า mv นี้เป็น การสื่อถึงชาวฮ่องกงที่ต้องจากบ้านเกิด มากกว่าจะเป็นเพลงรักธรรมดา

เนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ เราจะเห็นว่าตัวละครผู้ชายกำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ผู้หญิง (เจ๊) กินทาร์ตไข่แล้วร้องไห้ เขาอาจจะคิดว่า ‘เห้ย กับแค่ของกินมันทำให้คนร้องไห้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอฟระ’ เขาเลยตระเวนหาร้านทาร์ตไข่ ไปชิมหลายร้าน วันแล้ววันเล่าก็ยังไม่รู้สึกถึงทาร์ตไข่ที่ทำให้เขาประทับใจได้เลย จนสุดท้าย เขาได้ไปแวะที่ร้านหนึ่ง (ซึ่งก็ดูเหมือนทุกร้านนั่นแหละ) แต่พอกัดเข้าไปก็ตาลุกวาวทันที นั่นทำให้เขาเข้าใจเจ๊ จนเข้าไปเรียนทำทาร์ตไข่กับเจ้าของร้านอย่างมีความสุข พร้อมส่งต่อทาร์ตไข่แสนอร่อยให้กับลูกค้าที่มาแวะที่ร้าน

จากฉากนี้ มีหลายคนตีความไว้ว่า
1. ตามหารสชาติในความทรงจำ
ทาร์ตไข่แต่ละร้านไม่เหมือนกัน เปรียบกับการตามหาความรู้สึกหรือช่วงเวลาดี ๆ ที่เคยมี ซึ่งเชื่อมโยงกับเรื่องของเจ๊ ที่แม้จะย้ายไปอยู่ที่ใหม่ (ต่างประเทศ) เจ๊อาจหาร้านที่ขายอาหารฮ่องกงได้ แต่ มันไม่ใช่รสชาติ authentic ที่เขาผูกพัน
2. ร้านประจำ = ความผูกพัน
สิ่งที่คิดถึงอาจไม่ใช่แค่ทาร์ตไข่ แต่เป็นสถานที่ ผู้คน และบรรยากาศที่เคยผูกพัน เหมือนเจ๊ที่ร้องไห้ ไม่อยากไปจากสถานที่แห่งนี้แม้จะจำเป็นต้องไปด้วย condition อะไรก็ตาม เพราะไม่มีที่ไหนจะทำให้เรารู้สึกสบายใจ เท่าที่ๆ เราคุ้นเคยได้อย่าง ’บ้านเกิด’
3. ของที่เหมือนกัน แทนกันไม่ได้
แม้จะมีทาร์ตไข่หลายร้าน แต่ไม่ใช่ทุกชิ้นจะให้ความรู้สึกเหมือนกัน เปรียบเหมือนบ้าน ความรัก หรือความทรงจำที่ไม่มีสิ่งใดทดแทนได้ เหมือนกับลุง ที่แม้ทาร์ตไข่ทุกร้านหน้าตาจะเหมือนกัน แต่ก็ใช่ว่าทุกร้านจะทำให้ลุงกินแล้วรู้สึกอบอุ่นใจจนต้องไปเรียนเป็นเรื่องเป็นราวนั่นเอง🤍🥧

และนี่ก็คือเรื่องราวจากการฟังเพลงและดู music video เพลงนี้ ไม่ได้สปอนใดๆ จากเพลงนี้ แต่รู้สึกว่าเพลงและ mv เพลงนี้มันลุ่มลึกมากจนอยากแชร์ให้ทุกคนฟังค่ะ💖

ไปฟังกันได้ใน YouTube แล้วมาแชร์กันได้นะว่าคิดเห็นยังไงบ้างกับเพลงนี้🎵

https://youtu.be/V0n78PCrp-I?si=eE-afToW4gBf0Fc5

#เบียวกวางตุ้ง
#เรื่องเล่าจากบ้านอาเย่
#ฮ่องกง
#ชุมชนชาวกวางตุ้งย่านบางรัก

21/07/2026

เมื่อวานนี้..เห็นข่าวการจากไปของ “เซี๊ยะเสียน” ** Patrick Tse (謝賢)**ในวัย 89 ปี

เมื่อข่าวการจากไปของ “เซี๊ยะเสียน” พาฉันย้อนกลับไปเป็นเด็ก ม.2

อยู่ ๆ ความทรงจำเมื่อกว่า 40 ปีก่อนก็ย้อนกลับมา

สมัยนั้นฉันเรียนอยู่ประมาณ ม.2

ละครเรื่อง《千王之王》(The Shell Game) หรือ ‘คมเฉือนคม’ ดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง

เด็กยุคนั้นแทบทุกคนรู้จัก “เซียนใต้“และ “เซี่ยเสียน”

แต่สิ่งที่ฮิตที่สุด ไม่ใช่แค่เนื้อเรื่อง

แต่เป็นการ “สับไพ่” ที่่มันดูเท่ห์มาก

จำได้ไหม…

ร้านขายของเล่นหลายร้านเอาไพ่กระดาษมาเย็บสลับติดกับสปริง

เด็ก ๆ จะจับรูดขึ้นรูดลง

ทำท่าให้เหมือนเซียนพนันในละคร

ใครทำได้ลื่นที่สุดก็รู้สึกว่าเท่ที่สุด

สมัยนั้นไม่มือถือ ไม่มีเกมส์ให้เล่น แต่เรากลับมีความสุขกับของเล่นง่าย ๆ ที่เกิดจากแรงบันดาลใจในละครเรื่องเดียว

และความทรงจำของฉันที่เกี่ยวกับเซี๊ยะเสียน..ไม่ได้จบแค่นั้น

วันหนึ่งหลังเลิกเรียน ฉันกับเพื่อนไปเดินสยามสแควร์

ยุคนั้นมีร้านเสื้อผ้าวัยรุ่นชื่อ “โดม่อน (Domon)”

ร้านนี้ทันสมัยมาก มีเวทีอยู่กลางร้าน เปิดเพลงเสียงดัง มีดีเจคอยสร้างบรรยากาศ

อยู่ ๆ ก็เห็นเซี๊ยะเสียนเดินเข้ามาเลือกซื้อเสื้อผ้า

วันนั้นเขาใส่ชุดสีขาวทั้งชุด

แล้วจู่ ๆ ก็ขึ้นไปบนเวทีกลางร้าน เต้นเล่นอย่างอารมณ์ดี

ไม่ได้มีพิธีกร

ไม่ได้มีงานเปิดตัว

ไม่ได้มีบอดี้การ์ดมากมาย

เป็นภาพธรรมดา ๆ

แต่กลับติดอยู่ในความทรงจำของฉันจนถึงทุกวันนี้

เสียดาย…

สมัยนั้นยังไม่มีกล้องมือถือ

ไม่มีใครหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปได้เหมือนทุกวันนี้

ภาพทุกภาพจึงถูกเก็บไว้ในหัวใจแทน

วันนี้เมื่อรู้ข่าวการจากไปของเซี๊ยะเสียน

จึงไม่ได้รู้สึกเหมือนแค่ดาราคนหนึ่งจากไป

แต่เหมือนความทรงจำวัยเด็กของคนรุ่นเรา…ค่อย ๆ โบกมือลาอีกหนึ่งหน้า

ขอแสดงความอาลัยต่อหนึ่งในตำนานของวงการบันเทิงฮ่องกง

และขอบคุณที่ครั้งหนึ่ง…คุณเคยสร้างความทรงจำดี ๆ ให้กับเด็กคนหนึ่งในยุคนั้น

บันทึกไว้ในความทรงจำ ดารา TVB

#เบียวกวางตุ้ง
#เรื่องเล่าจากบ้านอาเย่
#ฮ่องกง #มาเก๊า
#ชุมชนชาวกวางตุ้งย่านบางรัก

20/07/2026

今日食咗蛋撻未呀？
วันนี้กินทาร์ตไข่แล้วหรือยัง?
😊🥧

#เบียวกวางตุ้ง
#เรื่องเล่าจากบ้านอาเย่
#ทาร์ตไข่
#ชุมชนชาวกวางตุ้งย่านบางรัก

19/07/2026

ราดหน้าของปะป๊า…หรือเมนูที่บางร้านเรียกว่า “หลับจับ”

เวลาพูดถึงราดหน้า หลายคนอาจนึกถึงเส้นใหญ่ราดน้ำข้น หมูหมัก คะน้า และน้ำราดที่เคลือบเส้นอย่างสวยงาม

แต่เมื่อเริ่มค้นเรื่องอาหารกวางตุ้งมากขึ้น ฉันกลับพบว่าราดหน้าไม่ได้มีเพียงแบบเดียว

บางคนรู้จัก 滑蛋河 (Waat6 Daan6 Ho4) หรือ “หวัดต่านโห” เมนูเส้นใหญ่ราดน้ำข้นที่มีไข่นุ่มเป็นเอกลักษณ์ ขณะที่ร้านอาหารกวางตุ้งเก่าในกรุงเทพฯ หลายแห่งกลับมีอีกเมนูหนึ่งที่เรียกว่า “หลับจับ” ซึ่งเป็นราดหน้ารวมมิตรที่ใส่เครื่องหลายชนิด

ยิ่งค้น ยิ่งรู้สึกว่า…

ราดหน้าที่ปะป๊าทำให้กินตั้งแต่เด็ก ดูจะใกล้กับแบบหลังมากกว่า

แต่จะเรียกชื่ออะไรกันแน่ ฉันเองก็ยังตามหาคำตอบอยู่

สิ่งที่ฉันจำได้แม่นที่สุด ไม่ใช่ชื่ออาหาร

แต่เป็นกลิ่น

กลิ่นกระเทียมที่ลงกระทะก่อน

ตามด้วยหมูหมัก ปลาหมึกแห้งที่แช่น้ำไว้ และปลาหมึกกรอบ

ทุกอย่างถูกผัดรวมกัน ก่อนที่ปะป๊าจะตัก เต้าเจี้ยวบดละเอียด ลงไปผัดจนหอม

เต้าเจี้ยวของบ้านเราไม่ใช่เต้าเจี้ยวเม็ดตามซูเปอร์มาร์เก็ต แต่เป็นเต้าเจี้ยวที่บดจนละเอียด สีเข้ม เก็บอยู่ในไห และต้องไปซื้อจากร้านขายของชำจีนเก่าแก่ย่านบางรักเท่านั้น

ปะป๊าเคยบอกว่า

“ต้องผัดเต้าเจี้ยวให้หอมก่อน”

เพราะกลิ่นของน้ำราด ไม่ได้เกิดขึ้นหลังเติมน้ำซุป แต่เริ่มตั้งแต่ตอนที่เต้าเจี้ยวโดนความร้อนในกระทะ

จากนั้นจึงใส่คะน้า บางวันก็มีเห็ดฟาง แล้วค่อยเติมน้ำซุปกระดูกหมู

แป้งมันมีไว้เพียงเล็กน้อย เพื่อให้น้ำราดเกาะเส้น ไม่ใช่ทำให้น้ำข้นจนเป็นวุ้น

สีของน้ำราดจึงเป็นสีน้ำตาลธรรมชาติจากเต้าเจี้ยว ไม่ใช่สีเข้มจากซีอิ๊วดำ

อีกอย่างที่ทำให้ฉันเพิ่งรู้ว่าไม่เหมือนหลายบ้าน คือราดหน้าของเรามี ปลาหมึกถึงสองแบบ

ปลาหมึกแห้งให้ความหวานและกลิ่นหอมของทะเล

ส่วนปลาหมึกกรอบให้ความกรุบเมื่อเคี้ยว

บางวันที่มีหมูแดงเหลือจากครัวอาเย่ ปะป๊าก็หั่นใส่ลงไปด้วย

ไม่มีสูตรตายตัว

แต่ทุกอย่างล้วนมีเหตุผลของมัน

แม้แต่เรื่องของเส้น

ที่บ้านเราเลือกได้สองแบบ

แบบแรกคือ เส้นใหญ่ (河粉 – Ho4 Fan2)

อีกแบบหนึ่งคือเส้นหมี่ทอดกรอบ

แต่ไม่ใช่หมี่กรอบที่เอาเส้นแห้งลงทอดจนพองฟูอย่างที่หลายคนคุ้นเคย

ปะป๊าจะนำเส้นหมี่ข้าวไปแช่น้ำก่อน แล้วจึงทอด

เส้นที่ได้จึงไม่ฟูเบา แต่แข็ง กรอบ และยังมีความหนึบอยู่ข้างใน

เมื่อน้ำราดร้อน ๆ ค่อย ๆ ซึมลงไป บางส่วนยังกรอบ บางส่วนเริ่มนุ่ม เป็นสัมผัสที่ฉันยังหาไม่ได้จากที่อื่น

ทุกวันนี้ ฉันยังไม่แน่ใจว่าเมนูของบ้านเราควรเรียกว่า “หลับจับ” หรือมีชื่ออื่นในภาษากวางตุ้ง

แต่บางที…ชื่ออาจไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด

สิ่งที่สำคัญกว่า คืออาหารจานนี้ทำให้ฉันนึกถึงภาพของปะป๊าที่ยืนอยู่หน้าเตา ค่อย ๆ ผัดเต้าเจี้ยวในกระทะทีละนิด

และทำให้ฉันนึกถึงร้านขายของชำจีนเก่าแก่ริมถนนบางรัก ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่ซึ่งครอบครัวเราแวะไปซื้อเต้าเจี้ยวเป็นประจำ และเครื่องปรุงแบบของคนกวางตุ้งที่หาไม่ได้จากตลาดอื่น

สำหรับคนอื่น ราดหน้าอาจเป็นเพียงอาหารจานหนึ่ง

แต่สำหรับฉัน มันคือรสชาติของบ้าน

เป็นสูตรที่อาเย่และปะป๊าส่งต่อกันมา

และเป็นความทรงจำจากครัวเล็ก ๆ

ในย่านบางรัก

#เบียวกวางตุ้ง
#เรื่องเล่าจากบ้านอาเย่
#ฮ่องกง
#ชุมชนชาวกวางตุ้งย่านบางรัก

เบียวกวางตุ้ง

07/08/2026

04/08/2026

29/07/2026

27/07/2026

27/07/2026

27/07/2026

22/07/2026

21/07/2026

20/07/2026

19/07/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Listing takedown request