09/06/2026
🛑 ලෝකේ කිසිම පාසලක උගන්වන්නේ නැති.. ලෝකේ කිසිම දෙමාපියෙක් ළමයින්ට උගන්වන්නේ නැති
ලෝකේ ලොකුම කෝටිපතියෙක්වන ඉලෝන් මසක් තමන්ගේ දරුවන්ට උගන්වන පාඩම්..
"මගේ දරුවෝ මෙලොවට බිහිවෙන්න කියලා තීරණය කළේ නැහැ. ඒක මගේ තීරණයක්. ඒ නිසා දරුවෝ මට කිසිම දෙයක් ණය නැහැ... හැබැයි, මම ඒ දරුවන්ට හැමදේම ණයගැතියි"
පහුගිය දවස් ටිකේම මුළු සෝෂල් මීඩියා එකම දෙදරුම් කවපු, ලෝකයේ ධනවත්ම මිනිසෙක් වගේම අතිශය ආන්දෝලනාත්මක චරිතයක් වෙන ඉලොන් මස්ක් ගේ මේ පුංචි ප්රකාශය ඔබ නොදැක ඉන්න විදියක් නැහැ.
ඇයි මේ වචන ටිකට මිනිස්සු මේ තරම් සංවේදී වුණේ? ඇයි ලෝකේ පුරාම ඉන්න මිලියන ගණනක් දෙමාපියන් වගේම දරුවන් මේක තමන්ගේ ප්රොෆයිල් වල Share කරන්න ගත්තේ? මොකද, මේ වචන හතර-පහ අස්සේ හැංගිලා තියෙන්නේ සාම්ප්රදායික පවුල් සංස්ථාවේ අපි හැමෝම අන්ධයෝ වගේ රකින මහා ලොකු රීතියක් කඩලා බිඳලා දාන පට්ට ඇත්තක්
අද අපි ටිකක් නිදහසේ කතා කරමුද මේ ගැන
⏳අපි පොඩි කාලේ ඉඳන්ම සමාජයෙන්, අපේ ගම්වලින්, නෑදෑයන්ගෙන් අහපු පොදු කතාවක් තියෙනවා.
"දැන්ම ඉඳන් ළමයින්ට උගන්නපන්, නැත්නම් උඹලා වයසට ගියාම කන්න දෙන්නේ කවුද?" "ළමයි කියන්නේ අනාගත ආයෝජනයක්"
බරපතළම දේ තමයි, සමහර දෙමාපියන් තමන්ගේ දරුවෝ ඉස්සරහම කියනවා, උඹව හදන්න මම සේරම දේ කැප කළා, උඹ ලොකු වෙලා මට සලකන්න ඕනේ කියලා. දරුවෙකුගේ ඔළුවට පොඩි කාලේ ඉඳන්ම දාන්නේ තමන් තමන්ගේ දෙමාපියන්ට ලොකු ණයකාරයෙක් කියන හැඟීම.
හැබැයි ඉලොන් මස්ක් මේ සාම්ප්රදායික මතය එක පාරින්ම කුඩු කරලා දානවා. ඔහු කියන්නේ parenting (දෙමාපිය භූමිකාව) කියන්නේ Business එකක් නෙවෙයි කියලා. ඒක ගනුදෙනුවක් නෙවෙයි. මම අද උඹට කන්න දුන්නා, උඹ හෙට මට සලකපන් කියන Barter System එක පවුලක් ඇතුළේ ක්රියාත්මක වෙන්න බැහැ.
👶 හිතලා බලන්න, මේ ලෝකෙට බිහිවෙන්න කලින් කිසිම දරුවෙක් තමන්ගේ අනාගත දෙමාපියන් ළඟට ඇවිත්, අනේ මාව මේ ලෝකෙට ජනිත කරන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරන්නේ නැහැ.
මේ ලෝකෙට දරුවෙක්ව ගේන එක නිරපේක්ෂ වශයෙන්ම වැඩිහිටියන්ගේ තීරණයක්. ඒක දෙමාපියන්ගේ ආදරය, ආශාව, නැත්නම් සමාජ සම්මතයන් නිසා ගන්නා තීරණයක්.
එතකොට, තමන්ගේ කිසිම කැමැත්තක් නැතුව, තමන්ගෙන් අහන්නේ නැතුව ලෝකෙට ආපු දරුවෙක්, උපදිනකොටම ලොකු ණය බරක් කරේ තියාගෙන උපදින්නේ කොහොමද?
අන්න ඒකයි මස්ක් කියන්නේ, ඔවුන් මට කිසිවක් ණය නැත කියලා. දරුවෙක් ලෝකෙට ආවට පස්සේ, ඒ දරුවාට හොඳම අධ්යාපනය දෙන එක, ආදරය දෙන එක, ආරක්ෂාව දෙන එක සහ හොඳ මානසික මට්ටමකින් සමාජගත කරන එක 100%ක්ම දෙමාපියන්ගේ වගකීමක්. ඒක දරුවාට කරන උදව්වක් නෙවෙයි, ඒක තමන් ගත්ත තීරණය වෙනුවෙන් තමන් ලෝකයට සහ ඒ දරුවාට ඉටුකළ යුතු වගකීමක් පමණයි.
💔 අපේ ආසියාතික රටවල ගොඩක් පවුල් ඇතුළේ දකින්න ලැබෙන Toxic තත්වයක් තමයි Guilt-Tripping කියන්නේ. ඒ කියන්නේ දරුවා ලොකු මහත් වෙලා තමන්ගේම කියලා ජීවිතයක් හදාගන්න හදනකොට, දෙමාපියන් තමන්ගේ අතීත කැපකිරීම් මතක් කරලා දරුවාව මානසිකව වට්ටන එක.
"මම උඹව හදන්න නොකා නොබී හිටියා..." "මම විඳපු දුක් වල හැටියට උඹට මාව පේන්නේ නැහැ දැන්..."
මේ වගේ කතා නිසා අද ලංකාවේ වුණත් තරුණ පරම්පරාව මහා පුදුමාකාර මානසික පීඩනයකින් ඉන්නේ. තමන් කැමති රැකියාව කරන්න බැහැ, තමන් කැමති සහකරුවා තෝරගන්න බැහැ, තමන්ගේ ජීවිතේ තීරණයක් ගන්න බැහැ මොකද දෙමාපියන් අමනාප වෙයි, දෙමාපියන්ට ද්රෝහී වුණා වෙයි කියන බයට.
හැබැයි සැබෑ දෙමාපිය ආදරය කියන්නේ කොන්දේසි සහිත දෙයක් නෙවෙයි. නියම ආදරය නිදහස්. දරුවෙක්ව හදන්න ඕනේ කවදා හරි දවසක ඒ දරුවාට තමන්ගේම පියාපත් විහිදුවලා නිදහස් අහසේ පියාඹන්න පුළුවන් වෙන විදියටයි. පවුල කියන්නේ කූඩුවක් නෙවෙයි, ඒක දරුවාට පියාඹන්න ශක්තිය දෙන ගුවන් පථයක් වෙන්න ඕනේ.
🤝 දැන් සමහරු මේ ලිපිය කියවද්දී කලබල වෙන්න පුළුවන්. එතකොට උඹ කියන්නේ දෙමාපියන් වයසට ගියාම ළමයි උන්ට නොසලකා හරින්න ඕනේ කියලද කියලා. නැහැ, නිරපේක්ෂ වශයෙන්ම නැහැ ❌
මෙතන තියෙන රහස මේකයි ඔබ දරුවෙකුට ආදරය, රැකවරණය සහ ගෞරවය දෙන්නේ පොරොන්දු නෝට්ටුවක් ලියවාගෙන නෙවෙයි නම්, ඒ දරුවා හැදෙන්නේ මහා පුදුමාකාර ගුණවත්, ආදරණීය මනුස්සයෙක් විදියට. තමන්ගේ දරුවාට පුංචි කාලේ ඉඳන් නිදහස, උපරිම ආදරය සහ මානසික සුරක්ෂිතතාවය දීපු දෙමාපියන්ව, ඒ දරුවෝ කිසිම දවසක වයසට ගියාම පාරට ඇදලා දාන්නේ නැහැ.
හැබැයි වෙනස තියෙන්නේ මෙතනයි
සාම්ප්රදායික ක්රමය - දරුවා දෙමාපියන්ට සලකන්නේ යුතුකමක් සහ බයක් නිසා (Obligation & Fear).
නූතන/නිවැරදි ක්රමය - දරුවා දෙමාපියන්ට සලකන්නේ තමන්ගේ හදවතින්ම උනන පිරිසිදු ආදරය සහ කෘතඥතාවය නිසා
බලෙන්, වරදකාරී හැඟීමක් ඇති කරලා ලබාගන්නා සැලකීමට වඩා, හදවතින්ම ආදරේට කරන සැලකීම කොයිතරම් සුන්දරද කියලා හිතලා බලන්න.
💡 අද වෙනකොට ලෝකය ගොඩක් වෙනස් වෙලා. අලුත් පරම්පරාවේ (Gen Z සහ Millennials) දෙමාපියන් මේ ඇත්ත තේරුම් ගනිමින් ඉන්නවා. ඔවුන් තමන්ගේ දරුවන්ව දකින්නේ තමන්ගේ අයිතිවාසිකමක් හෝ සේවකයෙක් විදියට නෙවෙයි. ඔවුන් දරුවන්ව දකින්නේ මේ ලෝකෙට ආපු ස්වාධීන, වෙනමම ආත්මයක් තියෙන පුද්ගලයෙක් විදියට.
හොඳ දෙමාපියෙක් කරන්න ඕනේ දේවල් මොනවාද?
ආර්ථික සුරක්ෂිතතාවය වගේම මානසික සුරක්ෂිතතාවය දීම - ළමයෙකුට කන්න, අඳින්න, උගන්වන්න සල්ලි වියදම් කරපු පළියට වැඩේ ඉවර වෙන්නේ නැහැ. ඔවුන්ගේ හැඟීම් වලට ඇහුම්කන් දීම ඊට වඩා වටිනවා.
සන්නිවේදනය (Communication) - "මම තාත්තා, මම කියන දේ විතරයි වෙන්න ඕනේ" කියන ඒකාධිපති පාලනය වෙනුවට, දරුවා එක්ක මිතුරෙක් වගේ ප්රශ්න සාකච්ඡා කිරීම.
තීරණ ගැනීමට ඉඩදීම - දරුවාගේ ජීවන මාවත තෝරාගැනීමට ඔවුන්ට නිදහස දීම (කලා අංශයෙන් ඉස්සරහට යන්න හදන දරුවෙක්ව බලෙන් දොස්තර කෙනෙක් කරන්න හදන්නෙ නැතුව ඉන්න එක).
📝 ඉලොන් මස්ක් කියන්නේ සර්වසම්පූර්ණ මිනිහෙක් නෙවෙයි වෙන්න පුළුවන්. ඔහුගේ පෞද්ගලික ජීවිතේ විවේචන ඕනෑතරම් තියෙනවා. හැබැයි ඔහු කියපු මේ කතාව ඇතුළේ තියෙන දර්ශනය නම් මිල කරන්න බැරි තරම් වටිනවා.
අපි අපේ දරුවන්ට ආදරය කරමු... කිසිම කොන්දේසියක් නැතුව. ඔවුන් අපේ හීන සැබෑ කරන්න ආපු මෙවලම් නෙවෙයි. ඔවුන් මේ විශ්වයේ ලස්සනම නිර්මාණ. ඔවුන්ට දෙන්න පුළුවන් හොඳම දායාදය තමයි, කිසිම බය කියන හැඟීමක් නැතුව, තමන්ගේ දෙමාපියන් දෙස ආදරයෙන් බලන්න පුළුවන් නිදහස් පරිසරයක් නිර්මාණය කරලා දෙන එක.
"දරුවන් ඔබට කිසිවක් ණය නැත. ඔබ ඔවුන්ට සියල්ල ණයගැතියි."
මේ වැකිය ඔබේ හදවතට දැනුනේ කොහොමද? ඔබත් සාම්ප්රදායික parenting ක්රමයට වඩා මේ වගේ නිදහස්, ආදරණීය ක්රමයකට කැමතිද.. ඔබේ අදහස අපිත් එක්ක බෙදා ගන්න.. 👇✨
