27/08/2023
အောက်ခြေက စတက်ပါ💪
--------------------------
ကြမ်းတိုက်၊ စားပွဲရှင်း အလုပ်ဖြင့် ကျွန်တော့်ဘဝကို သင်ယူခဲ့ရပါသည်။ ထိုဘဝပေး သင်ခန်းစာတွေကို ပရင့်စ်တန်နှင့် ဟားဗတ်လို တက္ကသိုလ်ကြီးတွေက သင်မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။ ဘဝကို ကျွန်တော်က ဘဝထဲမှာပင် သင်ယူခဲ့ပါသည်။✍
ကျွန်တော် အမေရိကမြေကို နင်းပြီး သုံးရက်အကြာတွင် ကျွန်တော့် အသက်မှာ ၁၆ နှစ်သာ ရှိပါသေးသည်။ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးအသစ်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့လိုက်ရသလို မိတ်ဆွေလည်းမရှိ။ နေရာအနှံလျှောက်သွားကာ ငေးမောအံ့ဩရင်းက အလုပ်တစ်ခုခုကိုလည်း ရှာဖွေနေမိသည်။ ဘာဂါကင်း (Burger King) ဆိုသည့် ဆိုင်တစ် ဆိုင်ရှေ့တွင် ✍
“အကူလုပ်သားအလိုရှိသည်။ ဆိုင်တွင်း၌လျှောက်ထားရန်” ဆိုသည့် စာတန်းတစ်ခု ရေးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျွန်တော်က ဆိုင်ထဲကို ဝင်သွားသည် ပျော်ပျော်နေတတ်သည့် မန်နေဂျာ ဂျွန်ရေ့ဒ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ သူပေးသည့် လျှောက်လွှာပုံစံပေါ်တွင် အချက်အလက်များ ဖြည့်သွင်းပြီးနောက် သူ ကျွန်တော့်ကို မေးခွန်း အနည်းငယ်မေးသည်။ တစ်နာရီကို ၃ ဒေါ်လာနှင့် ၃၅ ဆင့်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။✍
ကျွန်တော်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်
“ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှာလဲခင်ဗျာ”
“မင်းလုပ်ရမှာကတော့ စားပွဲတွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမယ်။ ကြမ်းတိုက်ရမယ်။ အိမ်သာလည်း သန့်ရှင်းရမှာကွ” ဟုဆိုလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူက
“မင်းဘယ်တော့ အလုပ်စဆင်းနိုင်မလဲ” ဟု မေးသည်။
“ကျွန်တော် မနက်ဖြန်ပဲ ဆင်းပါ့မယ်”
“ကောင်းတာပါ့ မီယာ ... ဒီကို မနက် ၆ နာရီခွဲ အရောက်လာခဲ့ရမယ်။ ၇ နာရီထိုးတာနဲ့ မင်းအဆိုင်းကစမယ်။ ညနေ ၄ နာရီအထိ လုပ်ရမှာနော်”💞
ကျွန်တော့်အတွေးထဲကို အတိတ်ကအကြောင်းတွေက အလိုလိုရောက်လာသည်။ ကျွန်တော့်ထံတွင် အမျိုးဂုဏ်နှင့် မာနကတော့ရှိသည်။ အဘိုးက မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဒက်ကန်နယ်စား။ မိခင်ဘက်က အဘိုးမှာ ပြည်နယ် ၅ နယ်ကို အုပ်ချုပ်ခွင့်ရသူ။ ကျွန်တော်နေထိုင်ခဲ့သော အိမ်တော်ကြီးထဲတွင် ကျေးကျွန်တွေက ပြေးလွှားအမှုထမ်းနေကြသည်ကို သူက ကျွန်တော့်အား မေးလိုက်ချိန်တွင် ပြေးမြင်လိုက်မိသည်။
ကျွန်တော်သည် နေထိုင်ရာ အစ်မနေအိမ်မှ ၄ မိုင်ခန့်အကွာ ဘာဂါကင်းဆိုင်ကို မနက်တိုင်း လမ်းလျှောက်လာရ သည်။ နှင်းကျသည့် နေ့တွေဆိုလျှင် ဒူးလောက်မြုတ်နေသော နှင်းတောထဲကို ဖြတ်လာရသည်။
ကျွန်တော့် ပထမဆုံး ဘာဂါကင်းတွင် အလုပ်ဆင်းသည့်နေ့ကဆိုလျှင် သူတို့ထုတ်ပေးသည့် အလုပ်သမား ဝတ်စုံကို ဝတ်ပြီး ကျွန်တော် မျက်ရည်ကျမိသည်။ ကျွန်တော့်လို ပြည့်စုံသောဘဝမှ ဆင်းသက်လာသူ တစ်ဦးက သန့်ရှင်းရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး ကြမ်းတိုက်နေရသောဘဝကို တွေးမိပြီး ဝမ်းနည်းလာသည်။ ယင်းသည် ကျွန်တော် အမေရိကကို စရောက်ခဲ့စဉ်က ဘဝဖြစ်ပြီး ထိုဘဝကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မန်နေဂျာက ကျွန်တော် မျက်ရည်ကျသည်ကို မြင်သွားသည်။ ကျွန်တော့ထံလာပြီး
“မစ္စတာ မီယာ ... အဆင်ပြေရဲ့လား။ မင်းငိုနေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။ ကျွန်တော်က
“မဟုတ်ပါဘူး ... ပုံးထဲက အမိုးနီးယားတွေကြောင့် မျက်စိစပ်ပြီး မျက်ရည်ကျတာပါ”
“မကြာခင် အဲဒီအငွေ့တွေနဲ့ မင်းယဉ်သွားမှာပါကွာ”
အမှန်တော့ အမိုးနီးယားကြောင့်မဟုတ်။ ရင်ထဲတွင် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် မျက်ရည်တွေ အလိုလို ကျလာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ထိုအလုပ်ကို စလုပ်မည်ဆိုကတည်းက ခံယူလိုက်မိသည်မှာ
“မကြိုက်လည်းလုပ် ... လုပ်တဲ့အလုပ်အပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးလုပ်” ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့် စိတ်ထဲတွင် ငါကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရမယ်။ ငါ့ဦးတည်ချက် ငါ့ရည်မှန်းချက် မပျောက်စေနဲ့၊ ငါတက္ကသိုလ် တက်ဖို့ ပိုက်ဆံရှာနေတာဟုအမြဲတွေးကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးနေရသည်။
ကျွန်တော် ညနေ ၄ နာရီအထိ အလုပ်လုပ်သည်။ ကျောင်းကတော့ ညကျောင်းဖြစ်သဖြင့် ညနေ ၅ နာရီ ၄၅ မှ ၁၁ နာရီ ၄၅ အထိ တက်ရသည်။ စနေနှင့် တနင်္ဂနွေ နှစ်ရက်ဆိုလျှင် လုံခြုံရေးအစောင့်အဖြစ် မနက် ၇ နာရီမှ ည ၁၁ နာရီအထိ လုပ်သည်။
လုံခြုံရေးအစောင့်လုပ်ရာတွင် တာဝန်ကျရာဂိတ်တွင် ထိုင်နေရသည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော် ကျောင်းစာကို လေ့လာ၍ရသည်။ ထိုနှစ်ရက်ကလည်း ကျွန်တော်တာဝန်ကျရာရုံးတွင် အဝင်အထွက် နည်းသည်။ ထိုသို့ ပိုက်ဆံရှာရင်းက ကျောင်းတက်ပြီး ကိုယ့်ဘဝကိုယ်ကျောင်းခဲ့ရသည်။ နောက်နှစ်တွင် တစ်နွေလုံး တက္ကစီမောင်းသည့် အလုပ်ကိုရသည်။ ခရီးသည်တွေ၏ ရိုင်းပျမှု၊ မာနကြီးမှု၊ နောက်ပြောင်မှု၊ စော်ကားမှု၊ စကားများမှု၊ ရွံရှာဖွယ် အပြုအမူများကို စိတ်ရှည် သည်းခံပြီး မောင်းခဲ့ရသည်။
လူငယ်ဘဝတွင် ကျွန်တော်ရလိုက်သည့် သင်ခန်းစာတွေက
“ကိုယ့်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည့် ကျောက်တုံးတွေကို စုဆောင်းထားပါ၊ ထိုကျောက်တုံးတွေနှင့် အိမ်တစ်လုံး ဖြစ်အောင်ဆောက်ပါ”
မည်သည့် အခြေအနေ၊ မည်သည့်ဘဝရောက်သည်ဖြစ်စေ ကိုယ်လုပ်သည့် အလုပ်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ပါ။ အခြေအနေပေးမှ၊ အခြေအနေကောင်းမှ လုပ်တော့မည်ဟူ၍ ဘယ်တော့မျှ မတွေးပါနှင့်။ ရသည့် အလုပ်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး ပန်းတိုင်ကို မရောက်, ရောက်အောင် သွားရန်သာဖြစ်သည်။
"ပန်းတိုင်ကို မျက်ခြေအပြတ် မခံလိုက်ပါနှင့် ... အောက်ခြေလည်း လွတ်မသွားပါစေနှင့်"
မည်သည့်အလုပ်မျှ သင့်ထံကို အလိုလို ရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ လူဆိုသည်မှာ အလုပ်လုပ်ရင်း ကိုယ်နှင့် အထိုက်တန်ဆုံး အလုပ်တစ်ခုခုက ကိုယ့်ထံကို အလိုလိုရောက်လာမည်သာဖြစ်သည်။ ဘာမျှ မလုပ်ဘဲ အလုပ်ကို ထိုင်မျှော်နေရုံဖြင့် အလုပ်က ကိုယ့်ထံကို အလိုလိုရောက်မလာပါ။
အလုပ်ဟူသမျှ ဂုဏ်ရှိစွဆိုသည်ကို မမေ့သင့်။ သို့သော် ရိုးသားသော အလုပ်ကို ကြိုးစားအားထုတ်ရန်လိုသည်။ တစ်ချိန်က တစ်နာရီလျှင် ၃ ဒေါ်လာ ၃၅ ဆင့်နှင့် အလုပ် လုပ်ခဲ့ရသော လုပ်ငန်းတွင် အလုပ်ရှင်ကိုယ်တိုင်က ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်လာ ၉၈၀ ပေးပြီး ရာထူးတိုးပေးရသည်အထိ အောင်မြင်မှုတွေရခဲ့သည်။
ဘာဂါကင်းဆိုင်တွင် အလုပ် လုပ်စဉ် ကျွန်တော်ရရှိခဲ့သော လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံများကို အသုံးချပြီး ကျွန်တော့် ဘဝတွင် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ နောင်တွင် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းရှင်ကြီးတစ်ဦးဘဝကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ပြောချင်သည်က ဘာလုပ်လုပ် ကိုယ်လုပ်ရသည့် အလုပ်သည် အောက်ခြေလုပ်ငန်း ဖြစ်နေပါစေ ကိုယ့်အလုပ်ကို ဂုဏ်ယူပြီး တာဝန်ကျေအောင် ကြိုးစားလုပ်ရန်သာဖြစ်သည်။ ကြမ်းတိုက် အိမ်သာဆေးအလုပ် ဖြစ်နေပါစေ ယူတတ်လျှင်ပညာတွေသာဖြစ်သည်။ မည်သည့်လုပ်ငန်းမဆို အောက်ခြေလုပ်ငန်းဆိုသည်မှာ အထက်ကို တက်နိုင်မည့် ခြေလှမ်းအစဖ
