27/04/2026
BUTI PA SILA
Narinig mo na ba ‘yan?
Yung bulong sa isip mo habang nakatingin ka sa iba…
“Buti pa sila…”
Buti pa sila, may bagong sapatos.
Buti pa sila, may magandang trabaho.
Buti pa sila, masaya sa relasyon nila.
Buti pa sila, buo ang pamilya.
Buti pa sila… parang laging panalo sa laban ng buhay.
Pero ikaw…
nandito, tahimik, nag-iisip, minsan naguguluhan, minsan pagod.
At hindi mo napapansin…
unti-unti ka nang nauubos kakatingin sa wala ka,
imbes na makita ang meron ka.
Pero sabi ng Salita ng Diyos:
“I have learned to be content whatever the circumstances.” – Philippians 4:11
Hindi sinabi na perpekto ang buhay.
Sinabi lang: matutong maging kontento.
Kasi ang tunay na kapayapaan,
hindi nakabase sa kung anong hawak mo,
kundi kung sino ang humahawak sa’yo.
Kaya nga sabi rin:
“Give thanks in all circumstances; for this is God’s will for you.” – 1 Thessalonians 5:18
Hindi lang sa maganda.
Hindi lang sa sagana.
Kundi kahit sa proseso, kahit sa kulang, kahit sa hindi mo pa maintindihan.
Kasi ang problema minsan hindi kawalan ng blessing…
kundi kawalan ng pagpapasalamat.
Yung “buti pa sila” mo,
madalas nakakabulag sa “buti pa ako” na totoo sa buhay mo.
Buti pa ako… buhay pa.
Buti pa ako… may lakas pa bumangon.
Buti pa ako… may pag-asa pa.
Sabi ng Panginoon:
“I will never leave you nor forsake you.” – Hebrews 13:5
Ibig sabihin, kahit wala ka pa sa “level” ng iba,
hindi ka iniwan ng Diyos sa level mo ngayon.
At kung ang Diyos ang kasama mo,
hindi ka talaga kulang.
Sabi rin sa Psalm:
“The Lord is my shepherd; I lack nothing.” – Psalm 23:1
Hindi sinabi na “I have everything I want,”
kundi “I lack nothing”—
dahil ang presensya ng Diyos mismo ang sapat.
Kaya bakit ka pa magpapakain sa inggit?
Bakit ka pa magpapakulong sa comparison?
Sabi pa ng Biblia:
“Seek first His kingdom and His righteousness, and all these things will be given to you as well.” – Matthew 6:33
Hindi unahin ang buhay ng iba.
Hindi unahin ang inggit.
Kundi unahin Siya.
Kaya sa susunod na pumasok sa isip mo ang:
“Buti pa sila…”
Sagot mo sa sarili mo:
“Buti pa rin ako… kasi may Diyos akong hindi naubusan kahit minsan akong manghina.”
Hindi ka late.
Hindi ka talo.
Hindi ka iniwan.
Pinapanday ka lang.
Binubuo ka lang.
Hinuhubog ka lang.
At darating ang araw…
ikaw naman ang magsasabi:
“Akala ko kulang ako noon…
pero sapat pala ang Diyos.
