เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/763619436845755/

The Crooked Auntie

🌿 The Witch of the folkways 🪾, 🍃Cozy house of Normal Witch 🪺 จากเมืองเล็กๆ ที่จะมาเล่าและแชร์ประสบการณ์และเรื่องราวต่างๆ ให้กับพี่น้องได้ฟัง 🍁

24/09/2026

Money stay with me !!

ข้อคิดจากการใช้เวทมนตร์เกี่ยวกับ passion การเรียน และการงานคือ เงินหมด ซื้อหนังสืออ่านฉ่ำมาก ระวังตัวนะครับ ใครไฟแรง ระวังไฟล้นตูดไม่มีเงิน ผมเลยหาเงินด้วยเวทมนตร์ในอีกทางหนึ่งเลยละกันครับ

- Sel -

24/09/2026

Go inside and do some spell

22/09/2026

หากว่าตามธรรมเนียมประเพณี และดาราศาสตร์แล้ว ช่วงนี้จะถือว่าเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของฤดูกาลเลยครับ เพราะหลังจากที่โลกของเราได้พบเจอกับแสงแดดอันสาดส่องมาตลอดครึ่งปีนั้นจะเริ่มลดลงแล้ว และความมืดก็จะค่อยๆ เข้ามาเรื่อยๆ

ในช่วงวันที่ 21-23 กันยายนของทุกปีจะถือว่าอยู่ในช่วงของ Autumn Equinox นั้นเองครับ หรืออยากพูดในเชิงของแม่มดหน่อยก็อยู่ในช่วง Mabon แต่หากแม่มดหรือผู้ใช้เวทมนตร์คนไหนที่ไม่ได้ยึดตามหลักของยุโรปมากนักก็จะถือเป็นแค่ Autumn Equinox ( Equ-) คือเท่า ดังนั้นวันนี้จึงหมายถึง กลางวัน และกลางคืน มีระยะเวลาเทียบเท่ากัน

ซึ่งในเชิงของ Green Witch แล้ว ในช่วงนี้ในทางยุโรปหรือทางซีกโลกเหนือหน่อยก็จะเป็นช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยวพืชผลต่างๆ ที่เราเริ่มปลูกมาตั้งแต่ต้นปี ผลผลิตของเกษตรกรช่วงนี้ก็จะสุกงอมพอดี และเหมาะที่จะเก็บเกี่ยวไปจนถึงก่อนต้นฤดูหนาว เหล่าสัตว์ทั้งหลายก็จะเริ่มเก็บเสบียงไว้เพื่อการจำศีล แต่ในภูมิภาคของเราที่ใกล้กับเส้นศูนย์สูตร (Equator ; Equ เหนือ ใต้เท่ากัน) ทำให้สภาพอากาศของเรายังไม่ใกล้กับช่วงฤดูการเก็บเกี่ยว และหน้าหนาวก็ไม่ได้มีหิมะตกจนเพาะปลูกอะไรไม่ขึ้นขนาดนั้น แต่สำหรับผม ถึงแม้ในเรื่องของสภาพอากาศอาจไม่ได้ใกล้เคียงกับยุโรป แต่ในเรื่องของดาราศาสตร์เอง เรายังได้รับรู้ถึงระยะเวลาของกลางวันกลางคืนที่เท่าๆ กันเช่นกันครับ ดังนั้นเราสามารถเฉลิมฉลอง Autumn Equinox ได้ถึงแม้ไม่ได้ถือว่าเป็นวันเก็บเกี่ยวพืชผลเหมือนกับยุโรป

ใน Folk Catholic เองก็มีวันสำคัญมากพอๆ กับ Mabon ของเหล่า Neopagan เช่นกันครับ นั้นคือวันฉลองนักบุญอัครเทวดาสวรรค์มิคาเอล ( Feast of Saint Michael and All Angels) หรือที่เราคุ้นหู ( คุ้นไหมนะ ) ก็คือ Michaelmas ซึ่งตรงกับวันที่ 29 กันยายนของทุกปีเช่นกัน วันนี้ใกล้เคียงกับวัน Autumn Equinox ที่สุด และชาวคาทอลิกเราก็จะนิยมเฉลิมฉลองคู่กับวันเก็บเกี่ยวไปในตัวเลย

ในอังกฤษและไอร์แลนด์ วันดังกล่าวพัฒนาเป็นหมุดหมายสำคัญของฤดูใบไม้ร่วงในภายหลัง โดยรายละเอียดในงานมีทั้งเรื่องการเก็บเกี่ยว การจ่ายค่าเช่า การเริ่มต้น/สิ้นสุดสัญญา และอาหารตามฤดูกาล เช่น Michaelmas goose

แต่จุดที่น่าสนใจสำหรับ folk magic คือ เมื่อศาสนาคริสต์เข้ามา สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นการลบภาพของศาสนาเก่าทิ้งไปหมด paganism แล้วแทนด้วย Catholicismได้อย่างลงตัว และยังคงความหมายเดิมของประเพณีได้อย่างเรียบง่าย ชุมชนสามารถรักษาธรรมเนียมเกี่ยวกับเก็บเกี่ยว การป้องกัน และการเจริญพันธุ์และความอุดมสมบูรณ์เอาไว้ ขณะเดียวกันก็อธิบายโลกผ่านนักบุญ พระแม่มารี ไม้กางเขน น้ำมนต์ หรือวันฉลองของคาทอลิกได้ ดังนั้นในช่วงปลายของเดือนกันยายน เราจึงสามารถพบการเฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยวแต่เป็นแบบคาทอลิกได้ทั่วไปครับ

ตัวอย่างที่สวยมากเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องการเก็บเกี่ยวกับวัน Michaelmas โดยความเชื่อท้องถิ่น Folk beliefs ในเรื่องของเบอร์รี่ดำในคติของชาวไอร์แลนด์ มีความเชื่อหลายท้องถิ่นว่า หลัง Michaelmas ไม่ควรเก็บเบอร์รี่ดำอีก เพราะปีศาจได้ทำให้ผลไม้เสียหรือทำให้เป็นมลทินโดยการถ่มน้ำลายหรือปัสสาวะใส่พุ่มเบอร์รี่เหล่านั้น และยังเป็นตัวอย่างคลาสสิกของสิ่งที่เราพบบ่อยๆ ในเรื่องเล่าคาทอลิกของทูตสวรรค์ที่ปราบปีศาจ มาซ้อนทับกับคติพื้นบ้านเกี่ยวกับฤดูกาลและเวลาที่ควรหยุดเก็บพืชป่า

แต่บางพื้นที่ก็ยังมีการนำฟ่อนสุดท้ายมาทำเป็นรูป เช่น corn dolly และเก็บไว้ช่วงหนึ่ง นักคติชนวิทยายุคแรกบางคน โดยเฉพาะแนวของ James Frazer ตีความสิ่งเหล่านี้ว่าเป็นร่องรอยของ corn spirit และเป็นความเชื่อเก่าแก่ก่อนศาสนาคริสต์จะเข้ามา หรือเป็นความเชื่อของชุมชนที่มีต่อเรื่องเกษตรกรรม นอกเหนือจากความเชื่อของพระเจ้า

แต่ถึงอย่างไรไม่ว่าจะเป็นความเชื่อไหน หรือวัฒนธรรมไหน ในช่วงท้ายของปีก็เป็นช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยวผลผลิตคล้ายๆ กันเช่นกัน แล้วเราได้อะไรจากช่วงนี้ล่ะ เราไม่ใช่เกษตรกรไม่ใช่หรอ

ถึงแม้เราจะไม่ใช่เกษตรกร แต่ในงานของเวทมนตร์ไม่ว่าจะศาสตร์เวทมนตร์ไหนๆ ล้วนมีองค์ประกอบของดิน และน้ำ และแน่นอนว่า พืชสมุนไพรของเราเองก็เป็นส่วนที่สำคัญที่ได้รับผลกระทบจากฤดูกาลและสภาพอากาศ เราจึงต้องคำนึงถึงพวกเขาเหล่านั้นด้วย อีกทั้งในช่วงนี้เราสามารถนำเรื่องราวที่ผ่านมาของปี มาคิด สะท้อน ดูว่าตั้งแต่ต้นปีของเรา เราได้ลงมือทำอะไรไปบ้าง และผลของมันเป็นยังไง เป็นไปตามที่หวังหรือไม่ ได้กำไร หรือขาดทุนมากน้อยแค่ไหน อาจจะไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่เรื่องของเวทมนตร์เองก็เช่นกัน เราศึกษาไปมากน้อยแค่ไหน ได้ลงมือทำอะไรแค่ไหน มีความรู้มากขึ้นกว่าเดิมไหม หรือยังวนอยู่ที่เดิมอยู่ หรือเลิกสนใจในความลึกลับและสนุกสนานนี้ไปแล้ว ช่วยทำให้เราได้กลับมาทบทวนตัวเองอีกครั้งในช่วงนี้ครับ

ผมเองก็ใช้เวลาตรงนี้ในการทบทวนเหมือนกัน ช่วงที่ผ่านมา หน้าร้อนอะเนาะ ธาตุไฟมันเยอะ เขียนเรื่องราวเวทมนตร์ คาถาแม่มดไปหลายเรื่องราวอยู่เช่นกัน ได้รู้จักคนใหม่ๆ และได้ลองทำอะไรใหม่ๆ ด้วย เลยจะใช้เวลาตรงนี้มากลับนั่งเขียนตำราของตัวเอง อัพเดทความรู้ลงสมุดจดบ้าง เผื่อร้อยปีข้างหน้ามีคนมาเจอ 55555

Happy Autumn Equinox ครับ

- Sel -

21/09/2026

“รูน” ถือเป็นหนึ่งในชุดอักษรที่มีคนให้ความสนใจมากที่สุดในกระบวนการศึกษาอักษรเวทมนต์ตะวันตก ท่ามกลางกระแสการศึกษา Ceremonial Magic / Hermetic Study ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ขลุกอยู่กับอักษรฮีบรู อักษรกรีก และอักษรเวทมนต์ที่พัฒนาขึ้นมาจากกลุ่มเหล่านี้เช่นเธบาน เอโนเคียน มาลาคิมเป็นต้น แต่เหนือขึ้นไปยังสแกนดิเนเวีย กระแสฟื้นฟูศาสนาท้องถิ่นของชาวนอร์สค่อย ๆ เติบโตขึ้น

จากกระแสของการฟื้นฟูศิลปะวัฒนธรรมกรีก-โรมันในยุคเรเนซองส์ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงยุโรปไปอย่างต่อเนื่อง ทางเหนือขึ้นไปอันเป็นพื้นที่ของวัฒนธรรมนอร์ส ซึ่งมักถูกมองว่าเป็นชนป่าเถื่อน มีปูมหลังอันเป็นอนารยะ เช่นภาพจำของชาว “ไวกิ้ง” ที่เที่ยวปล้นฆ่าไปทั่ว ทำให้ความสนใจที่จะฟื้นฟูวัฒนธรรมท้องถิ่นของชาวนอร์สเกิดขึ้นช้ากว่ายุโรปตอนล่าง

ในความเป็นจริงอักษรรูนไม่เคยสาปสูญไปจากยุโรป เพียงแต่ถูกซูกซ่อนเอาไว้ตรงนั้นตรงนี้ กระจัดกระจายไปทั่วในพื้นที่ที่ชาวนอร์สในยุคไวกิ้งเคยไปถึง มักผูกพันอยู่กับวิถีชีวิตท้องถิ่น และวัฒนธรรมพื้นบ้าน มากกว่าจะถูกยกขึ้นมาเป็นอักษรที่ใช้กันในสังคมปัญญาชน

เราอาจจะคิดว่าอักษรรูนนั้นโบราณเก่าแก่ มีอายุหลายพันปี ทว่าเมื่อมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์แล้ว รูนนั้นถือว่าเป็นอักษรที่ยังมีอายุอานามพอจะให้เรียกว่ากลางเก่ากลางใหม่ได้อยู่ หลักฐานทางประวัติศาสตร์พบการใช้อักษรรูนเก่าที่สุดคือราวช่วงค.ศ. 100-300 คือไม่ถึงสองพันปีดี ในขณะที่อักษรกรีกมีใช้กันมาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสต์กาลแล้ว

ในสังคมชาวนอร์สที่เป็นสังคมมุขปาฐะ คือสังคมที่ให้ความสำคัญแก่ประเพณีการถ่ายทอดเรื่องราวผ่านการเล่าปากต่อปาก การใช้อักษรจารึกเรื่องราวถือเป็นสิ่งใหม่ที่ยังต้องการเวลาในการปรับตัว ทว่าช่วงเวลาในการเปลี่ยนผ่านจากสังคมมุขปาฐะไปสู่สังคมที่ให้ความสำคัญแก่การจารึกด้วยตัวอักษร ชาวนอร์สก็ได้พบกับการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่

อักษรรูนอยู่ในพื้นที่สีเทาระหว่างเครื่องมือทางภาษา และอำนาจลึกลับของเทพเจ้า พัฒนาการของอักษรรูนจึงดำเนินอย่างค่อยเป็นค่อยไป เนื่องจากสังคมมุขปาฐะที่ให้คุณค่ากับการเล่าเรื่อง ทำให้ชาวนอร์สพัฒนาเวทมนต์ที่สัมพันธ์กับกวี ดนตรี และฉันทลักษณ์ที่เรียกว่า Galdr

Galdr เป็นได้ทั้งบทสวด คำพยากรณ์ พร และคำสาป วัฒนธรรมนี้ผูกพันอยู่กับชาวนอร์สมาเนิ่นนาน กระทั่งอักษรรูนได้ถือกำเนิดขึ้น และถูกใช้เพื่อโอบอุ้มเอาความหมาย และถ้อยคำต่าง ๆ ของมนุษย์ไว้ การใช้รูนของชาวนอร์สจึงไม่ได้เริ่มจากการบันทึกเพื่อจดจำ แต่มีไว้เพื่อแสดงเจตจำนงบางอย่างของผู้เขียน เราจึงพบเห็นหลักฐานทางโบราณคดีในยุคแรก ๆ ที่แกะสลักรูนตามที่ต่าง ๆ เช่นว่าว่า “ข้าพเจ้าชื่อ….. บุตรแห่ง…… เป็นเจ้าของสิ่งนี้” อยู่บนสิ่งของเครื่องใช้ หรือคำว่า “คมกริบ” บนปลายหอกปลายดาบ คำว่า “ผมงาม” อยู่บนหวี หรือคำว่า “น่าสะพรึงกลัว” อยู่บนโล่ศึก

ทว่ากว่าที่สังคมของชาวนอร์สจะปรับเปลี่ยนมาเป็นสังคมแห่งการจดบันทึก ก็ล่วงเลยมาจนถึงยุคที่คริสต์ศาสนาแพร่ขึ้นมาถึง การประกาศรับเอาคริสต์ศาสนามาเป็นศาสนาหลักที่ได้รับการรับรองจากราชวงศ์ในช่วง ค.ศ. 960-1020 รวมไปถึงการทุบทำลายวิหารเทพเจ้า ทำให้อักษรรูนถูกผลักออกจากสังคมของปัญญาชนชาวนอร์ส ไปสู่สังคมพื้นบ้าน ภาษาละตินซึ่งเป็นภาษากลาง (Lingua Franca) ของยุโรปในขณะนั้นก็ได้เข้าสู่ยุโรปเหนือ ตามมาด้วยอักษรละติน ทำให้สังคมปัญญาชนชาวนอร์สละจากอักษรรูนไป และรับเอาอักษรละตินเข้ามา

ที่น่าสนใจคือ หนังสือที่มีอิทธิพลต่อการศึกษาตำนานนอร์สอย่าง Prose Edda และ Poetic Edda ที่บันทึกเรื่องราวของตำนานเทพเจ้านอร์ส จนกลายมาเป็นปกรณัมมาตราฐานของเทพตำนานนอร์ส เขียนขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษ 1,300 ก็ใช้อักษรละตินเขียนเป็นภาษานอร์ส

ให้ง่ายขึ้นก็คือ พวกเขาใช้ตัวอักษรละติน เขียนภาษานอร์ส เป็นคาราโอเกะ!!!

พวกเขาเลือกที่จะโยนอักษรรูนทิ้งลงไปยังท้องร่อง ปล่อยให้ชาวบ้านร้านตลาดใช้กันแบบกระพร่องกระแพร่ง และเลือกที่จะเอาอักษรละตินมาใช้เขียนแทนภาษาพูดของพวกเขา กว่าอักษรรูนจะกลับมาเข้าที่เข้าทาง และได้รับการศึกษาอย่างจริงจังอีกครั้งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ผ่านการทำให้ลึกลับพิศดารด้วยความเชื่อชาวบ้าน และวิถีชีวิตท้องถิ่นไปเสียไม่น้อย

รูนศึกษา (Runology) ในปัจจุบันจึงเป็นการรื้อฟื้น และปัดฝุ่นเอาจากตรงนั้นตรงนี้ที่กระจัดกระจายไปทั่วยุโรปให้กลับมาเป็นรูปเป็นร่างอีกครั้ง หรือสามารถพูดได้ว่ารูนศึกษาเป็นการประกอบสร้างขึ้นใหม่ (reconstructed) ที่มีทั้งของเก่า และของใหม่ปะปนกันไป เป็นการยาก หรือแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ที่จะพบจารีตการศึกษารูนโบราณที่บริสุทธิ์ส่งต่อกันมาโดยไม่ขาดช่วงเลย

ความสำคัญจึงอยู่ที่ความเข้าใจ และให้การศึกษาอย่างระมัดระวังโดยไม่หลงไปว่าเทพบิดรโอดินเสด็จลงมาจากแอสการ์ดด้วยพระองค์เอง พร้อมกับทรงเมตตาโยนหินรูนทั้ง 25 ก้อนลงมาบนตักให้คนได้เรียนรู้กัน

เพราะการใช้หินรูนแบบที่เราเข้าใจกันในปัจจุบัน
ก็เป็นสิ่งใหม่ที่เกิดขึ้นมาได้ไม่ถึงร้อยปีด้วยซ้ำ

20/09/2026

หลายคนอาจจะเคยดูดวง หรือเคยเป็นนักทำนายกันตั้งแต่เด็กๆ แต่หลายๆ คนอาจลืมมันไปแล้วก็ได้ครับ เพราะในช่วงยุค 90-00 เด็กๆ ในช่วงนั้นไม่มีมือถือ ไม่มีสื่อที่ให้เด็กได้ดูเพื่อความสนุกสนานแบบทุกวันนี้ ดังนั้นเด็กๆ ในยุคนั้นต้องคิด และประดิษฐ์เครื่องมือการเล่นขึ้นมาเอง

ซึ่งที่นิยมเล่นในสมัยนั้นก็คงเป็นการพับกระดาษ ซึ่งก็มีหลากหลายมาเช่นกัน ว่าจะพับเป็นอะไร ส่วนตัวชอบพับเป็นนก เป็นเรือใบ แล้วก็มีเรื่องใหญ่ๆ ด้วยนะ ลอยน้ำได้ด้วย พับจรวดจนถึงขั้นมีการแข่งขันการพับจรวดเลยล่ะครับ ไม่แน่ใจว่าทุกวันนี้ยังเล่นพับกระดาษกันไหมนะ หรือเล่นแต่ Roblox กับ TikTok

แล้วการพับกระดาษในยุคนั้นก็มีการพับเพื่อที่จะใช้ในเรื่องการทำนายด้วย ในยุคนั้นแถวบ้านเรียกว่า พับซองจดหมายทำนาย ( อาจจะเพราะตอนพับเหมือนพับซองจดหมายมั้ง ) แต่ก็มีชื่ออื่นๆ แล้วแต่ท้องที่ว่าเรียกว่าอะไร เช่น พับกระดาษทำนายใจ พับกระดาษทำนายดวง หรือชื่อภาษาอังกฤษอย่าง Paper Fortune teller, Cootie Catcher ส่วนในอังกฤษบางแห่งเรียก Chatterbox หรือ Salt Cellar ก็มีครับ

แต่ต้นกำเนิดคิดว่ามาจากประเทศญี่ปุ่นนะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่พอนึกย้อนไปแล้ว ช่วงอนุบาลก็มีคุณครูพาสอนพับกระดาษาทำนาย ทุกคนได้ทำ แต่ละคนก็จะเขียนสิ่งที่จะทำนายลงไป แล้วแต่ว่าใครจะเขียนอะไร ซึ่งช่วงนั้นสนุกมาก แต่ผมก็ไม่ค่อยมีคนมาดูด้วยเท่าไหร่ เพราะเป็นคนขี้อาย ไม่รู้จะเขียนอะไร และไม่รู้ว่าจะชวนเพื่อนคนอื่นมาดูลองเรายังไง นึกแล้วก็เอ็นดูตัวเองเหมือนกันนะ

พอมาในปัจจุบัน เครื่องมือการทำนายยอดฮิตของเราก็คงเป็นไพ่ โดยเพราะไพ่ทาโร่ ก็จะมีนักทำนาย นักพยากรณ์ หรือแม่มดที่นิยมใช้เครื่องมือทำนายนี้เป็นจำนวนมาก แต่ก่อนผมก็ใช้นะแต่ด้วยคนใช้เยอะแล้ว เราก็เป็นคนที่ชอบความแตกต่างซะด้วย เลยไปศึกษาหาเครื่องมือการทำนายอื่นๆ จริงๆ แล้วก่อนที่ไพ่ทาโร่จะถือกำเนิดขึ้น ก็มีการทำนายด้วยวิธีต่างๆ เยอะมากเลยครับ ไม่ว่า Geomacy การทอยเต๋า ทำนายผ่านกระดูกสัตว์ การสุ่มเปิดพระคัมภีร์แล้วตีความข้อความนั้นๆ หรือการใช้กุญแจกับพระคัมภีร์แล้วดูการหมุน ( คุ้นๆ เคยเขียนไปรึยังนะ ) ที่นิยมในสมัยก่อนก็ตะมีการทำนายดวงดาว หรือควันไฟ ตีความผ่านรูปร่างต่างๆ ดูลายมือ ลายเท้า

แต่ถ้าเป็นในรูปแบบไพ่ด้วยกันก็จะมีการทำนายไพ่ป๊อก หรือ Playing card ซึ่งส่วนตัวชอบมาก ตีความง่าย และลึกซึ้งไม่แพ้ไพ่ทาโร่เลยครับ อีกทั้งไพ่ยังราคาถูก หาซื้อได้ทั่วไปด้วย เพราะกับผู้ที่สนใจสาย Folk Magick มากๆ อีกทั้ง Playing Cards ยังสามารถนำมาใช้เป็นคาถา spell Witchcraft ได้อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นในสายของ Folk / traditional Witchcraft หรือ Hoodoo Voodoo ก็นิยมใช้ไพ่ Playing cards

ผมเลยใช้เวลาสุดสัปดาห์นี้ระลึกความหลังในช่วงอนุบาลที่ยังพอจำได้ มานั่งพับกระดาษทำนายเล่นๆ แล้วก็ใช้หลักของ Cartomancy เพื่อช่วยเพิ่มความหมายให้กับกระดาษทำนายนี้ เพื่อเป็นเครื่องมือในการทำนายใหม่ๆ ให้กับตัวเอง

♥ Heart (หัวใจ) สื่อถึงความรัก ความรู้สึก ความสัมพันธ์ ความปรารถนา

♦ Diamond (ข้าวหลามตัด) สื่อถึงการเงิน ทรัพย์สิน ผลประโยชน์ สมบัติ หรือเรื่องทางโลก

♣ Club (ดอกจิก) สื่อถึงการลงมือทำ งาน ความปรารถนา ความพยายาม และการเติบโต

♠ Spade (โพธิ์ดำ) สื่อถึงอุปสรรค ความขัดแย้ง การสูญเสีย และสิ่งที่ควรระวัง

แน่นอนครับว่า เครื่องมือทำนายแต่ละแบบนั้นก็กฏเกณฑ์ที่จำเพาะของตัวเอง หลักการของไพ่ทาโร่ก็แบบหนึ่ง หลักการของ Cartomacy , Geomancy , Astrology ก็มีหลักการวิธีการของเขา เราควรจะปฏิบัติตามนั้น ส่วนการตีความก็มาจากความรู้ และประสบการณ์ของแต่ละคนด้วย แต่ผมอยากให้มีเครื่องมือในการใช้ทำนายที่หลากหลายมากขึ้น ไม่ใช่แค่ไพ่ทาโร่เพียงเท่านั้นครับ

ไหนใครเคยเล่นพับกระดาษทำนาย หรือใครเคยเป็นนักพยากรณ์ตั้งแค่เด็กๆ บ้างครับ 🤣

♥️♣️♦️♠️

- Sel -

16/09/2026

Folk Spell แบบ back to basic

เมื่อเรากลับมาห้องของเรา หรือบ้านของเรา แล้วรู้สึกว่าบ้านของเราดูหมองๆ มืดๆ ไม่สว่างไสว ไม่น่าอยู่ อาจจะมีพลังงาน หรือ วิญญาณบางอย่างเข้ามาอาศัยแบบที่ไม่ได้รับเชิญมาก็ได้ครับ สำหรับผมแล้ว การที่เราสามารถตรวจจับ หรือพูดคุยกับวิญญาณนั้นๆ แล้วตกลงแลกเปลี่ยนให้พวกเขาจากไปด้วยดี ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี แต่สำหรับวิญญาณที่แม้ไม่ได้รับเชิญเข้ามาในบ้านของเราเนี่ย ก็คงไม่ได้คุยดีคุยง่ายขนาดนั้น บางที่ก็อาจจะต้อง cleansing, purification กันไปบ้างก็มี แต่ยังไม่ถึงขนาดว่าคุกคามจนต้องไล่ผีไล่สางอะไรขนาดนั้น

หลายๆ ความเชื่อ หลายๆ ตำนานก็จะมีวิธีป้องกันบ้านในแบบของตนเอง ในแถบบ้านผมเองก็นิยมเอาธุงมาติดไว้ที่ประตูบ้าน หรือเอาพวกพืชสมุนไพร ผ้ายันต์มาแปะไว้เพื่อกันสิ่งชั่วร้ายต่างๆ ก็มีให้เห็นเป็นเรื่องปกติมากๆ แต่หากเรามาพูดในความเชื่อพื้นบ้านของแม่มดยุโรปแล้ว ก็มีวิธีง่ายๆ ซึ่งเราอาจชอบวิธีง่ายๆ ก่อน ไม่ต้องทำอะไรที่เยอะแยะและเปลืองแรง เปลืองเงินเราก็ได้ครับ พืชสมุนไพรตัวหนึ่งที่ผมชอบในการนำมาป้องกันมากก็คือ กระเทียม 🧄

กระเทียมดองก็เป็นพืชชนิดหนึ่งที่แพร่หลายในโลก เพราะนำมาทำอาหารแล้วจะเพิ่มกลิ่นที่ค่อนข้างแรง ทำให้มันอร่อย และมีรสชาติมากขึ้น อีกทั้งความเชื่อเกี่ยวกับกระเทียมก็ค่อนข้างเยอะมากๆ เลยครับ

กระเทียมเคยถูกสวมใช้เพื่อป้องกันโรคระบาดในอดีต เพราะเชื่อว่ากลิ่นที่แรงของมันสามารถกำจัดเชื้อโรคได้ และยังถูกนำมาใช้ในการดูดซับโรคภัยโดยเพียงปลอกเปลือกกระเทียมสดแล้วนำไปวางไว้จุดที่มีปัญหาของร่างกาย

อีกทั้งกระเทียมยังเป็นสมุนไพรที่ช่วยในเรื่องการป้องกันที่ดีตัวหนึ่งด้วย มีตำนานว่ากะลาสีในอดีตมักพกกระเทียมเพื่อป้องกันเรือชนซากปรักหักพัง และอัศวินยุคกลางยังพกกระเทียมเพื่อป้องกันตัว หรือพวกนักรบโรมันมักกินกระเทียมเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง( อาจเพราะอยู่ในวงศ์ของดาวอังคาร หรือเทพ Ares เทพสงครามด้วย )

แม่มดหลายคนนำมาไว้ในบ้านเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้าย และกันขโมยและมันยังช่วยปกป้องบ้าน ดังนั้นการแขวนไว้ที่ประตูจะช่วยกันพวกคนที่อิจฉาริษยา หรือป้องกันคาถาแม่มดเองก็พอช่วยได้บ้าง เมื่อมีวิญญาณหรือสิ่งชั่วร้ายพยายามจะเข้ามา กระเทียมก็เป็นเหมือนนักรบกลิ่นแรงที่ช่วยไล่ และกำจัดสมุนไพรพวกวิญญาณร้ายเล่านั้นไปได้

อีกทั้งแม่มดยังให้ผู้ที่เจ็บป่วยกัดกินกระเทียมเพื่อไล่พวกสิ่งชั่วร้าย หรือใช้ผงกระเทียมโรยบนพื้นหรือเผาด้วยเครื่องหอมต่างๆ และยังสามารถนำมาทำน้ำมันไปวาดเป็นสัญลักษณ์บนประตู หน้าต่าง เพื่อป้องกันการเจ็บป่วยได้ แต่กลิ่นมันค่อนข้างแรงนะครับ 5555

อีกทั้งกระเทียมแม้กลิ่นจะแรงเว่อร์ แต่ก็มีประโยชน์มากต่อร่างกายด้วน เพราะมันช่วยเพิ่มการเผาผลาญพลังงานในร่างกาย อีกทั้งยังช่วยลดพวกไขมันเลว LDL TG และลดความดันได้ คนที่อายุเยอะแล้ว ก็แนะนำให้กินนะครับ อีกทั้งยังช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้ด้วย แต่อาจต้องระวังการรับประทานที่มากเกินไปในคนที่มีปัญหาโรคกระเพาะอยู่แล้วก็จะทำให้แสบท้องได้ง่ายมากขึ้น หรือผู้ที่มีการใช้ยาละลายลิ่มเลือด ก็จะส่งเสริมความเสี่ยงที่เลือดจะออกด้วย

ผมเลยเลือกหยิบสมุนไพรใกล้ตัวมาใช้ก่อน เพื่อส่งเสริมการปกป้องห้องตัวเองให้มีความแข็งแรงมากขึ้น ลดการถูกคุกคามจากเรื่องต่างๆ ให้นอนหลับสบายไร้กังวล และใช้โรสแมรี่ที่ถูกไว้มาช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งด้านการป้องกันด้วยครับ แล้วค่อยหาคาถาอื่นมาช่วย หากยังมีพวกไรฝุ่นมาทำให้รำคาญอยู่อีก 🤭

- Sel -

16/09/2026

ในด้านของมานุษยวิทยาของ Folk/Traditional medicine และ เวชศาสตร์สมัยใหม่ ส่วนตัวผมคิดว่า Folk medicine เป็นพื้นที่กลางที่น่าสนใจมาก เพราะในประวัติศาสตร์ของการรักษาโรคไม่ได้ถูกแบ่งชัดว่าอะไรคือการรักษาแบบสมัยใหม่ เวชกรรม medicine อะไรคือความเชื่อขอบเขตทางศาสนา religion และอะไรคือ เวทมนตร์ไสยศาสตร์ magic แบบที่เราแบ่งกันในปัจจุบัน

WHO องค์การอนามัยโลกเองก็นิยาม traditional medicine ว่าเป็นระบบความรู้ ทักษะ และแนวปฏิบัติด้านสุขภาพที่เกิดจากบริบททางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมต่างๆ และมีมาก่อน biomedicine โดยปัจจุบันแนวคิดเรื่องการรักษาแพทย์แผนปัจจุบันเน้นการนำสิ่งที่ปลอดภัยและมีหลักฐานเชิงประจักษ์มาประสานกับ biomedical care ไม่ใช่การยอมรับทุกความเชื่อว่าเป็นข้อเท็จจริงทางการแพทย์ทั้งหมด

ในโลกทัศน์พื้นบ้าน ความเจ็บป่วยไม่ได้จำเป็นต้องมีคำอธิบายเพียงระดับเดียว คนคนหนึ่งอาจเชื่อพร้อมกันได้ว่าบาดแผลเกิดจากของมีคม แต่ขณะเดียวกันก็อาจมองว่าการที่แผลหายช้า หรือเลือดไหลไม่หยุดเกี่ยวข้องกับโชคร้าย คำสาป การละเมิดข้อห้ามบางอย่าง หรืออิทธิพลของสิ่งเหนือธรรมชาติในคติความเชื่อของเขาเหล่านั้น

ดังนั้นการรักษาเยียวยาในวัฒนธรรมพื้นบ้านจึงอาจใช้ สิ่งที่มีผลทางกาย ร่วมกับสิ่งที่มีความหมายทางเวทมนตร์ความเชื่อและจิตวิญญาณพร้อมกัน เช่น สมุนไพร การประคบ อาหาร การดูแลบาดแผล ควบคู่กับสวดภาวนา คาถา เครื่องราง หรือพิธีกรรม

นี่เป็นจุดสำคัญมากในการศึกษา Folk / Traditional Witchcraft ในยุคปัจจัยเพราะเราไม่ควรแบ่งเส้นอย่างชัดเจนว่าการรักษาแผนปัจจุบัน และเวทมนตร์คาถาจะแยกจากกันอย่างชัดเจน และผู้ปฏิบัติในความเชื่อพื้นบ้านก็ไม่จำเป็นต้องเรียกตัวเองว่า witch ด้วยก็ได้ อาจเป็นหมอพื้นบ้าน คนในครอบครัว หมอตำแย นักสมุนไพรแพทย์ทางเลือก หรือผู้มีชื่อเสียงเรื่องการถอนของ/รักษาโรค เป็นต้น

และในฐานะแพทย์ที่มีใบและเลขว. สิ่งที่แพทย์แผนปัจจุบันควรเรียนรู้จาก Folk medicine ประเด็นที่น่าสนใจไม่ใช่ว่าแพทย์ควรเชื่อว่าเวทมนตร์มีจริงหรือไม่ แต่คือความเชื่อของผู้ป่วยเป็นส่วนหนึ่งของ illness หรืออาการเจ็บป่วย ( กาย จิต สังคม )

สมมติผู้ป่วยพูดว่า ผมคิดว่าอาการนี้เกิดจากถูกของ แพทย์ก็ไม่จำเป็นต้องเลือกเพียงสองทางว่ายืนยันว่าถูกของจริง หรือปฏิเสธว่าเป็นเรื่องที่ไร้สาระ เพราะเราสามารถถามต่อว่าเขาเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร ใครในชุมชนเชื่ออย่างไร และความเชื่อในชุมชนมีผลต่อเขาอย่างไร แล้วเขารักษาอะไรไปแล้วบ้าง ได้มีการกินสมุนไพรหรือสารอะไรหรือไม่ และความเชื่อนี้มีผลต่อการกินยา/มารักษาที่โรงพยาบาลหรือไม่ อย่างไรมากกว่าครับ

จากนั้นจึงทำการรักษาตามมาตรฐาน เช่น การซักประวัติ ตรวจร่างกาย ส่ง investigation และวินิจฉัยแยกโรคโดยไม่จำเป็นต้องทำลายความเชื่อของผู้ป่วยเลยครับ

ปัจจุบัน WHO ก็วางทิศทางให้การรักษาพื้นบ้าน traditional medicine ที่จะบูรณาการกับระบบสุขภาพต้องผ่านเรื่องหลักฐานเชิงประจักษ์ ความปลอดภัยของการรักษา และคุณภาพของยาต่างๆ ไม่ใช่เพียงอาศัยความเก่าแก่ของประเพณีเป็นหลักฐานว่าได้ผล

โดยผมเองก็อยู่ทั้งโลกของการรักษาแผนปัจจุบัน และความเชื่อคติของโลกเก่า คติพื้นบ้าน ผมจะใช้หลักง่ายๆ ว่า การเคารพความหมายสามารถทำได้ แต่ตรวจสอบ กระบวนการการทำงานและความปลอดภัย ตัวอย่างเช่น ผู้ป่วยใช้การสวดมนต์หรือเครื่องรางเพื่อให้มีกำลังใจ หากไม่ก่ออันตราย ไม่รบกวนการรักษา และเป็นสิ่งสำคัญต่อผู้ป่วย ก็ไม่มีเหตุผลทางการแพทย์ที่จะต้องบังคับให้เลิก แต่ถ้าผู้ป่วยใช้สมุนไพร เราต้องคิดต่อเรื่อง dose, toxicity, contamination, renal/hepatic clearance และ herb–drug interaction ด้วย จำเป็นมากๆ ใครที่เป็นบุคลากรทางการแพทย์ที่ได้มาอ่าน ก็อยากให้ติดตามผู้ป่วยในเรื่องนี้ด้วยครับ

หรือ ถ้าความเชื่อนำไปสู่การปฏิเสธ insulin ใน DKA, ไม่ให้ antibiotic ใน sepsis, เลื่อนการผ่าตัดใน surgical emergency การปฏิเสธนับเลือดในภาวะฉุกเฉิน หรือใช้สารพิษแทนการรักษาที่จำเป็น จุดนี้เราต้องคุยและชั่งน้ำหนักระหว่าง Risk และ benefit ของคนไข้มากขึ้น

และในฐานะ Family Medicine เราไม่ได้รักษาเพียง disease หรือตัวโรคอย่างเดียว แต่ต้องเข้าใจว่าผู้ป่วยอธิบาย disease นั้นออกมาเป็น illness อย่างไร ภายใน family/community/culture ของเขา การถามถึงหมอพื้นบ้าน สมุนไพร พิธีกรรม หรือความเชื่อจึงไม่ใช่เรื่องนอกเหนือจากการแพทย์ เราสามารถเป็นส่วนหนึ่งของการรักษาได้

ผมจึงชอบอธิบายสิ่งที่อธิบายได้ก่อน แล้วจึงสำรวจสิ่งที่ยังอธิบายไม่ได้ เมื่อพบความเจ็บป่วย เราเริ่มจากสิ่งที่ตรวจสอบได้ก่อน ไม่ว่าจะเป็นพยาธิสรีรวิทยา การติดเชื้อ ยา สารพิษ metabolic disturbance สภาพจิตใจและสังคม ฯลฯ ตรวจและรักษาสาเหตุที่มีหลักฐานรองรับก่อน โดยเฉพาะสิ่งที่เป็นอันตรายหรือรักษาได้ทันที แต่ในมุมของ Folk/Traditional beliefs หลักเดียวกันไม่ได้บังคับให้เราต้องประกาศว่าเรื่องที่วิทยาศาสตร์ยังอธิบายไม่ได้ ไม่มีอยู่จริง เพียงแต่ควรวางมันไว้ในสถานะที่ถูกต้องว่ายังไม่ทราบ ไม่ใช่รีบเติมช่องว่างด้วยคำอธิบายเหนือธรรมชาติ

สำหรับคนที่ศึกษา Folk/Traditional Witchcraft วิธีคิดนี้มีคุณค่ามาก เพราะทำให้เราเป็นคนที่ สงสัยได้โดยไม่ต้องรีบเชื่อ และเปิดรับได้โดยไม่ต้องละทิ้งเหตุผล ตัวอย่างเช่น ได้ยินเสียงแปลกๆ ตอนกลางคืน ตรวจสัตว์รอบที่อยู่ ดูทิศทางลม โครงสร้างบ้าน และสภาพแวดล้อมก่อน หากยังอธิบายไม่ได้ เราสามารถบันทึกเหตุการณ์ ศึกษาคติชน และสำรวจความหมายทางจิตวิญญาณต่อไปได้ โดยไม่เปลี่ยนยังไม่รู้ให้กลายเป็นวิญญาณแน่นอน 100%

หรือหากเรามีอาการเจ็บป่วยทางกาย หรือมีอาการป่วยจิต ซึมเศร้า หรือจิตเภท ติดยา ประสาทหลอน เราก็ควรไปพบแพทย์แผนปัจจุบันก่อน เพราะแพทย์แผนปัจจุบันมีเครื่องมือมากมาย การส่งตรวจมากมายที่ช่วยให้สามารถวินิจฉัยได้ และรักษาได้ถูกจุด หากเรามีความเชื่อด้าน Folk belief อย่างเดียวก็อาจรักษาไม่ถูกจุด และผลก็คือไม่หาย และอาจแย่มากขึ้นในอนาคต

เช่นในหนัง practical magic 2 เราจะเห็นฉากที่การรักษาในโรงพยาบาล เราก็สามารถใช้คาถาเพื่อความสบายใจได้ ( แต่ไม่ควรเลอะขนาดนั้นนะ ) โยนเหลือข้ามไหล่ซ้าย ช่วยแก้เคล็ดและปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ จากคติที่ว่าปีศาจเกาะอยู่ไหล่ซ้าย

แล้วหากเรามองย้อนกลับไปยังที่บ้านของเราเราอาจรู้สึกว่า ผู้ใหญ่ คนแก่ๆ ในยุคก่อนหลายคนก็มีความเชื่อในด้านการรักษาแบบแพทย์ทางเลือกอยู่มาก แต่ในปัจจุบันไม่ว่าจะเป็นคนเจนไหน ก็มีแนวคิดการรักษาแบบนี้ได้หมดเลยครับ ซึ่งก็มีให้เห็นไม่น้อย เราไม่ควรเหมารวมคนที่แนวคิดแบบนี้เพราะมันทำให้แนวคิด เกิดคติ mindset เราแคบลงอย่างมากครับ เราจะมองไม่เห็นสิ่งที่ควรมองเห็นจริงๆ เราควรเห็นใจและสงสาร

อย่างที่ผมกล่าวมา ในฐานะแม่มด และแพทย์ เราทุกคนควรมีความเมตตา และเห็นใจต่อความเจ็บป่วยของผู้คน ไม่ว่าคนคนนั้นจะเข้าหาเราอย่างไร ไม่ว่าจะไปโรงพยาบาลด้วยอาการเจ็บป่วยจากความเชื่อ ไม่ควรมองว่าด้อยค่า หรือผู้ป่วยที่เจ็บทางกายแล้วไปปรึกษาทางจิตวิญญาณ เราควรแนะนำพวกเขาในแบบที่ควรแนะนำ มีจริยธรรม และวิชาชีพ ถึงแม้จะเป็นแม่มดก็ควรมี อาจเห็นแก่เงินนิดหน่อยไม่ว่ากัน แล้วบรรพชนเราจะยินดีครับ

Let’s go inside and do some spells

- Sel -

15/09/2026

ในความเชื่อพื้นบ้านของแม่มดในหลายๆ วัฒนธรรมโดยเฉพาะในหมู่เกาะอังกฤษ ( British Isles) มีเรื่องราวเกี่ยวกับวิญญาณเยอะมากๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการแปลงร่างของแม่มด หรือที่เราเรียกว่า Skin Turning โดยผมได้อธิบายไว้โพสก่อนๆ แล้วครับ แต่จะย้อนให้ฟังคราว

Skin Turning เป็นความเชื่อของแม่มดที่มีความเชื่อว่า แม่มดสามารถกลายร่างเป็นสัตว์ได้ในรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นกา นกฮูก กระต่ายป่า หรืออื่นๆ ในนิทานพื้นบ้านของหมู่เกาะอังกฤษได้เล่าว่า พรานป่าคนหนึ่งได้ยิงกระต่ายป่าที่น่าสงสัยว่าคือแม่มดจำแลงกายมา หลังจากยิงกระต่ายตัวนั้น พรานป่าคนนั้นได้กลับไปที่หมู่บ้าน ก็พบว่า ผู้หญิงคนนึ่งก็ได้รับบาดเจ็บในลักษณะที่คล้ายกันมากๆ กับกระต่ายตัวนั้น ทำให้มีการเชื่อว่า แม่มดแต่ละคนสามารถจำแลงเป็นสัตว์ประเภทต่างๆได้

แถบอีกเรื่องเล่า อย่าง Peg Wesson and the Silver Button จากตำนานเล่าขาน มีเรื่องสั้นของชาวอเมริกันเรื่องหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงแนวคิดนี้ได้อย่างชัดเจน เรื่องมีอยู่ว่า ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงชราอารมณ์ฉุนเฉียวชื่อ เพ็ก เวสสัน ( Peg Wesson ) ที่เรียกกันว่า ยายเพ็ก อาศัยอยู่ในเมืองกลอสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ในช่วงศตวรรษที่ 16 คืนหนึ่งทหารขี้เมาสามนายตัดสินใจแวะมาเยี่ยมคุณยายเพ็กระหว่างทางไปรบที่หลุยส์เบิร์ก พวกเขาทุบประตูบ้านคุณยาย และเมื่อยายเปิดประตู พวกเขาก็บุก เข้าไปในบ้านอย่างไม่เกรงใจ พวกเขาเริ่มรื้อค้นข้าวของของคุณยายเพ็กอย่างรุนแรงด้วยความเมา คึกคะนอง และความเขลาเพื่อตามหาไม้กวาดของแม่มดของคุณยาย ท่ามกลางเสียงตะโกนด้วยความโกรธของคุณยาย พวกคนเมาเหล่านั้นยังคงรังควานต่อไป จนกระทั่งในที่สุดคุณยายก็สามารถไล่พวกเขาออกจากบ้านได้ ขณะที่พวกเขาวิ่งหนีไปในยามค่ำคืนพร้อมกับหัวเราะเยาะ แม่มดชราผู้น่าสงสารก็ตะโกนสาปแช่งพวกเขาอย่างรุนแรง พร้อมทั้งสัญญาว่าจะแก้แค้นพวกเขาในขณะการต่อสู้ในสงคราม

ด้วยความโอหัง พวกทหารเหล่านั้นไม่คิดถึงคำสาปของยายเพ็ก และมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทาง แต่ไม่นานหลังจากที่พวกเขามาถึง พวกเขาก็เริ่มสังเกตเห็นเหตุการณ์แปลกๆ หลายอย่างไม่ว่าจะเป็นกระติกน้ำหายไปอย่างลึกลับ และพวกเขาตื่นขึ้นมาพบว่าลำกล้องปืนของพวกเขาบิดเบี้ยว ผิดรูป นอกจากนี้ยังมีอีกาตัวใหญ่ที่ดูเหมือนจะตามทหารไปทุกที่ โฉบลงมาเพื่อพยายามไล่พวกเขาออกจากที่ซ่อน ในที่สุดพวกทหารก็ รู้ว่านกสีดำตัวใหญ่นั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเพ็กผู้เฒ่า กำลังแก้แค้นตามที่เธอได้สัญญาไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงพยายามยิงอีกา แต่ไม่ว่าพวกเขาจะเล็งได้แม่นยำแค่ไหน กระสุนก็ไม่สามารถยิงโดนนกได้เลย ในที่สุด ทหารคนหนึ่งนึกขึ้นได้ว่าแม่มดนั้นอ่อนแอลงเมื่อสัมผัส กับเงิน เขาจึงดึงกระดุมจากเสื้อโค้ทของเขาและบรรจุลงในปืน คราวนี้การยิงประสบความสำเร็จและอีกาก็ตกร่วงลงสู่พื้น พวกทหารรีบไปดูซากกาตัวนั้น แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างมันกลับหายไปแล้ว

เมื่อเหล่าทหารกลับบ้านจากการรบ พวกเขาก็ตกใจเมื่อรู้ว่าระหว่างที่พวกเขาไม่อยู่ คุณยายเพ็ก เวสสัน ได้เสียชีวิตอย่างปริศนา สาเหตุการตายถูกค้นพบก็ต่อเมื่อแพทย์ได้ตรวจสอบศพของเธอ เพราะพบเศษกระดุม เงินเล็กๆ ฝังอยู่ในบาดแผลที่มีเลือดไหลบนขาของเธอนั้นเองครับ

และยังมีลักษณะอีกแบบที่น่าสนใจก็คือ familiar Spirit ที่มีรูปลักษณเป็นสัตว์ต่างๆ แล้ว ยังเป็นรูปแบบที่น่าสนใจในความสัมพันธ์กับแม่มดด้วย เพราะยังคงเป็นปริศนาว่า Familiar Spirit เหล่านี้ เป็นส่วนหนึ่งของ Skin turning ของแม่มดเอง หรือ เป็นวิญญาณที่รับมาจากบรรพชนกันแน่

จากเรื่องของ Skin turning และ Familiar Spirit ทำให้มีแนวคิดที่น่าสนใจที่ช่วยมาตอบคำถามในเรื่องนี้เช่นกันครับ

โดยทั่วไปแล้ว วิญญาณรับใช้ในรูปแบบต่างๆของแม่มด มักปรากฏให้เห็นเป็นที่ค่อนข้างเหมือนกันกับร่างกายแม่มด ในบางครั้งวิญญาณรับใช้ซึ่งเป็นผู้ควบคุมสัญชาตญาณสัตว์ของเรา ซึ่งสัญชาตญาณสัตว์ของเราจะออกมาในรูปแบบสัตว์ต่างๆ บางทีอาจซ่อนความจริงบางอย่างไว้ในเงามืดเกี่ยวกับแม่มดและวิญญาณรับใช้ของเรส นั่นคือไม่ใช่ร่างกายของแม่มดที่แปลงร่าง แต่เป็นวิญญาณรับใช้ต่างหากที่แปลงร่างเป็นสัตว์เพื่อทำตามคำสั่งของแม่มด

ในขณะเดียวกัน นิทานพื้นบ้านเหล่านี้ก็แฝงด้วยคำเตือนที่อันตรายเช่นกัน เหมือนในนิทานพรานป่า คำเตือนนั้นเตือนเราถึงความร้ายแรงของการส่งวิญญาณรับใช้ เพราะเชื่อกันว่าสิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นกับวิญญาณรับใช้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตัวแม่มดเอง ก็จะเกิดขึ้นกับแม่มดที่เป็นเจ้าของด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่นธีมที่พบได้ทั่วไปในเรื่องเล่าเหล่านี้หลายเรื่องไม่ใช่แค่นิทานพรานป่าเท่านั้นครับ การที่วิญญาณผู้พิทักษ์หรือวิญญาณรับใช้ได้รับบาดเจ็บ และต่อมาแม่มดก็ถูกพบว่ามีบาดแผลที่คล้ายคลึงกันบนร่างกาย แม้ว่าจะเป็นไปได้ยากมากที่ใครจะได้รับบาดเจ็บทางร่างกายจากการที่วิญญาณผู้พิทักษ์ได้รับบาดเจ็บ แต่เราก็ควรพิจารณาเรื่องนี้ด้วย ความระมัดระวังอย่างที่สุด

วิญญาณรับใช้ หรือ Familiar Spirit เมื่อนำเรื่องราวมารวมกันก็จะคล้ายกับ Fetch Spirit ที่เป็นจิตด้านหนึ่งของเรา ในตำนานของเวทมนตร์ดั้งเดิม วิญญาณเฟทช์ ( Fetch Spirit) ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของแม่มดเอง และเชื่อกันว่าจิตวิญญาณประกอบด้วยสามส่วนที่แตกต่างกัน ได้แก่ ตัวตนที่สูงกว่า ( Higher self) ตัวตนระดับกลาง ( mid self ) และตัวตนที่ต่ำกว่า ( lower self) โดยเฟทช์คือตัวตนที่ต่ำกว่าของเรา ซึ่งเชื่อมต่อกับโลกใต้ดิน ( Underworld) และจิตใต้สำนึก ( subconsciousness ) ของเรา ดังนั้น วิญญาณเฟทช์จึงถูกควบคุมโดยสัญชาตญาณดั้งเดิมของเราทั้งหมด และมันก็เป็นส่วนหนึ่งของตัวเราที่ต้องยอมรับ และขับเคลื่อนด้วยความต้องการพื้นฐานของเราในเรื่องต่างๆ เช่น ความปลอดภัย ความสะดวกสบาย ความหิวกระหาย และความใคร่

หากพูดมาถึงจุดนี้ หลายๆคนที่ศึกษาด้านจิตวิทยาก็อาจจะเริ่มคุ้นๆว่า สัญชาตญาณเนี่ยเหมือนกับทฤษฎีหนึ่งของจิตวิทยา ใช่ครับ วิญญาณเฟทช์เปรียบได้กับอิด ( id ) ซึ่งเป็นส่วนที่ไร้ระเบียบและหุนหันพลันแล่นของจิตใจเรา แบบที่ซิกมันด์ ฟรอยด์ ( Sigmund Freud ) นักจิตวิเคราะห์ชื่อดังได้อธิบายไว้ โดยอิดที่เป็นสัญชาตญาณนั้นอยู่ในส่วนของจิตใต้สำนึกที่ไม่อาจควบคุมได้ สิ่งที่เราควบคุมได้ก็คือ Ego และ SuperEgo ของเรา ในศาสตร์ของแม่มด Folk / Traditional Witch จึงได้ให้รับยอมรับตัวตนที่เราปกปิดเอาไว้ภายในซะ

เฟทช์ ( Fetch ) ยังเป็นตัวตนทางอารมณ์ของเรา ส่วนที่รับและแสดงออกถึงความรู้สึกที่หลากหลาย เฟทช์นี่เองที่ผ่านอารมณ์เหล่านี้ มอบพลังแห่งสัญชาตญาณให้แก่เรา ความรู้สึกจากสัญชาตญาณที่มักช่วยปกป้องเราจากอันตรายเสมอครับ

และสัญชาตญาณนี้เอง แม่มดก็ได้นำมันออกมาจากจิตของตน มาปั้นเป็นตัวตนอีกตัวตน เป็นสัตว์ป่าที่หลบในจิตใจของเรามาช้านาน เมื่อเรานำมันออกมาเพื่อการยอมรับตัวเอง ยอมรับสิ่งที่ตัวตนเราพยายามปกปิด ยอมรับข้อเสียของตน ว่าบางที่เราก็ไม่ใช่คนดีขนาดนั้น เปิดกรอบที่สังคมพยายามปิดไว้ ให้ออกมาโลดแล่นบนโลกนี้อย่างอิสระ และเมื่อนั้นวิญญาณแม่มดของเราก็จะได้รับความสงบ อีกทั้งยังสามารถช่วยเหลือเราในยามวิกาลได้

ผู้ช่วยแม่มดที่คิดว่าคือ Familiar อาจเป็นตัวตนของเราในอีกด้านหนึ่งที่ค่อยส่งสัญญาณ ของสัญชาตญาณการยั่งรู้ลึกลับมาให้เราก็ได้ จึงมีคำสอนเสมอว่า จงเชื่อสัญชาตญาณของตนเอง แล้วจะปลอดภัย

- Sel -

14/09/2026

เมื่อคนตายไม่ได้หายไปจากโลกของคนเป็น ในโลกทัศน์ของชุมชนดั้งเดิม ความตายไม่ได้หมายความว่าความสัมพันธ์ระหว่างคนเป็นกับคนตายจะสิ้นสุดลงเสมอไปครับ คนที่จากไปอาจยังคงเสมอ อาจจะเปลี่ยนสถานที่ หรือมีสถานะอยู่ในบ้างแห่ง เช่น ความทรงจำของเรา อยู่กับครอบครัว กลับบ้าน สิงในที่ดิน หรือนอนในสุสาน และปรากฏในเรื่องเล่าของชุมชน ด้วยเหตุนี้ Ancestor Spirit หรือ วิญญาณบรรพชน จึงเป็นแนวคิดสำคัญที่พบได้ในความเชื่อของหลายวัฒนธรรมทั่วโลก สำหรับผู้ศึกษาสาย Folk Witchcraft และ Traditional Witchcraft การศึกษาเรื่องบรรพชนมีคุณค่าอย่างยิ่ง เพราะมันพาเรากลับไปสู่ความสัมพันธ์พื้นฐานที่สุดอย่างหนึ่งของมนุษย์กับโลกเหนือธรรมชาติ นั่นคือความสัมพันธ์ระหว่างคนเป็นกับคนตาย

ในความหมายกว้างๆ ของ Ancestor Spirit คือวิญญาณของบุคคลที่เสียชีวิตแล้วซึ่งยังถูกมองว่ามีความสัมพันธ์กับคนเป็นผ่านสายตระกูล ครอบครัว บ้าน ชุมชน หรือความทรงจำร่วมใดๆ ก็ตามแต่แล้วคำว่า ancestor ไม่จำเป็นต้องเท่ากับ dead spirit ทุกตน ผู้ตายทุกคนคือ dead แต่ผู้ตายไม่ได้กลายเป็นบรรพชนในความหมายทางพิธีกรรมหรือวัฒนธรรมโดยอัตโนมัติแต่อย่างใด

ในบางสังคม ผู้ตายจะได้รับสถานะเป็นบรรพชนผ่านพิธีศพ การระลึกถึง การเรียกชื่อ การทำบุญ การถวายอาหาร หรือการรักษาความทรงจำของครอบครัว ส่วนรายละเอียดแตกต่างกันอย่างมากตามวัฒนธรรม ดังนั้นในฐานะผู้ที่ศึกษาในด้านวิญญาณ เราควรถามต่อว่าคนในวัฒนธรรมนั้นเข้าใจผู้ตายของตนอย่างไร

เมื่อพูดถึง ancestor สิ่งแรกที่เรามักคิดถึงคือ Blood Ancestors บรรพชนผ่านทางสายเลือดเช่น พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย และคนในตระกูลที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งในกรอบ Traditional Witchcraft ร่วมสมัย คำว่า ancestry บางครั้งถูกขยายออกไปมากขึ้นไปอีก เช่น Ancestors of Place ผู้คนในอดีตที่เคยอาศัยอยู่ในพื้นที่หนึ่ง หรือ Ancestors of Craft ผู้ปฏิบัติหรือผู้ถ่ายทอดความรู้ในอดีตที่คนรุ่นหลังมองว่าเป็นบรรพชนทางวิชาหรือประเพณี แม้ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด ซึ่งแม่มดในสายของ Folk / traditional Witchcraft ก็มักได้รับความรู้จาก Ancestors of craft ( วันก่อนก็มีป้าแม่มดมาเยี่ยมเป็นบางวัน ) และ Cultural Ancestors บุคคลในอดีตที่มีความสำคัญต่อชุมชนหรือวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม การแบ่งประเภทเช่นนี้ควรเข้าใจว่าเป็น กรอบการปฏิบัติร่วมสมัยมากกว่าจะกล่าวว่าเป็นระบบจำแนกวิญญาณที่แม่มดพื้นบ้านในอดีตใช้ร่วมกันทั้งหมดนะครับ เป็นการแบ่งเพื่อช่วยทำความเข้าใจและสื่อสารระหว่างแม่มดหรือผู้ปฏิบัติทางเวทมนตร์ให้เข้าใจตรงกันมากกว่า

สิ่งสำคัญกว่าการแบ่งประเภท คือ ความสัมพันธ์ของเราและวิญญาณบรรพชนเหล่านั้น เพราะหากเราดูตามประวัติศาสตร์ที่ย้อนกลับไปยังหมอผีพื้นบ้านอย่างเหล่าชาแมน ก่อนที่มนุษย์จะเปิดตำราเวทมนตร์ ก่อนที่จะสร้างระบบอัญเชิญวิญญาณอันซับซ้อน มนุษย์มีสิ่งหนึ่งอยู่แล้ว คือคนที่เคยอยู่ก่อนหน้าเรา ความรู้เกี่ยวกับคนตายจึงอยู่ตรงรอยต่อระหว่าง ครอบครัว ความทรงจำ นิทานพื้นบ้าน ศาสนา และเวทมนตร์ สำหรับ Traditional Witch การทำงานกับบรรพชนจึงอาจถูกมองว่าเป็นการสร้างความสัมพันธ์กับผู้ที่มาก่อนมากกว่าการมองพวกเขาเป็นเพียงแหล่งพลังที่เรียกมาใช้งาน สิ่งเหล่านี้ก็มาปรากฏในพิธีกรรมของแม่มดสาย Folk / Traditional Witchcraft ในการติดต่อสื่อสารกับบรรพชน อุปกรณ์ที่เรานำมาใช้ก็มักจะเป็นของที่บรรพบุรุษเราชอบ ไม่ว่าจะเป็นยาสูบ ใบพลู หมาก น้ำแดง น้ำหวาน ขนม และกำยานหอม ไม่เหมือนกับการติดต่อกับวิญญาณอันตรายที่ต้องมีมีด ดาบ แส้ ที่ใช้ควบคุมให้เชื่อฟังและป้องกันตัวเรา ( ยกเว้นกรณีบรรพบุรุษตัวร้ายอะนะ มีนะครับแบบนั้น 55555 )

ในความเชื่อพื้นบ้านหลายแห่ง ผู้ตายในครอบครัวสามารถถูกจดจำในฐานะผู้ดูแลคนรุ่นหลังในรูปแบบที่เข้าใจง่ายๆ เช่น ตายายเลี้ยงหลาน ทำให้บรรพชนอาจถูกขอให้คุ้มครองบ้านและครอบครัว ช่วยเหลือสมาชิกในตระกูล เตือนภัยผ่านความฝันหรือลางตามความเชื่อ ช่วยในการตัดสินใจหรือเป็นผู้รับคำอธิษฐานและการระลึกถึงแต่ในคติชนพื้นบ้านหลายๆ พื้นที่ บรรพชน ไม่ได้วาดภาพคนตายว่าดีเสมอไป เพราะคนตายสามารถเป็นได้ทั้งผู้คุ้มครอง ผู้ไม่สงบ ผู้โกรธแค้น หรือผู้ที่ต้องได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม ตายดี หรือตายไม่ดี หรือบรรพบุรุษนั้นไม่ได้เป็นคนดีตั้งแต่ก่อนตาย พอเป็นวิญญาณก็ดุร้ายเช่นกัน ความตายไม่ได้ทำให้บุคคลกลายเป็นผู้ทรงปัญญาหรือมีเมตตาโดยอัตโนมัติ ถ้าคนคนหนึ่งเคยสร้างปัญหาเมื่อมีชีวิตอยู่ เรื่องเล่าพื้นบ้านจำนวนมากก็ไม่ได้รับประกันว่าเขาจะเปลี่ยนเป็นวิญญาณผู้แสนดีหลังความตาย

อีกพื้นที่หนึ่งที่คนตายกับเวทมนตร์มาบรรจบกันการทำนาย ( divination ) ในความเชื่อและการปฏิบัติบางสาย ผู้ตายถูกขอให้ส่งคำแนะนำผ่านความฝัน ไพ่ กระจก เปลวเทียน หรือวิธีทำนายอื่นตามวัฒนธรรม

แม่มดสายพื้นบ้านควรระวังอย่างยิ่งเพราะ ประสบการณ์ทางจิตวิญญาณเป็นสิ่งที่บุคคลสามารถตีความได้ แต่การตีความไม่ควรถูกยกระดับเป็นข้อเท็จจริงโดยไม่มีหลักฐาน การจดบันทึกความฝัน ลาง และผลการทำนายไว้ก่อนตีความจึงเป็นนิสัยที่มีประโยชน์อย่างมากเช่นกันครับ

การทำงานกับวิญญาณบรรพชนมีหลากหลายวิธีอย่างมากขึ้นกับแต่ละบุคคล วิธีที่เรียบง่ายที่สุดคือ การรู้จักพวกเขาเหล่านั้น บางคนอาจรู้จักวิญญาณก่อนที่พวกเขาจะเสียชีวิตลง แต่หากเราไม่เคยรู้จักเลยต้องทำอย่างไร เช่น วิญญาณทวด วิญญาณหลายรุ่นแล้ว หรือ Ancestors of craft อย่างน้อยๆ เราควรทำความรู้จักเขาก่อนว่าพวกเขาชื่ออะไร เกิดหรือตายเมื่อใด อาศัยอยู่ที่ไหน ประกอบอาชีพอะไร พูดภาษาอะไร นับถือศาสนาอะไร กินอาหารอะไร หรือ ผ่านเหตุการณ์สำคัญอะไรในชีวิต เราอาจรับรู้เรื่องเล่าต่างๆ หลงเหลืออยู่ในครอบครัวบ้าง เช่นบ้านผมก็เคยเป็นครอบครัวหมอธรรม ปู่ทวดเป็นหมอธรรม ย่าทวดเป็นหมอตำแย ก็ยังพอสืบๆ จากตายายได้ หรือมีบันทึกที่มีการจดต่อๆ กันมาในหลายๆ รุ่น ลองไปค้นไปสืบดูนะครับ อาจรู้อะไรในครอบครัวมากขึ้น แม่มดที่รู้ชื่อบรรพชนสิบคนพร้อมเรื่องราวของพวกเขา อาจมีความเข้าใจเรื่อง ancestry มากกว่าคนที่มีแท่นบูชาขนาดใหญ่แต่ไม่รู้เลยว่าคนที่ตนเรียกว่า ancestors คือใครก็ได้ครับ

การเคารพบรรพชนไม่จำเป็นต้องสร้าง altar ที่ซับซ้อนก็ได้ ในหนังสือ Besom , Stang and sword แนะนำการวางตำแหน่งแท่นเคารพบรรพชนแม่มดไว้ทางทิศตะวันตก เพราะเชื่อว่าเป็นทิศของแดนผู้ตาย หรือหากเราสืบย้อนกลับไป ในคติชนของกรีกโบราณ การไปแดนผู้ตายคือการล่องเรือไปทางทิศตะวันตกผ่านช่องแคบยิบรอลตาร์ ข้ามแม่น้ำ Oceanus นั้นเองครับ อีกทั้งยังเป็นทิศที่ตะวันตก หมายความว่า ไม่มีแสงตะวันในดินแดนนั้น หรือเป็นทิศที่ไม่มีแสงตะวัน โดยในยมโลกก็เป็นดินแดนที่ไม่มีแสงตะวันเช่นกัน

ในโต๊ะพิธีเคารพก็อาจพื้นที่เล็กๆ อาจประกอบด้วยรูปถ่าย ชื่อของผู้ตาย สิ่งของที่เคยเป็นของพวกเขา เทียน ดอกไม้ น้ำ หรืออาหาร

ความต่อเนื่องของการระลึกถึง บางครั้งการทำอาหารสูตรของยาย การไปดูแลหลุมศพ การเล่าเรื่องของปู่ให้คนรุ่นต่อไปฟัง หรือการเก็บรักษาสิ่งของของครอบครัว อาจเป็นการปฏิบัติเกี่ยวกับบรรพชนที่มีความหมายมากกว่าพิธีกรรมซับซ้อนเสียอีกครับ

อาหารและเครื่องดื่มปรากฏอยู่ในประเพณีเกี่ยวกับผู้ตายของหลายวัฒนธรรม ในเชิงปฏิบัติ แม่มดอาจเลือกอาหารที่สัมพันธ์กับครอบครัว เช่น อาหารที่ผู้ตายชอบ สูตรอาหารประจำบ้าน ขนมปัง นม น้ำ ชา/กาแฟ ผลไม้หรืออาหารตามเทศกาล ความหมายของการถวายอาหารแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม ที่สำคัญคือความทรงจำคือของขวัญที่สุดของการระลึกถึง ดังนั้นอาหารที่พวกเขาชอบก่อนตายคืออะไร ทำให้อาหารธรรมดามีความหมายมากขึ้นครับ

ชื่อเป็นเครื่องมือสำคัญของความทรงจำ การอ่านชื่อบรรพชนออกเสียงเป็นครั้งคราวสามารถเป็นพิธีที่เรียบง่ายมาก ไม่จำเป็นต้องมีคำภาษาโบราณหรือพิธีอัญเชิญยาวเหยียด แต่ก็แล้วแต่สาย และความเชื่อนะครับ

สถานที่เองก็สำคัญมากๆ ในการทำงานกับวิญญาณผู้ตาย วิญญาณผู้ตายหลายตนมักจะยึดติดกับสถานที่นั้นๆ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานที่ที่ตาย ณ ตอนนั้น หรือ สถานที่ที่จะกลับไปอยู่ ในพื้นที่บางอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษ ในผู้ป่วยประคับประคองหลายครอบครัว มักจะพาคนไข้ระยะสุดท้ายไปเสียที่บ้าน เพราะในหลายพื้นที่มีความเชื่อ หากผู้ตาย เสียนอกพิชื้นที่จะกลับมาบ้านของตนไม่ได้ ทีมแพทย์ก็ต้องเตรียมการในการพาคนไข้ระยะท้ายกลับไปให้ถึงครับ หรือพื้นที่สุสานเป็นพื้นที่สำคัญอย่างมากใน folklore เกี่ยวกับคนตาย สำหรับแม่มด การไปเยี่ยมหลุมศพบรรพชนสามารถเป็นกิจกรรมที่เรียบง่าย เช่น ทำความสะอาดพื้นที่ วางดอกไม้ นั่งเงียบ ๆ หรือเล่าให้ผู้ตายฟังว่าครอบครัวปัจจุบันเป็นอย่างไร หากจะนำดิน สิ่งของ หรือพืชออกจากสุสาน ต้องคำนึงถึงกฎหมาย กฎของสถานที่ ความเคารพต่อผู้ตายและครอบครัวอื่น รวมถึงธรรมเนียมท้องถิ่น ไม่ควรถือว่าความเชื่อทางเวทมนตร์ให้สิทธิเราเหนือสถานที่จริงนะครับ

อีกทั้งแม่มดเราก็ไม่จำเป็นต้องทำงานกับบรรพชนทุกคน นี่เป็นหลักที่สำคัญมาก การเป็นญาติไม่ได้ทำให้ใครสมควรได้รับความสัมพันธ์ทางจิตวิญญาณทุกคน หากบรรพชนคนหนึ่งเคยเป็นผู้ทำร้ายผู้อื่น หรือเป็นบุคคลที่ผู้ปฏิบัติไม่ต้องการสร้างความสัมพันธ์ด้วย ก็ไม่จำเป็นต้องเชิญหรือให้เกียรติเป็นการส่วนตัว เราสามารถกำหนดขอบเขตของการระลึกถึงได้ เช่น เลือกทำงานเฉพาะกับบรรพชนผู้มีเจตนาดีต่อข้าและครอบครัวแทนการเปิดรับผู้ตายทั้งหมดโดยไม่มีขอบเขต

Ancestors work ถือว่าเป็น necromancy ไหม จริงๆ สองคำนี้มีพื้นที่ทับซ้อนกัน แต่ไม่ควรใช้แทนกันทั้งหมด การปฏิบัติก็แตกต่างกันอย่างชัดเจน การวางดอกไม้ให้ยายผู้ล่วงลับ การดูแลสุสาน หรือการทำอาหารสูตรของครอบครัวเป็นการระลึกถึงบรรพชน ไม่จำเป็นต้องเรียกว่า necromancy ในทางกลับกัน necromancy ในประวัติศาสตร์ยุโรปมีความหมายเฉพาะและมีประวัติศาสตร์ของตนเอง โดยเฉพาะพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเรียกคนตายเพื่อรับความรู้หรือคำตอบ

ผมจะบอกว่าบางทีของขวัญที่สำคัญที่สุดจากบรรพชนอาจไม่ใช่คาถาที่สืบทอดมาในครอบครัว ( อันที่จริงก็ดีอยู่นะครับ ) การค้นประวัติครอบครัวอาจทำให้เราพบว่าคนรุ่นก่อนรู้จักสมุนไพรอะไร ใช้ทำอาหารหรือดูแลคนป่วยอย่างไร ฝังศพอย่างไร หรือมีความเชื่อในการเคารพบรรพบุรุษรุ่นก่อนๆ อย่างไร อย่างในอีสานก็มีพิธีกรรมข้าวประดับดิน แรม 15 ค่ำเดือนเก้า หรือ บุญข้าวสากขึ้น 15 ค่ำเดือน 10 แล้วแต่พื้นที่ครับ ความรู้เหล่านี้อาจไม่ใช่อาคมแม่มด witchcraft โดยตรง แต่เป็น folk knowledge และ folk knowledge นี้เองคือดินที่เวทมนตร์พื้นบ้านจำนวนมากเคยเติบโตขึ้นมา

แม่มด Folk Witch ไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นด้วยการเรียกเทพ วิญญาณอันยิ่งใหญ่ หรือสิ่งเหนือธรรมชาติที่อยู่ไกลออกไปเสมอ บางครั้งสิ่งแรกที่ควรเรียนรู้คือใครเคยยืนอยู่บนผืนดินก่อนเรามาก่อน ใครเคยให้กำเนิดคนที่ให้กำเนิดเรา ใครเคยรักษาเลี้ยงดู เคยทำไร่ทำนา ทำอาหาร ฝังศพ และเล่าเรื่องก่อนที่เราจะเกิด Ancestor work จึงสามารถเริ่มจากสิ่งธรรมดามากและทรงพลังมากๆ ผมเชื่อว่า การที่เราร้องหาพ่อแม่ ตายายในช่วงที่เราลำบาก มักได้ผลลัพธ์ที่ดีมากกว่าเรียกหาเทพเทพีบางครั้งเสียอีกครับ

สำหรับ Folk Witch ในโลกของเวทมนตร์พื้นบ้านความสัมพันธ์ ( relationship ) ต้องมาก่อนอำนาจเสมอครับ การรู้จักวิญญาณอาจทำให้พิธีที่ซับซ้อนดูง่ายขึ้น และหารทำงาน การทำอาชีพแม่มดก็จะสะดวกมากขึ้นมากครับ

คนเราตายสองครั้งเท่านั้นในชีวิต คือการตายในโลกกายภาพ และการตายจากความทรงจำ คนเราตายอาจจากโลกของคนเป็นไปแล้ว แต่ตราบใดที่ชื่อ เรื่องราว และความทรงจำยังถูกส่งต่อบรรพชนก็ยังมีสถานที่อยู่ท่ามกลางคนเป็นเสมอครับ

- Sel -

ที่อยู่

Ubon Ratchathani
34000

เว็บไซต์

facebook.com

แจ้งเตือน

เป็นคนแรกที่รู้ข่าว: เราจะส่งอีเมลแจ้งเมื่อ The Crooked Auntie โพสต์ข่าวสารและโปรโมชั่น อีเมลของคุณจะไม่ถูกนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น และคุณสามารถยกเลิกการรับข่าวสารได้ทุกเมื่อ

ต้องการให้ธุรกิจของคุณขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในหมวด บริการอาหารและเครื่องดื่ม ที่ Ubon Ratchathani หรือไม่?