صفحه آموزش علوم - آنلاین M E M

15/05/2026

به خودم و شما توصیه می‌کنم که میان دل‌هایمان و قرآن فاصله نیندازیم؛ نگذاریم هیاهوی زندگی، ما را از آن جدا کند یا در حاشیه‌اش ببرد.
قرآن را در صدر همه چیز قرار دهیم؛ در تلاوت، در حفظ، در مرور و در اندیشیدن به معانی‌اش.

خسته نشویم و دل‌زده نگردیم؛ که ماندن با قرآن، نه یک عادت ساده، بلکه یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌هایی است که می‌تواند زندگی را روشن و آرام نگه دارد.

13/05/2026

13/05/2026

دل تان را پاک و بی‌آلایش نگه‌دارید و از موفقیت دیگران چنان خوشحال شوید که گویی موفقیت خودتان است.
و برای برندگان چنان دست بزنید و شادی کنید که انگار برای خودتان دست می‌زنید!

✍🏼 ادهم شرقاوی

09/05/2026

ما بنده خطا کار .
او رحمان و رحیم.☝️❤️💯

09/05/2026

از آداب برخورد با استاد...

حافظ ابو زکریا نووی رحمه‌الله فرموده است: «همانا علم از کسی گرفته می‌شود که شایستگی‌اش کامل، دیانتش آشکار، دانشش محقق، و امانتداری‌اش مشهور باشد.»

و محمد بن سیرین، مالک بن انس و دیگر بزرگان سلف گفته‌اند: «این علم، دین است؛ پس بنگرید دین‌تان را از چه کسی می‌گیرید.»

و شایسته است که طالب علم به استاد خویش با چشم احترام بنگرد، و باور داشته باشد که او دارای شایستگی کامل و برتری علمی نسبت به بسیاری از هم‌ردیفان خویش است؛ زیرا این نگاه، انسان را به بهره‌گیری بیشتر از علم استاد نزدیک‌تر می‌سازد.

برخی از سلف هنگامی که نزد استاد خویش می‌رفتند، صدقه‌ای می‌دادند و می‌گفتند: «بارالها! عیب‌های استاد مرا از دید من بپوشان، و برکت علم او را از من مگیر.»

و ربیع بن سلیمان رحمه‌الله می‌گوید: «هرگز جرأت نمی‌کردم در حالی که امام محمد بن ادریس شافعی به من نگاه می‌کند، آب بنوشم؛ از شدت هیبتی که از او در دل داشتم.»

21/04/2026

*إنا لله وإنا إليه راجعُون!*

و سرانجام در کتابِ تقدیر، لحظه‌ای فرامی‌رسد که تمامِ آرزوهایِ من و تو در برابرِ هیبتِ مَلک‌الموت فرو می‌ریزد و بر جریده‌ی حیات‌مان کلامِ قاطعِ *«ماتَ»* نقش می‌بندد. این واژه، پایانِ مهلتِ آزمون در دارِالابتلاست؛ جایی که امیر و مأمور، هر دو در حفره‌ای تنگ از خاک، در انتظارِ دمیده شدنِ صور، با اعمالِ خویش تنها می‌مانند.

مرگ نه فناءِ محض، که گذرگاهی است به سویِ *«یومُ الحساب»*؛ پس این غفلتِ مستمر از چه روست؟ غفلتی که ما را در محاصره‌ی دیونِ خلق و سنگینیِ معاصی به بند کشیده است. ما چنان به زخارفِ فانی دلبسته‌ایم که گویی حیاتِ جاوید در همین خاکِ پست نهفته است، حال آنکه هر نَفَس، ما را به ایستگاهِ ناگزیرِ عدلِ الهی نزدیک‌تر می‌کند.

حقیقتِ تلخ اینجاست: آنگاه که نامِ من و تو با پسوندِ *«مُرد»* بر زبان‌ها جاری شود، دیوانِ عمل بسته می‌گردد. آنجا دیگر نه مجالی برای ادایِ *حق‌الناس* باقی می‌ماند و نه فرصتی برای توبه از لغزش‌هایِ پنهان.

ما در شطرنجِ فریبنده‌ی شیطان، عمر را به ثمنِ بخسِ معصیت فروختیم و از یاد بردیم که در پیشگاهِ *«حیّ لا یموت»*، تنها تقوا و دستِ پاک از حقوقِ بندگان، نقدینه‌ی رستگاری است.

بترس از آن «مات» شدنی که با حسرتِ *«رَبِّ ارْجِعُونِ»* همراه باشد. پیش از آنکه سکوتِ گور بر فریادِ ندامت چیره شود، باید غبارِ غفلت را از آیینه‌ی بندگی زدود و حسابِ خویش را با خالق و خلق صاف کرد؛ چرا که مرگ، صادق‌ترین واعظی است که لحظه‌ای برای بیداریِ غافلان درنگ نمی‌کند.

> عابر السبیل😓

28/03/2026

• *و همهٔ زنان این‌گونه فریب داده شدند!*

جهانِ مادّی، زن را از جایگاهِ عفت و رسالتش بیرون کشیده، سپس نامِ این بیرون‌کشیدن را «آزادی» گذاشت؛ حال آن‌که در پسِ بسیاری از این شعارها، سود، مالیات و منافعِ نظام‌های سرمایه‌داری و سودپرستی پنهان بود.

طعمِ، تلخ‌تر آن‌که بعضی از ما نیز بی‌تفکر، همان راه را دنبال کردیم و دایه‌ی مهربان‌تر از مادر برای دفاع از این نظام متولد شده‌ی غرب شدیم؛ فضیلت‌ها را رها کردیم و به زرق‌وبرقِ پرنیرنگ دنیای فانی دل بستیم.

و چنین است که وقتی بصیرت بمیرد، انسان زنجیر را هم با نامِ آزادی بر گردن می‌نهد.

🖋️: *MEM*

09/01/2026

English Calligraphy 💯⚘️
تصویر درس حرف Cc

09/01/2026

⚘️English Calligraphy⚘️
💯Letter Cc💯