05/12/2025
«Մանկան ձեռքերը՝
պուպրիկ, ճերմակ,
ինչպէս հրեշտակի թեւիկներ,
դողդողիկ, անմեղ,
ինչպէս ծաղիկի տերեւիկներ
առաւօտեան ցօդին տակ։
Ես կ’ուզեմ համբուրել զանոնք
հազար անգամ, անվերջանալի,
քանի դեռ աշխարհքս կայ
եւ սիրտս կը բաբի։
Անոնց մէջ կայ
Հայաստանի ամբողջ արեւը,
Հայաստանի ամբողջ կեանքը,
Հայաստանի ամբողջ յոյսը՝
պուպրիկ, ճերմակ, անմեղ…»
Վահան Թէքէեան, «Մանկան ձեռքերը»
(English translation)
The Child’s Hands
(Vahan Tekeyan)
"The child’s hands—
plump, snow-white,
like little angel wings,
trembling, innocent,
like petals of a flower
under the morning dew.
I want to kiss them
a thousand times, endlessly,
as long as my world exists
and my heart still beats.
In them lies
all the sun of Armenia,
all the life of Armenia,
all the hope of Armenia—
plump, snow-white, innocent…"
This poem is considered one of the tenderest and most heartbreaking in all Western Armenian literature, because Tekeyan wrote it in exile, longing for a homeland and a future that had been almost destroyed. Those little chubby hands became, for him and for many readers, the living symbol of the surviving Armenian child—and therefore of the nation’s continuation.
#կոնֆետներ
