15/03/2026
W i a d a S c h e r i s h i n g r i c h t´ t w o r n
af stoañstairisch
noch Peter Rosegger
Hiaz hobn sih vüli Bauern drüba ghabb, das in Fruijohr eahneri Wiesn olliwal vul Erdhäuferla sein gwein. Gounz frisch aufgwühdi Erdhäuferla. Da Scher is eahna iba d Wiesn keiman. Da Scher? Die noubln Lait sogn M a u l w u r f. Mia san koani noubln Lait – mia sogn: Scher.
Nau olsa, da Scher is do. Gfahlt is mit uns, um unsa Gros keima ma. Wea woaß an Rod?“ -
Oba koana hot an Rod gwisst.
Do is a junga Bauernbua gwein, und der, a durchtriebna Kampel, wiar a gwein is, hot af sein Vodan seina Wiesn an Scher gfoungg. Ols a lebendiga hot ern gfoungg und hotn in a oidi Vougelstaign gspiat.
Hiaz hobns n, den Spitzbuabn, mit saini schoafn Kramperlan und sain gspitztn Riassl. Aufn Dorfploz hobns a Tischl aufgstöüt und d Vougelstaign drauf mitn Scher, das n olle sechn und vafluachn kuntn. Nau, und nochha hotn da Richta natürli zan Tod vaurteilt. -
Da Vabreicha hot sih nit vü draus gmocht, hot mit saini höhn Augla gounz munta aussagugg, oba nit recht gwisst, wos d Lait dan tuan wulln mit eahm.
Hiaz is oba s hochi Dorfgricht in Wigl-Wogl gwein, auf wölchi Ort das s den Schern ohmurxn suln. Souvü hobns gwisst, a Hinrichtung müassat deis wean, das sih olli Schern für ewige Zeitn an Ohscheuchn neihman sultn. Henkn? Dazua hot er an z dickn Hols, breichad da Strick oh. Köpf´n? Vabreinan? Zu vü Ehr fia a so an elendiglichn Wiesnvaderba.
Und wia s a sou hin und hergrotn hobn, die gscheitn Bauern, die Gscheitn, do mödt sih a oida weißschedlada Bauer, der scha seit Menschengedenkn in Ort is gwein und a weink beissa gwisst hot, wos da Wiesn schodn und wos ihr nutzn kauñ. Der is aufgstoundn und hot gsogg: „Ih houn zwor nix gstudiert, ih, owa sou vü woaß ih a, dass a sou a Scher in Bauern in Boudn inta saini Fiaß durchwüht, eahm die gounzi Existenz intagrobb. A söuchts Viech kauñ ma nit schorf gmua bestrofn, ich sogs eing! – Na, do gibbs nix z lochn! Do muaß a Beispü aufgstellt werdn, a oschreikands Beispü, damit sih s koa Scher mea einfolln losst, insari Wiesn zan vawiasn. Nit daschiassn und nit köpfn, nit vabreinan und nit heinkn. Nouh an weit grausameren Tod sul er sterbn.“
„Wohr is s! Recht is s!“ hobns gschrian. „Gerechtigkeit muaß saiñ! A schorfs, oschreikands Beispü muaß saiñ!“
„Schraits nit a sou!“ sogg da Gmoañvorstound. „Ich fordah eing auf, oida Mauñ, geibbs an Rod, wia da Scher sul hingricht werdn.“
Da oidi Mauñ is an Augenblick stü, as wia wan a sih söwa erscht miassad zoumneihman za sein grausamen Todesspruch. Nochha trit er a por Schriat vor, mocht an loungn Hols und sogg:
„Da Scher! Da Scher wird lebendi …!“
„Wos wird da Scher?“
„D a S c h e r w i r d l e b e n d i b e g r o b n!“