25/09/2026
Mijn lichaam nodigde me deze zomer uit om stil te vallen. Te luisteren. Oude lagen los te laten.
En even niet te weten wie ik daarna zou zijn.
Misschien herken je dat.
Dat er iets aan het veranderen is,
maar je nog niet precies weet wat.
En dan komt er een moment waarop je voelt:
Ik wil niet terug naar wie ik was.
Maar ik wil ook niet alleen ontdekken wie ik aan het worden ben.
Een cocon is een prachtige plek om te zijn.
Maar je hoeft er niet voor altijd in te blijven.
Op een bepaald moment ontstaat er beweging.
Een eerste barstje.
Een opening.
Een vleugel die voorzichtig naar buiten komt.
🦋 Niet het einde.
Maar het begin.
Aanstaande maandag start opnieuw mijn Vrouwencirkel.
Een jaar lang samen bewegen.
Door verschillende seizoenen.
Door openen en sluiten.
Door naar binnen gaan en weer naar buiten bewegen.
Een plek waar je niet eerst “klaar” hoeft te zijn.
Waar je mag komen met je cocon nog om je heen.
Met een eerste opening.
Met vleugels die nog niet zichtbaar zijn.
We gaan niet op zoek naar een nieuwe versie van onszelf.
We gaan luisteren.
Naar ons lichaam.
Naar onze verlangens.
Naar onze grenzen.
Naar de beweging die vanbinnen al gaande is.
En misschien is de krachtigste beweging wel:
niet alleen verder gaan.
Maar jezelf omringen met vrouwen die ook onderweg zijn.
Vrouwen die niet hoeven te weten waar jij naartoe moet.
Die je niet hoeven te fixen.
Maar die naast je kunnen blijven terwijl jij jouw eigen weg bewandelt.
Een jaar lang. 🤍
Misschien is dit jouw moment om vanuit je cocon één kleine beweging te maken.
Naar jezelf.
Naar andere vrouwen.
Naar het leven dat zich opnieuw door jou heen wil bewegen.
Als je voelt: ja, hier wil ik bij zijn — je bent welkom.
Niet omdat je klaar bent.
Maar juist omdat je onderweg bent.
✨ Een poort is nooit alleen een doorgang.
Ze opent een wereld.
Misschien openen we die wereld dit jaar samen.
Welkom,
Sara
