27/05/2026
Vorige week mocht ik deelnemen aan een studiereis naar de Alentejo. De organisatie kon beter, maar de groepsleden waren fantastisch: allemaal Fransen en Belgen, waarvan een groot deel met Portugese roots. Voertaal: Frans, Portugees en Engels. Na aankomst in Lissabon trokken we met de bus naar Évora. Toen waren we nog vreemden voor elkaar, en dus zat iedereen gespreid over de bus. Na drie dagen samen optrekken, zat iedereen knus bij elkaar en bleef het achterste gedeelte van de bus leeg. Het was al laat als we in Évora aankwamen, dus gauw ons een beetje verfrissen en dan naar het restaurant. Daar werden we vergast op een typisch Alentejaanse maaltijd met om te beginnen kaasjes, hesp, olijven, brood,... en daarna een maaltijdsoep met tomaten, een gepocheerd ei, en broodkruim dat je naar believen in de soep kon doen. Er volgden nog bochachas de porco en daarna een keure aan zoete desserts. Alles werd overgoten met enkele wijnen van Heptagon Organic wines. Moe en voldaan keerden we naar het hotel terug. De volgende dag werden we verwacht bij NERE (NÚCLEO EMPRESARIAL DA REGIÃO Évora), waar we speeddaten met enkele producenten van wijnen, gin, kaas, brood,... om 's middags te genieten van een lekkere lunch op het dakterras van het gebouw, met zicht op de oude stad. Het was inmiddels bloedheet! Toch waagden we ons aan een wandeling door de stad, met om te beginnen het universiteitsgebouw. Wauw, hier zou ik ook wel willen studeren. Slenterend trokken we door de stad waar enkele vooral wilden shoppen in de toeristenwinkeltjes. Na een koffie op de Praça do Giraldo was het tijd om met de bus richting Beja te rijden. Waar het hotel in Évora heel luxueus was, sliepen we de volgende twee nachten iets meer basic, langs een druk kruispunt dat maakte dat de nachtrust - hoewel er rolluiken waren - toch iets minder was. Ook het diner was minder: geen lokale specialiteiten, bescheidener porties en de bediening was ook maar zozo. De volgende dag trokken we opnieuw naar het NER maar dan van Beja. En opnieuw was het speeddaten geblazen met de lokale producenten, gevolgd door een lunch. De bacalhau en arroz de pato waren lekker en nadien bleven ze maar praten aan tafel. Er waren enkelen die liever buiten de hitte wilden trotseren en naar het praia fluvial trokken (strand aan de rivier), en ik besloot richting het hotel te trekken. Later op de namiddag bleek nog een bezoek aan een producent van wijn en olijfolie geprogrammeerd te staan. Was leuk al heb ik daar niet onmiddellijk iets nieuws gezien. 's Avonds stond alweer een diner te wachten, in aanwezigheid van enkele notabelen. En zoals Portugezen kunnen, waren hun speeches weinigzeggend en heel langdradig. Wel ideaal om nadien snel in dromenland te zijn. De volgende dag restte ons niets meer dan terugkeren naar Lissabon om het vliegtuig richting huis te nemen. Het warme weer (alle dagen meer dan 30°) heb ik in mijn valies gesmokkeld.
