16/06/2026
Yan ako araw-araw.
Naka-uniporme, may lanyard, ready humarap sa tao.
Dati, wala talaga akong balak
maging content creator.
Ang alam ko lang, pumasok sa trabaho,
mag-assist ng customer,
at maghabol ng sales quota para sa kumpanya.
Sanay ako sa pagod.
Sanay ako na kahit mabigat ang nararamdaman,
kailangang laging nakangiti sa harap ng customers
Pero isang araw, habang nag-aayos ako ng mga produkto...
Isang napakabigat na tanong ang pumasok sa isip ko.
"Kapag tinanong ba ako ng anak ko balang araw...
kung bakit hindi naging madali ang buhay namin...
Ano ang isasagot ko sa kanya?"
Isasagot ko ba na napagod ako sa paghabol ng benta ng iba?
Na natakot akong sumubok ng bago kaya nanatili ako kung nasaan ako?
Doon ko narebelisasyon...
Ang tanong na 'yun, hindi para sa kanya.
Para sa akin.
Kasi kapag wala kang malinaw na dahilan
at direksyon kung bakit mo tinitiis ang pagod mo ngayon...
'Yun ang sign na kailangan mo nang magbago.
Kaya ngayon, kahit masakit ang katawan pag-uwi galing sa shift...
Kahit ubos na ang lakas ko...
Pinipili ko pa ring humarap sa teleprompter.
Pinipili ko pa ring mag-isip ng script at mag-edit.
Kasi ang pagiging content creator?
Ito naman ang quota na hinahabol ko para sa sarili kong pamilya.
Hindi para sa pride ko.
Para sa kinabukasan niya.
Hindi kailangan ng anak natin ng perpektong magulang.
Kailangan niya ng magulang na hindi tumitigil...
sa paghahanap ng mas magandang paraan.
Para sa lahat ng promodiser, sales clerk, at mga empleyadong lumalaban:
Kung paano mo ipaglaban ang benta ng iba...
Ipaglaban mo rin ang sarili mong pangarap.
Huwag kang hihinto. Magpatuloy ka lang. 🙏
