U periodu nakon II svetskog rata, sa novom planskom urbanizacijom grada, pred stambenim višespratnicama ustuknule su porodične kuće sa svojim baštama, njihovim neodvojivim delom. Na ovaj period još uvek podsećaju pojedini sačuvani čardaci u pasažima Jevrejske ulice, u samom srcu grada. Tokom poslednje decenije XX veka, u isto vreme kad i u gradovima zapadne evrope, ali kao posledica drugačijih pob
uda, pojavljuju se gradske bašte na okupiranim javnim površinama, mahom uz napuštene pružen pravce, ili na zapuštenom zemljištu između gradskih blokova. Ove prve javne baštenke površine nastaju kao posledica ekonomske krize, a delom kao unutrašnja potreba penzionisanog gradskog stanovništva poreklom iz ruralnih krajeva. Organizovane potpuno spontano, kako su svo vreme, pa i u svom zlatnom periodu funkcionisale, bile su jedistven primer individualnog samorganizovanja građana, koji neposredno jedni pored drugih, svaki za sebe ali sa istim ciljem, u gotovo savršenom skladu, zadovoljavaju svoje duštvene i ekonomske potrebe. Poslednji udarac tradicionalnim gradskim baštama zadala je ubrzana izgradnja stambenih višespranica u starim delovima grada nakon 2000. godine, što je dovelo do drastičnog pada kvaiteta gradskog života i potpunog nestanka klasičnog gradskog baštovanstva. Danas, u gradu na pojednim lokacijama još postoje fragmenti nekadašnjih brojnih javnih gradskih bašti iz 90-tih godina prošlog veka, koje su pred potpunim nestankom, pre svega zbog starosne strukture njihovih baštovana. Produžimo tradiciju gradskog baštovanstva, ne dozvolimo da gradske bašte zauvek nestanu! Nikada nije kasno urediti svoju organsku baštu, jer sezona sađenja traje do meseca novembra. Izađite na sunce, udahnite vazduh, povedite svoje najmilije, sadite organski, rekreirajte se, družite ... na posletku ponesite kući zdravu hranu i snagu prirode. Bašta ne porazumeva nužno fizički rad, ona ispunjava sva čula, zato dodjite da u njoj samo uživajte. Vidimo se B)
