18/05/2026
Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Κάθεσαι στο τραπέζι και σκεφτεσαι το να παραγγείλεις.
Κρατας το μενου και ξεκινα ενας διάλογος στο μυαλό σου.
«Να πάραγγειλω αυτό που είναι μέσα στη διατροφή μου;Ή να φάω αυτό που θέλω πραγματικά ; Ενταξει μία φορά είναι. Ναι, αλλά πάντα έτσι λέω…»
Και ετσι μια απλη εξοδος για φαγητό γίνεται τύψεις, πίεση, σκέψη, ενοχές.
Σαν να εχεις να διαλέξεις ανάμεσα στην απόλαυση και στην φροντίδα του εαυτού σου.
Όμως η αλήθεια είναι πως η ισορροπία δεν κρίνεται από ένα πιάτο.
Η πραγματική ελευθερία έρχεται όταν μπορείς να απολαμβάνεις χωρίς να τιμωρείς τον εαυτό σου μετά.
Όταν τρως με συνείδηση και όχι με ενοχή.
Όταν η διατροφή σου δεν είναι φυλακή, αλλά τρόπος να φροντίζεις εσένα.
Γιατί τελικά…
δεν κουράζει η «δίαιτα».
Κουράζει η μάχη μέσα στο μυαλό σου κάθε φορά που κάθεσαι να φας.