25/09/2026
VENDIMA
Esta vendima foi difícil.
Fallaron as electroválvulas, a prensa non chegaba ata onde precisabamos, a despalilladora decidiu non traballar este ano e o frío non daba chegado. Foron días de poucas horas de sono, moitos imprevistos e momentos nos que tamén nós chegamos ao límite.
Pode que nós tamén fallásemos. Pero aprendemos.
Nunha adega pequena e sen apenas marxe económica, cada avaría pesa o dobre. Houbo momentos nos que pensamos que non seriamos capaces de chegar ata onde queriamos.
Pero cada vez que algo fallou apareceu alguén.
Quen nos prestou unha despalilladora antes de marchar traballar e respondeu ás once da noite. Quen, cando xa tiña pechado, volveu abrirnos as portas para que puidésemos coller xeo. Quen nos fixo a comida para que non tivésemos que parar. Quen atendeu cada unha das nosas dúbidas. Quen chamou para preguntar que necesitabamos e ofreceu o que sabía ou simplemente as súas mans.
Tamén os vendimadores, que souberon esperar cando lles pedimos paciencia, e os veciños, que soportaron o ruído da adega durante toda a semana.
Non foi unha vendima perfecta. Foi unha vendima na que tivemos que resolver, pedir axuda e continuar.
Estes días catamos con calma, descansamos e xa estamos de volta.
Agora podemos dicir con seguridade que os mostos están ao nivel que esperabamos e que a fermentación avanza controlada, ata onde nolo permite a súa propia natureza.
A vendima rematou.
Seguimos aquí.
