Quel est le site Web ?

https://linktr.ee/domainelalande

Domaine LaLande, Impasse des Vignes, Veyrines-de-Domme (2026)

18/05/2026

54 LIVE FROM THE HAPPY VINEYARD

Mijn lief vliegt vanavond van Palermo via Barcelona naar Bordeaux. Dat is een mooie aangelegenheid om daar twee dagen door te brengen. We komen daar niet zo vaak terwijl het maar 2 uur rijden is van Lalande en het een erg leuke fijne stad is. Ik ga met de trein vanaf Siorac. Met de Land Rover is parkeren een crime, hij is te hoog voor parkeergarages heeft een draaicirkel van 15 meter en met een lengte van 5,50 meter zijn de meeste parkeerplekken te klein. Dus met de trein van 7:53 uur op reis. De diesel trein rijdt over een enkel spoor via Le Buisson, Lalinde, Bergerac, St Emillion en Libourne naar Bordeaux. Voor een wijnboer zijn dit heerlijke ritjes. Overal zie je mensen aan het werk in de wijngaarden. De groei van de wijnranken is al wat verder dan bij ons en dus zijn de ouvriers druk met opbinden. Maar er wordt ook volop gewerkt met de tractor, ploegen, onkruid wieden in de rij en een enkeling spuit tegen de schimmels. Hoe dichter je in de buurt van St Emillion bent des te beter zijn de wijngaarden onderhouden, da’s ook niet zo gek gezien de duizelingwekkende prijzen die wijnen van die appelation tegenwoordig doen. Was de trein toen ik instapte nog leeg, gaande de reis zijn alle zitplaatsen bezet en gelijk bij de NS moet men staan in het gangpad. Klokke tien rijden we Gare Saint Jean in Bordeaux binnen. Het is een bescheiden station dat ook wel past bij de bescheiden grootte van Bordeaux. Er wonen hier slecht 250.000 mensen, dat is vergelijkbaar met de grootte van Eindhoven en Groningen. Dat is dan de grootte maar de uitstraling is van een andere kwaliteit waar onze Nederlandse gemeenten niet aan kunnen tippen. Ik loop in de
richting van waar ons hotel moet zijn. Drie kwartier zegt Google maps.

Of kapper zijn verdiend heel goed of de haren van Bordeaux inwoners groeien heel hard maar in 10 minuten lopen tel ik 40 kappers. Vreemd. Een espresso kost € 1,30 da’s dan weer niet vreemd.

Lieve Femke Halsema even opletten nu, de stad is brandschoon. Maar echt brandschoon en Bordeaux telt per inwoner meer toeristen dan in Amsterdam, het kan dus wel! Ook de vele perkjes en parken zijn perfect bijgehouden. Het aantal zwervers is overigens wel groot. Het zijn allemaal mannen die steevast op de grond zitten met een hond en een blikje voor zich en bedelen met de ogen.
Ik kom aan bij ons geboekte hotel, Grand Hotel Francais, en helemaal zoals een Frans hotel moet zijn met de grandeur waar ik van hou.

In Amsterdam is een enorme opwinding over de opening van een zogenaamd bouillon restaurant, met de naam Bouillon Amsterdam, gevestigd in het voorheen kansloze etablissement geheten Die Port van Cleve. Voor minder dan €20,— heb je een voorgerecht hoofdgerecht en koffie. Bouillons zijn goedkope restaurants die door de hoge bezetting de prijzen laag kunnen houden. Bouillon Amsterdam claimt de tafels 5 x per dag vol te hebben. Kijk dat zijn mooie concepten. De bouillons vinden hun oorsprong inFrankrijk, uiteraard, maar ook hier is er sprake van een revival. Er worden er twee, gevestigd in Bordeaux, prominent besproken in de krant Le Sud Ouest, zeg maar Het Parool van Zuid West Frankrijk. En nu ik hier toch ben zit er niets anders op dan een van die restaurants te bezoeken en het wordt Bouillon des Quinconces gelegen aan de Allees d’Orleans. We beginnen met de inrichting. Spiegels, enorme spiegels, veel rood velours, bistro stoeltjes van Thonet en witte lakens op de tafeltjes. Dat kan Cafe George naast ons op de Leidsegracht ook maar het eten is hier goedkoop maar wel van extreem goede kwaliteit . De kaart is volgepropt met brasserie klassiekers, ik neem de huitres d’oleron no3. Zes stuks voor € 8,90, een glas wijn is € 2,50 en de bestelde tartare boeuf avec frites €13,90. Hier eten hier is een feest, los van de prijs is de kwaliteit een 10! Vanavond ga ik op zoek naar een wijnbar om samen met Sammy ons mooie leven te vieren.

19/04/2026

52 LIVE FROM THE HAPPY VINEYARD

Het is warm, erg warm voor de tijd van het jaar. De thermometer tikt regelmatig de 30 plus aan. Maar de nachten blijven wel koel. We genieten ons suf. Isabelle en kleinkind Camilla zijn er ook een weekje. Een stadskind op de boerderij leert alles over de kippen en de plantjes. Heerlijk! We zijn nog steeds de lattes aan het opbinden en werken met de intercep. Een ingenieus apparaat dat het onkruid in de rij weg schoffelt. Een groot mes snijdt door de grond en een sensor zorgt ervoor dat zodra er een wijnrank is het mes naar binnen draait en zo alleen onkruid weghaalt en niet de wijnranken. Een traag maar bevredigend werkje. De eerste gasten melden zich spontaan voor een proeverij. Een auto met Belgisch kenteken staat voor de poort en dan weten we inmiddels, die zijn niet knieperig met de aankoop. Nederlanders informeren naar de prijs en vertrekken met twee flesjes, Belgen daarentegen gooien de kofferbak vol met dozen wijn. We hebben wel eens Nederlanders gehad, type rode broek kakker, je kent ze, die glazen vol wijn op dronken een deuk in de kaas voorraad sloegen en vertrokken met de mededeling dat ze wel online bestellen. Ik herken ze inmiddels van verre , die types. De twee gezellige echtparen uit Belgisch Limburg posteren zich onder de linde in de schaduw. Ze proeven de Cuveé VII, de Côt en de El Bulli. In die volgorde ook. Van licht naar zwaar. Een van de dames vindt de Cuveé VII zuur. Nou dat hebben we nog nooit mee gemaakt. Bovendien onze labo analyses wijzen wat anders uit. We streven naar een total acide tussen de 3,5 en 3,8. Deze zit op 3,58 en da’s zeker niet zuur. Onze wijn heeft ook een malolactische gisting gehad waarbij de harde appel- en citroenzuren worden omgezet naar de zachtere melkzuren. Maar goed, zij vindt de wijn zuur. De Côt krijgt van haar de kwalificatie, zoet. Dat is een grapje van moedernatuur. Ons brein associeert namelijk vanille met zoet en onze eikenhouten vaten geven een beetje vanille smaak af. Maar zoet is ie zeker niet. We keuvelen wat af over de inmiddels erg goede Belgische wijnen die er op de markt zijn en dat met uitzondering van de Apostelhoeve wijn uit Maastricht er geen goede Nederlandse wijnen zijn. Onze wijnen worden uiteindelijk zeer geapprecieerd en vinden ze ook nog keurig geprijsd. Met 4 dozen wijn in de achterbak zwaaien we ze uit.
Jérôme en Philippe de mannen van de association chasseurs die op onze terreinen jagen nodigen ons uit voor het jagers feest. We waren daar vorig jaar ook en dat is een geweldig festijn. Diep in het bos is de ultieme man cave gebouwd met grote doorgezaagde drumvaten als barbecue. Een bar en keuken voor de inwendige mens en overal hangen geweien van herten en reeën. Het was geweldig maar dit jaar hebben we het oud bestuur van de studentenvereniging Pigmentum op bezoek. Een reünie die al 55 jaar terug gaat. En dus moeten we dit jagers feest laten lopen. Maar de comité de fete van ons dorp heeft een repas georganiseerd in de feestzaal waarbij Mathilde van restaurant Doma kookt voor 120 dorpsgenoten dat is ongeveer de helft van alle inwoners. Aan lange tafels zitten de dorpsgenoten van gemiddeld toch wel onze eigen leeftijd gezellig te keuvelen onder het romantische systeemplafond. Lekker eten en ondanks matige rode wijn is de avond weer top. Met de oud mede bestuursleden nemen we tot diep in de nacht het leven door. Het leven is mooi!

A dimanche!

12/04/2026

51 LIVE FROM THE HAPPY VINEYARD

Elk jaar moeten de etiketten voor onze wijn aangepast worden. Meestal is dat alleen een jaartal wijziging of een alcohol percentage aanpassing. Dit jaar zijn er wat grotere wijzigingen. Door nieuwe wetgeving moet er vanaf dit jaar ook op etiketten van flessen wijn exact staan wat er wel en niet aan ingrediënten in zit. Ik ben voor transparantie en zeker op het gebied van voedsel maar ik denk dat we toch af en toe wat overdrijven. Op de wijnetiketten moest altijd al staan dat er alcohol en sulfiet in zit, dat het slecht is voor zwangere vrouwen en de plaats van botteling benoemen is belangrijk. En uiteraard dat het Franse wijn is, uiteraard! In ons geval als bio wijnboeren voegen we het bio logo toe dat minimaal 12 mm in doorsnee moet zijn. Maar de EU greep in en vindt dat we nu ook moeten vermelden wat er per 100 ml aan calorieën in zit, en dat er druivensap is gebruikt maar ook dat er bijna geen vet in zit… jawel en dat mag dan in letters met een minimale grootte van 1,2 mm of je plakt er een foeilelijke QR code op die naar een website verwijst waar alle relevante informatie over je wijn te vinden is. Wij kiezen voor de letters. Mooi plekje voor op het achter etiket. Daarnaast wilden we het rosé etiket meer in lijn brengen met de vrolijkheid van rosé drinken en dat je die ook buiten de zomer mag drinken en we hebben een mono cépage wijn die we nog niet eerder bottelden namelijk een 100% cabernet sauvignon. Zware jongen die om een dito naam vroeg. Naam en font moeten samen uitdragen wat je kan verwachten. Omdat er zich identiteit, merk en font fanatici onder de lezers bevinden nog wat uitleg.

We zijn in 2021 van een vrij druk voorkant etiket overgestapt naar een meer minimalistische lijn. Het achter etiket is de verzamelplaats geworden van alle verplichte juridische regelgeving. De etiketten zijn gedrukt (niet geprint) op Cotton papier uitgerust met rode spot lak waardoor de rode letters erop liggen. Het is speciaal papier dat goed tegen vochtige kelders kan en op rol wordt geleverd voor de etiketteer machine.

De Cuvée VII is een verwijzing naar de achternaam van mijn opa die Lalande in 1963 kocht, en zijn naam was Herman Zeven. Een kleine hommage dus. Cuvée betekent dat de wijn een blend is van verschillende druivensoorten, in ons geval cabernet franc, merlot, malbec en cabernet sauvignon. Het lettertype is moon flower en is hetzelfde als dat in het logo van Domaine Lalande wordt gebruikt.

Cōt is de lokale naam voor malbec druiven en gebruiken we voor die 100% cepage wijn. Ook hier het font moon flower.

De El Bulli is een 100% cabernet sauvignon wijn, de krachtigste wijn die we maken. Dus een passende krachtige naam. El Bulli was natuurlijk de naam van het beste restaurant ter wereld, en daar lenen we graag wat imago van, en verwees naar hun bull dogs en laten we nu in Amsterdam 200 meter van het fameuze pret sigaret imperium de Bull Dog wonen. Onze eerste tractor, een Ford 2000 uit 1967 droeg ook die naam. Het font moest kracht uitstralen en zo vonden we het El Cortes Ingles font toepasselijk.

The Never Ending Summer verwijst naar het idee dat je rose wijn het hele jaar door kan drinken. En rose is een vrolijke wijn en vonden daar het Woodstock festival font zeer geschikt voor. Ik at een paar jaar geleden in het restaurant The Never Ending Summer in Bangkok, op een idyllische locatie aan de Chao Phraya rivier zeer pittig en dan bedoel ik sérieus pittig eten. Om die pittigheid, zeg maar gerust je mond staat in de hens, weg te krijgen moet je geen bier drinken maar rosé. Vandaar.

De familial is wijn die we niet mogen verkopen en alleen zelf mogen opdrinken en die wijn moet je merken met familial. Voor de kenners welk iconisch wijnmerk heeft hier aan bijgedragen?

Jusqu’à dimanche!

05/04/2026

50 LIVE FROM THE HAPPY VINEYARD

De solitaire week geeft me veel tijd om klusjes te doen die altijd blijven liggen. Nieuw lampje in de koelkast, olie in de generator, maaimessen slijpen van de gyrobroyeur, administratie in mapjes, nou dat soort rommel dingen. We hebben nog steeds dreigende vorst met name in de vroege ochtend zo vlak voor zonsopgang scheert de temperatuur langs de nul graden. En bij vorst is het beter om niet te ploegen en te maaien, ongeploegde grond geeft meer stralingswarmte en maaien leidt tot meer vocht en daardoor kou, dus we houden ons op dat gebied gedeisd. Al het snoeihout is door de snoeiers in het midden van de paden gelegd. Met de broyeur achter de tractor verpulveren we het snoeisel dat als mest de bodem ingaat. Een langdurig werkje omdat de historie ons heeft geleerd dat bij een te hoge snelheid de machine vast loopt en de zekering bout breekt. En die bout is op wel een hele klote plek aangebracht waar je eigenlijk niet bij kan en zeker niet met het formaat handen dat ik heb. Helaas, één keer breekt de bout en ben ik een uurtje zoet om die te vervangen. Je bent sowieso als boer veel tijd kwijt met het repareren en onderhouden van je machines. Dat moet je zelf doen omdat de techneuten of niet of later op komen dagen als je ze nodig hebt. En voor elk klusje heb je andere hulpmiddelen nodig dus beschikken we na 15 jaar over een volle werkplaats waarvan alleen ik weet waar iets ligt.

Op dinsdagochtend komt Jean Yves langs. Hij is de controleur van Ecocert, de organisatie die twee keer per jaar ons bio handelen checkt. Het is een vast ritueel. Het eerste kwartier is hij zoet met het aan de praat krijgen van de laptop en verbinding maken met de wifi. Dan komen de standaard vragen, of ik nog dezelfde terreinen bezit, het antwoord is een eenvoudig ja maar blijkbaar geeft dat veel gedoe want puffend en steunend wordt er 10 minuten zwijgzaam iets in de laptop ingetypt. Bij de vorige controle heeft Jean Yves aangekondigd de oenologische produkten te willen checken op bio certificaat. Die gisten, voeding en malolactische bacteriën e.d. bestel ik in Nederland bij mijn oenologische leermeester Ed Montfort. Op de verpakking staat keurig in het Nederlands de inhoud vermeld. Daar kan onze controleur niets mee. Ik vraag aan ChatGPT om van alle produkten de Franse fiche technique met het bio certificaat op te zoeken. Et voilà binnen een minuut heb ik een volledig dossier. Hij is onder de indruk en overtuigd. De lab uitslagen worden bekeken en goedgekeurd. Niet gerommeld met verboden troep. We doen een rondje langs de chai de cave en een perceel en we zijn weer door de certificering hoepel gesprongen en krijgen verlenging van het biocertificaat. Sinds 1 januari dit jaar zijn de regels voor biologische wijnboeren verder aangescherpt voor wat betreft het gebruik van kopersulfaat in de wijngaard. Dit is het enige effectieve middel tegen schimmels zoals meeldauw. Biologische wijnboeren mochten dit gebruiken met maximaal 1 gram per plant per jaar. En daar is nu een streep doorgezet. Althans door 80% van de produkten. Even voor het perspectief, conventionele wijnboeren mogen met alle mogelijke chemische troep aan de gang tot aan glyfosaat aan toe. De grote veroorzaker van de ziekte van Parkinson, hier genaamd maladie de vigneron. Nou dan weet je het wel. En nu worden de boeren die biologisch werken aangepakt. Een vreemde situatie die volgens Jean Yves ontstaan is door een lobby van conventionele boeren hand in hand met de chemie reuzen om zo de biologische boeren het werk nog moeilijker te maken. Dus in plaats van alle wijnboeren te verplichten binnen 5 jaar biologisch te werken gebeurt er dit en als gevolg zullen steeds minder boeren over stappen op bio. Ook hier reikt de macht van de chemische multinationale krachten ver.
Hallo zijn we nog een beetje wakker daar in Brussel?

Vrijdag komt mijn wijnboerin weer thuis en ik maak bœuf bourguignon volgens het recept van de fameuze Julia Child.
Openhaard aan en een lekker wijntje wachten op haar.
Bon paques et a dimanche!

28/03/2026

49 LIVE FROM THE HAPPY VINEYARD

Is er nog een beetje? vraagt Oliver. De bottel equipe met Didier en zijn studiegenoten, Boaz, Julian, Zia en Oliver van Hotelschool The Hague, vestiging Amsterdam, zijn om 22:00 uur s avonds aangekomen. En traditiegetrouw heeft Sammy op de eerste avond paella gemaakt. Het is al laat dus we eten binnen. Er staat een pan op de houtoven genoeg voor het hele dorp denk ik, daarmee vergetend hoeveel die gasten van begin 20 eten. Alles gaat op, 20 kippenbouten, 2 kilo rijst en dito fruits de mer. Bizar. Wij taaien om 01:00 uur af en de mannen nemen nog een afzakkertje of twee. Zoals altijd ga ik vroeg in de ochtend met Didier naar de boulangerie in Castelnaud om vers brood te halen. Six pain tradition, et 6 croissants dat moet toch genoeg zijn. Een van de mannen meldt bij terugkomst dat hij naar Les Milandes, het oude kasteel van Josephine Baker, op en neer heeft gerend. Dat is 9 km ….Verder krijgt iedereen 4 gebakken eieren met spek. Per persoon dus.

We hebben een dilemma, de waarden van de te bottelen wijn zijn nog niet binnen van het lab. Niet dat we iets geks verwachten maar we nemen het zekere voor het onzekere en schuiven deze bottel taak naar zaterdag en zondag. Deze niet te stuiten gasten willen iets te doen hebben dus we gaan de gesnoeide velden opbinden. De latte met 7 ogen moet aan de onderste ijzerdraad worden vastgemaakt met een ingenieus bind apparaat dat even duurt voordat je de techniek meester bent. Maar zodra dat lukt dan gaan ze ook als een speer. In de middag arriveert goede vriend, en zeer frequent bezoeker van Lalande, Ruud. Al 14 jaar als ik zo terug reken. En daarvoor veel zakelijk samen gewerkt. Mooi mens en drummer van Lionel Ritchie in de Amsterdam Arena, maar dat is een ander meesterlijk onwaarschijnlijk verhaal.

De bottellijn is opgesteld. Vanwege het mooie weer werken de heren studenten in ontblote torso. Alleen Ruud en ik hebben nog een shirtje aan en Sammy die geniet. De bottel machine ooit gekocht van Rudolf, een wijnboer uit Noord Holland, vult 6 flessen tegelijkertijd af. De ideale maat voor kleinere wijnboeren Julian bedient de kurkenmachine met verve, ook al zo’n vernuftig apparaat. We slaan er Diam kurken in die voorkomen dat er zogenaamde kurk, de TCA bacterie is de boosdoener, ontstaat. Didier verwijdert het schuim van de kurk na het inslaan met wat sulfiet water. Sammy wrijft de fles op en Ruud labelt de voor- en achterkant. Boaz, Oliver en Zia vouwen en vullen en labelen de dozen en brengen ze naar de cave. En zo werken we aan een stuk door tot het vat met de Cuveé VII uit 2023 leeg is.

Didier is sous chef bij Ceconni’s, het restaurant van Soho House in Amsterdam. Hij is de baas bij ons in de keuken en bereidt de beste pasta ever. We willen het recept maar hij deed maar wat met de ingrediënten die voorhanden waren zegt hij. Farfalle pasta met croutons gebakken in sardientjes , voor de bite zegt hij. Niet normaal zo goed!

De volgende dag is er geen interesse om mee te rijden naar de boulangerie. Er was blijkbaar weer een nachtelijk feestje dat enigszins uit de hand liep. In het zelfde menselijke treintje bottelen we de El Bulli 2022. Dat is een 100% cépage wijn van cabernet sauvignon. Na 3,5 jaar rijpen op eiken hout is het een godendrank geworden. Een krachtige naam voor een krachtige wijn vinden wij.

Nu we wat spierkracht in huis hebben besluiten we einde van de dag de gekochte wijn klimaatkasten op te halen. Roelien , de beste makelaar van de Perigord, had ons op deze buitenkans gewezen. We komen aan bij een dame die terug gaat naar haar thuisland na 30 jaar in de Perigord gewoond te hebben. Een keurig Zwitsers aangeharkt domein met elektrische poort verwelkomt ons. We laden de klimaatkasten in en de heren studenten krijgen een fooi voor een biertje onderweg. Zo lief.

Het weekend vliegt voorbij en maandagochtend rijden de studenten in het gehuurde busje terug naar Amsterdam. Sammy vliegt ook terug om een weekje bij haar moeder te verblijven. Voor mij dus een paar dagen solitair, omgeven door de louterende rust van LaLande.

26/03/2026

48 LIVE FROM THE HAPPY VINEYARD
Een wat verlaat bericht. Het bottelen beheerste de dag en avond.

Het is zaterdagavond 19:00 uur en het is een bont gezelschap van vrienden, buren, wijnmakers, klanten en wijnliefhebbers die restaurant Doma in ons dorp Veyrines bezoeken. Mathilde de chef en uitbaatster heeft een wijn proef avond georganiseerd om de nieuwe wijnkaart samen te stellen. Met 35 gasten keuren we 41!verschillende wijnen. De wijnflessen zijn met blauwe kokers voorzien van een nummer onherkenbaar gemaakt. En dus is het blind proeven. Er zijn drie categorieën geposeerd op drie tafels. De witte, de gangbare rode en de zware rode jongens is de indeling. En er zijn geen spuugbakjes dus dat wordt alles opdrinken. Iedereen noteert een cijfer tussen de 0 en de 5 en voegt wat kwalitatieve opmerkingen toe. We halen de 41 flessen dan ook niet, na 10 witte 8 rode gangbare en 10 zware jongens geven we het op. Althans we hebben onze eigen ingebrachte Côt nog niet ontdekt. Je proef vermogen neemt overigens ook zienderogen af na proefglas 10. Dus we twijfelen bij een fles, zijn wij dat? Is dat onze Côt. Note to myself: Bij twijfel is het niet onze wijn. De vrouwelijke eigenaresse van de boekhandel in Belves biedt uitkomst. Zij had volgens haar de beste wijn van de avond gedronken en de blauwe koker even omhoog geschoven en zag dat het onze Côt 2020 was. Mooi compliment en nu wisten we dat nr 37 onze wijn was en die hebben we maar de volle 5 punten gegeven 🙂

Ik Frankrijk zijn elke 6 jaar gemeenteraad verkiezingen waarbij je de burgemeester kiest en zijn of haar 9 raadsleden. Er kunnen dan meerdere rondes zijn waarbij degenen met de minste stemmen afvallen en dan is er weer een kies ronde net zolang tot er een winnaar is. Bij ons in Veyrines is er maar één lijst dus het enige wat telt is de opkomst. Op zondagochtend In de Mairie, het gemeentehuis, is het een drukte van belang. Alle raadsleden en de burgemeester zijn aanwezig en je ruikt overwinningsroes. Maar er moet gestemd worden ondanks dat er maar één lijst is. Het papiertje met de kandidaten vouw je op en stop je in een enveloppe en dat gaat in de stembus. Je hoeft je in dorpen met minder dan 1000 inwoners niet te identificeren, dat doen de raadsleden namelijk in persoon want die kennen iedereen. ‘s Avonds zijn we uitgenodigd voor het overwinning feestje van lijst Pascal Delpech. Zelf gemaakte wildzwijn paté, chips, pizza, stokbrood en wijn verhogen de feestvreugde. Het halve dorp is aanwezig en na een korte speech van de gekozen burgemeester praat je met iedereen bij. De president van de lokale jachtvereniging die op onze gronden jaagt meldt dat ze afgelopen winter extra reeën hebben afgeschoten. Mooi denken we, maar monsieur le president verteld dat toen wij nog in Nederland waren kwam hij op Lalande om wat vlees te brengen en zag potdomme notabene op het terras voor het huis de reeën lopen. Kortom we krijgen ook dit jaar weer last van de druiven vretende beesten. Katrien, onze buurvrouw sinds meer dan een halve eeuw, is ook gekozen tot raadslid en laat weten dan er volgende week vergaderd wordt over de speerpunten van dit college.

‘s Nachts vriest het een halve graad en duimen we voor de druivenranken. Als die uitlopen en het gaat dan vriezen dan heb je geen oogst. Het wordt spannend de komende nachten. Overdag is het warm tot wel 26 graden en dus kans op uitlopers. We appen met Eddy en Patriek, collega wijnboeren in de Cahors hier 40 km verderop die al uitlopers hebben maar geen vorst verwachten. Ook voor hun is deze periode in het jaar altijd spannend.

We hebben weer 4 leg kippen besteld bij Bouyssou. De zogenaamde rouge. En dat is ook de kleur. Vrolijke aanhankelijke kippen waarvan er een genaamd Coco op je schouder gaat zitten als ze de kans krijgt. Wonderlijke kippen dit jaar.

Donderdag komt de équipe bottelaars en we maken alles schoon en gereed voor dat arbeidsintensieve werkje. We brengen de wijn nog een keer naar het lab in Bergerac om zeker te zijn dat de wijn stabiel is. De flessen arriveren dan eindelijk per grote camion op woensdag. Zo groot, hij kan onze oprit niet op, dat de pallet beneden aan de weg moet worden geplaatst. We hebben nu alles in huis om de flessen af te vullen, kurk erop, voor- en achter etiket plaatsen, flesje schoonwrijven, doosje vouwen, doosje vullen en dicht plakken. En dan de kelder in.
De wijn laten we dan 6 weken liggen om de bottleshock kwijt te raken. Wijn raakt namelijk behoorlijk overstuur van het bottelproces en heeft dan wat tijd nodig om weer bij te komen en weer de volle smaak terug te krijgen.

A dimanche!

Domaine LaLande

18/05/2026

19/04/2026

12/04/2026

05/04/2026

28/03/2026

26/03/2026

Adresse

Site Web

Notifications

Contacter L'entreprise

Raccourcis

Partager

Type