10/07/2026
ថ្ងៃទី១០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ៖ ដើមឈើ ញ៉ាំងឱ្យតំបន់គោលដៅលំហែបៃតងលូតលាស់រុងរឿង៖ រឿងរ៉ាវនៃគោលដៅលំហែបៃតង «ភ្នំខ្នងផ្សារ»
មានទស្សនាទានមួយពោលថា «ព្រៃឈើមានតម្លៃមហាសាលនៅពេលវាបន្តឈរនៅ ជាងការកាប់បំផ្លាញ»។ មានទីកន្លែងតិចតួចណាស់ដែលអាចបង្ហាញពីសច្ចភាពនេះបានច្បាស់លាស់ ដូចជាគោលដៅលំហែបៃតង«ភ្នំខ្នងផ្សារ»។
កាលពីមិន គ្រួសារជាច្រើនដែលរស់នៅជុំវិញតំបន់ខ្នងផ្សារ ភាគច្រើនបានពឹងផ្អែកលើការប្រមូលផលអនុផលព្រៃឈើ និងការអាស្រ័យផលពីធម្មជាតិដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែនៅពេលបច្ចុប្បន្ន ព្រៃឈើដដែលនោះ បានក្លាយជាគ្រឹះស្ថានដ៏រឹងមាំនៃរបត់អនាគតថ្មីមួយ ជាអនាគតដែលបង្កើតឡើងដោយការអភិរក្សគោលដៅលំហែបៃតងធម្មជាតិ និងការចូលរួមគ្រប់គ្រងពីសហគមន៍មូលដ្ឋាន។
ការផ្លាស់ប្ដូររូបរាងដ៏អស្ចារ្យនេះ បានផ្តល់ជាមេរៀនដ៏សំខាន់មួយដល់យើង៖ សុខភាពនៃតំបន់ទេសចរណ៍បៃតង ត្រូវចាប់ផ្តើមពីសុខភាពនៃដើមឈើនៅក្នុងតំបន់នោះ។
បើគ្មានព្រៃឈើ ក៏គ្មានគោលដៅលំហែបៃតងដែរ។ បើគ្មានដើមឈើដែលមានសុខភាពល្អ ក៏គ្មានផ្លូវដើរកម្សាន្តដ៏ត្រជាក់ស្រទុំ គ្មានទឹកធ្លាក់ហូរឆ្លងកាត់ជ្រលងភ្នំដ៏មានម្លប់ គ្មានសំឡេងបក្សីច្រៀងបំពេរនាពេលព្រឹកព្រលឹម គ្មានសត្វព្រៃឱ្យភ្ញៀវទេសចរស្វែងយល់ គ្មានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធលើកំពូលភ្នំ និងគ្មានទស្សនីយភាពដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលទាក់ទាញចិត្តភ្ញៀវទេសចរឱ្យវិលត្រឡប់មកវិញនោះឡើយ។
និយាយឱ្យចំ ដើមឈើ គឺជាវិស្វករដ៏ពិតប្រាកដនៃគោលដៅលំហែបៃតងធម្មជាតិ។
ដើមឈើបង្កើតម្លប់ត្រជាក់ការពារកម្តៅថ្ងៃនៅលើគន្លងផ្លូវដើរភ្នំ។ ឫសរបស់វាជួយការពារប្រភពទឹកស្ទឹងតាមជើងភ្នំ ធានាឱ្យមានទឹកស្អាតហូរពេញមួយឆ្នាំៗ។ មែកធាងរបស់វាផ្តល់ផ្ទះដល់ហ្វូងសត្វស្លាប ដែលសំឡេងច្រៀងរបស់ពួកវាបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃបទពិសោធន៍មិនអាចបំភ្លេចបានរបស់ភ្ញៀវទេសចរ។ ស្លឹកឈើដែលជ្រុះបានរលាយបង្កើតជាជីជាតិដី ទ្រទ្រង់ដល់ការលូតលាស់នៃផ្កាព្រៃ សត្វល្អិត មេអំបៅ និងទម្រង់ជីវិតរាប់មិនអស់ដទៃទៀត ដែលធ្វើឱ្យរាល់ការធ្វើដំណើរចូលទៅក្នុងពិភពធម្មជាតិ ពោរពេញដោយភាពជក់ចិត្ត។
នៅពេលភ្ញៀវទេសចរមកកម្សាន្តនៅខ្នងផ្សារ ពួកគេមិនមែនគ្រាន់តែមកមើលដើមឈើនោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេមកដើម្បីទទួលយកបទពិសោធន៍គ្រប់យ៉ាង ដែលកើតចេញពីវត្តមាននៃដើមឈើដែលមានសុខភាពល្អ។
ពួកគេមកដើម្បី៖
• ស្រូបយកខ្យល់អាកាសដ៏ត្រជាក់បរិសុទ្ធ
• ងូតទឹកស្ទឹងដ៏ថ្លាឆ្វង់
• ទស្សនាទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់ត្រកាល
• ស្វែងរកភាពស្ងប់សុខនៅក្នុងព្រៃឈើ
• និងស្វែងរកឱកាសក្នុងការផ្សារភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងឡើងវិញជាមួយធម្មជាតិ។
រាល់ដើមឈើនីមួយៗ សុទ្ធតែបានរួមចំណែកបង្កើតនូវបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យទាំងនោះ។
ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី តម្លៃនៃដើមឈើមានវិសាលភាពធំធេងលើសពីគោលដៅលំហែបៃតងទៅទៀត។ កាលណាព្រៃឈើមានសុខភាពល្អ សហគមន៍ក៏មានការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពដែរ។
នៅពេលភ្ញៀវទេសចរមកដល់ ប្រជាពលរដ្ឋមូលដ្ឋានទទួលបានឱកាសផ្តល់សេវាកម្មនាំផ្លូវ ដឹកជញ្ជូន អាហារ ជម្រកស្នាក់នៅ សេវាសង្គ្រោះបឋម និងបដិសណ្ឋារកិច្ច។ ក្រុមគ្រួសារជាច្រើនអាចរកចំណូលបានតាមរយៈ «ការការពារធម្មជាតិ» ជំនួសឱ្យ «ការបំផ្លាញធម្មជាតិ»។ យុវជនមានឱកាសការងារនៅក្នុងសហគមន៍របស់ខ្លួនផ្ទាល់។ អាជីវកម្មក្នុងស្រុករីកលូតលាស់ ភូមិករមានភាពស្អាតបាត និងមានភាពទាក់ទាញជាងមុន។ ការងារអភិរក្ស មិនត្រឹមតែជាការទទួលខុសត្រូវផ្នែកបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាកាលានុវត្តភាពសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ផងដែរ។
គោលដៅលំហែបៃតង «ខ្នងផ្សារ» បានបង្ហាញឱ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា នៅពេលសហគមន៍ដើរតួជាអ្នកការពារព្រៃឈើ ព្រៃឈើក៏នឹងដើរតួជាអ្នកការពារ និងចិញ្ចឹមបីបាច់សហគមន៍វិញដូចគ្នាដែរ។
នេះទើបជាអត្ថន័យពិតប្រាកដនៃគោលដៅលំហែបៃតង។ គោលដៅលំហែបៃតងមិនមែនវាស់វែងត្រឹមតែទិដ្ឋភាពធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាតតែម្ខាងនោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានកំណត់និយមន័យដោយ៖
• ព្រៃឈើមានសុខភាពល្អ
• សត្វព្រៃសម្បូរបែប
• ប្រភពទឹកស្អាត
• ផ្លូវដើរកម្សាន្តមានសុវត្ថិភាព
• ទេសចរណ៍ប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ
• តម្លៃសេវាកម្មសមរម្យ
• បដិសណ្ឋារកិច្ចដ៏កក់ក្តៅ
• មោទនភាពរបស់សហគមន៍
• និងសេចក្តីសំខាន់បំផុត គឺប្រជាពលរដ្ឋដែលយល់ច្បាស់ថា «ការការពារធម្មជាតិ គឺជាគ្រឹះស្ថាននៃភាពរុងរឿងជានិរន្តរ៍»។
ខណៈពេលដែលប្រទេសកម្ពុជា កំពុងបន្តអភិវឌ្ឍគោលដៅលំហែបៃតងឱ្យកាន់តែច្រើនឡើងនៅទូទាំងប្រទេស មេរៀនពីរមណីយដ្ឋានភ្នំខ្នងផ្សារគឺច្បាស់លាស់ណាស់៖
• បើចង់ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរឱ្យបានច្រើន យើងត្រូវការពារដើមឈើឱ្យបានកាន់តែច្រើនជាមុនសិន
• បើចង់ពង្រឹងសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានឱ្យកាន់តែរឹងមាំ យើងត្រូវកសាងគម្របព្រៃឈើឱ្យកាន់តែមានសុខភាពល្អជាមុនសិន
• បើចង់ឱ្យគោលដៅលំហែបៃតងមាននិរន្តរភាព យើងត្រូវធានាថា រាល់គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ទាំងអស់ត្រូវតែគោរព និងចុះសម្រុងនឹងធម្មជាតិ មិនមែនជាការអភិវឌ្ឍជំនួស ឬបំផ្លាញធម្មជាតិនោះឡើយ។
រាល់ដើមឈើដែលបានដាំនៅថ្ងៃនេះ គឺជាការវិនិយោគសម្រាប់គោលដៅលំហែបៃតងនៅថ្ងៃស្អែក។ រាល់ព្រៃឈើដែលបានការពារ គឺជារមណីយដ្ឋានដែលត្រូវបានអភិរក្សទុកជាអមតៈ។ រាល់បក្សីដែលបានការពារ ជួយបំពេញបង្គ្រប់បទពិសោធន៍របស់ភ្ញៀវទេសចរ។ រាល់ប្រភពទឹកស្អាត ជួយបង្កើនសម្រស់នៃទម្រង់ដីធ្លី ហើយរាល់សហគមន៍ដែលការពារមរតកធម្មជាតិរបស់ខ្លួន គឺកំពុងពង្រឹងអនាគតដ៏រឹងមាំសម្រាប់ខ្លួនឯង។
ជោគជ័យនៃគោលដៅលំហែបៃតង«ភ្នំខ្នងផ្សារ» បានរំលឹកយើងថា ការងារអភិរក្ស និងការងារអភិវឌ្ឍ មិនមែនជាគោលដៅប្រឆាំងគ្នានោះឡើយ។ នៅពេលយើងដឹកនាំដោយបញ្ញាញាណ និងមានការចូលរួមពីសហគមន៍ ស្ថាប័នទាំងពីរនេះនឹងក្លាយជាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រដ៏ល្អបំផុត។
តំបន់ណាដែលមានគម្របបៃតងជាងគេ នឹងក្លាយជាតំបន់ដែលមានសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានរឹងមាំជាងគេ។
ព្រៃឈើណាដែលមានសុខភាពល្អបំផុត នឹងក្លាយជាទ្រព្យសកម្មទេសចរណ៍ដែលមានតម្លៃបំផុត ហើយសហគមន៍ណាដែលការពារធម្មជាតិ នឹងក្លាយជាសហគមន៍ដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍ច្រើនបំផុតពីធម្មជាតិ។
ចូរយើងបន្តដាំដើមឈើឱ្យបានច្រើនថែមទៀត។ ចូរយើងបន្តរួមគ្នាការពារព្រៃឈើរបស់យើង។ ចូរយើងបន្តគាំទ្រគោលដៅលំហែបៃតងដែលដឹកនាំដោយសហគមន៍ ដូចជាតំបន់ខ្នងផ្សារជាដើម ពីព្រោះថា រាល់ដើមឈើដែលយើងការពារនៅថ្ងៃនេះ មិនត្រឹមតែជាការអភិរក្សធម្មជាតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការបង្កើតឱកាសការងារ ការលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅ ការស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរ និងការកសាងប្រទេសកម្ពុជាមួយដែលកាន់តែបៃតង និងកាន់តែមានភាពរុងរឿងសម្រាប់មនុស្សរាប់ជំនាន់ទៅមុខ។
ចុងបញ្ចប់ អ្វីដែលជាភាពទាក់ទាញបំផុត និងធំធេងបំផុតនៃគោលដៅលំហែបៃតងនីមួយៗ មិនមែនជាអគារស្កឹមស្កៃ ឬផ្លូវថ្នល់ខ្វាត់ខ្វែងនោះឡើយ ប៉ុន្តែគឺ «ព្រៃឈើមានជីវិត»។
