11/10/2026
အခန်း (၆၅) အမှောင်ထုထဲမှအလင်းများ
Sunny သည် ချက်ချင်းပင် အိပ်ငိုက်နေခြင်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကိုယ်ကိုထထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် ပွတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မမြင်မိန်းကလေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမပြောမည့်အရာကို နားထောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
Nephis သည် သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။ မနက်မိုးလင်းခါစ အလင်းမှိန်မှိန်အောက်တွင် သူမ၏မျက်နှာကိုပင် ကောင်းစွာ မမြင်ရပေ။
“အတိတ်လား၊ အနာဂတ်လား?”
Sunny သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
‘ဟုတ်သားပဲ။ ဒါကို ငါကိုယ်တိုင် မေးသင့်တာပေါ့။’
Cassie သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အတိတ်... ထင်တယ်။”
ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာထားမှာ သေချာယုံကြည်သည့်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မဟုတ်ဘူး။ သေချာတယ်။”
Changing Star သည် ခေါင်းအနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက ကောင်းတယ်။ ဒါဆို... မင်း ဘာတွေ မြင်ခဲ့တာလဲ?”
Cassie သည် အသက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အမှတ်ရနေဟန်ဖြင့် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမ၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
“ငါ ပြာပုံကုန်းကြီးကို ညနက်နက်အချိန်မှာ မြင်ခဲ့တယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ မုန်တိုင်းကြီးကလည်း အဲ့ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားတယ်။ လေပြင်းတွေက ဧရာမသစ်ပင်ကြီးရဲ့ အကိုင်းအခက်တွေကို အမြစ်ကနေပါ ချိုးပစ်တော့မလိုမျိုး အသည်းအသန် ကွေးညွတ်စေတယ်။ ကောင်းကင်ကနေ မိုးရေတွေက ရေလွှမ်းမိုးနေသလို တဝေါဝေါ ကျဆင်းနေပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေကလည်း အဆက်မပြတ် တဂျိမ်းဂျိမ်း ပစ်ချနေတဲ့အတွက် ကျွန်းတစ်ခုလုံး အလင်းရောင်တွေနဲ့ လင်းလက်နေတယ်။”
သူမသည် ခဏရပ်ကာ အသက်ရှူချိန်ယူပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“Carapace Demon ကလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ ပွတ်တိုက်တောက်ပြောင်နေတဲ့ သံမဏိနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ မယိမ်းမယိုင် ခံတပ်ကြီးတစ်ခုလို မုန်တိုင်းအလယ်မှာ မတ်မတ်ရပ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာပေါ်က ဆူးတွေအကြားမှာ လျှပ်စစ်မီးစက်တွေက တဖျတ်ဖျတ် ကခုန်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ကတော့ အဲ့ဒါကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘူး။ Sunny ပြောခဲ့သလိုပဲ... မာနကြီးတယ်၊ ဆိုးညစ်တယ်၊ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။”
Cassie သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
“သူ့မျက်လုံးတွေထဲကို ငါကြည့်လိုက်တဲ့အခါ... ဟာတာတာဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်တစ်မျိုးနဲ့ ပျက်စီးညစ်ညမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ မုန်တိုင်းကြီး တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတဲ့အထိ သူက မုန်တိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေတယ်။ လေပြင်းတွေ အားလျော့သွားတယ်၊ မိုးလည်း ရပ်သွားတယ်။ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးကလည်း အကိုင်းအခက်တစ်ခုမှ မကျိုးမပဲ့ဘဲ အရင်အတိုင်းပဲ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနောက်... နောက်ဆုံးကျန်နေတဲ့ မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်စင်းက ကောင်းကင်ကနေ ကျဆင်းလာပြီး သစ်ပင်ကြီးရဲ့ ဘေးမှာရှိတဲ့ မြေပြင်ကို ထိမှန်သွားတယ်။”
Sunny သည် သူမ၏ပြောပြချက်ကို အလွန်အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေပြီး အသုံးဝင်မည့် သတင်းအချက်အလက်တစ်စုံတစ်ရာ ကြားရမည်ကို မျှော်လင့်နေသည်။
‘ဒီကောင်ကြီးက လျှပ်စီးကို မကြောက်ဘူးပဲ။ နှမြောစရာပဲ။ သူ့ရဲ့ သတ္တုအရိုးခွံနဲ့ဆို မုန်တိုင်းတိုက်နေတဲ့အချိန် သစ်ပင်အောက်ကနေ ထွက်လာအောင် ဆွဲခေါ်ကြည့်ဖို့တောင် ငါ စိတ်ကူးမိနေပြီ။’
သိသာတာကတော့ အဲ့ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပေ။
ထိုအတောအတွင်း Cassie သည် ဆက်လက်ပြောပြရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
“အဲ့ဒီလျှပ်စီးက Carapace Demon ကို ထိခိုက်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သစ်ပင်ကြီးကိုတောင် ထိခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ လျှပ်စီးက မြေပြင်ကို ထိမှန်သွားတဲ့အခါ ပြာပုံကုန်းကြီးရဲ့ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ကြွေကျနေတဲ့ အရွက်တွေကို မီးလောင်စေလိုက်တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများ မီးတောက်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ ညရဲ့ အပြည့်အဝ အမှောင်ထုကြီးထဲမှာ အဲ့ဒီမီးတွေက အလင်းပြမီးတိုင်ကြီးတစ်ခုလို ထွန်းလင်းနေတယ်။”
Sunny သည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားသဖြင့် ချက်ချင်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ သူတို့သုံးဦး သေမင်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရမည့် အိပ်မက်ကမ္ဘာခရီးကို စတင်ခဲ့စဉ် အစောပိုင်းက ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့ကြသည့်အချိန်ကို ပြန်လည်သတိရလာသည်။ ထိုအချိန်က မိန်းကလေးနှစ်ဦးက လွန်ခဲ့သောညအနည်းငယ်က ဧရာမစစ်သည်တော်ကြီး၏ ရုပ်တုထံမှ သူမြင်ခဲ့ရသည့် အလင်းရောင်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထိုမီးကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမှာ ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် သိလာခဲ့ကြသည်။ ညအချိန်တွင် အလင်းရောင်ထွက်ပေါ်စေသည့် မည်သည့်အရာမဆို Forgotten Shore ရှိ မိစ္ဆာကောင်များအတွက် ငါးစာတစ်ခုနှင့် တူသည်... အမှောင်ပင်လယ်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများပင် ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် နေဝင်ပြီးနောက် မီးမထွန်းတော့ရန် အထူးသတိထားခဲ့ကြပြီး လှိုင်းလုံးများအောက်မှ မသိနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို ဆွဲဆောင်မိခြင်းထက် အမှောင်ထဲတွင်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
Cassie ၏ အမြင်ထဲတွင် နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိနေသဖြင့် Sunny သည် မျက်မမြင်မိန်းကလေး ဆက်ပြောလာမည့်အရာကို စောင့်နားထောင်နေသည်။ သူမ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
“မီးတောက်တွေ မငြိမ်းသေးခင်မှာ အမှောင်ပင်လယ်ကြီးက ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်ထကြွလာပြီး... အဲ... အဲ့ဒီထဲကနေ တစ်စုံတစ်ရာက တွားထွက်လာတယ်။ သူ့ကိုယ်ထည်ကြီးက ပြာပုံကုန်းကြီးရဲ့ တောင်စောင်းတစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ အဲ့ဒါက... အရိုးတွေနဲ့ ပုပ်ပွနေတဲ့ အသားစတွေကို အနက်ရောင်ပင်လယ်ရေမှော်တွေနဲ့ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်ထားသလိုမျိုး အစုအဝေးကြီးတစ်ခုနဲ့ တူတယ်။ အောက်ဘက်ကနေတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မျက်လုံးပေါင်း ထောင်နဲ့ချီက ငါ့ကို ဆာလောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။ လိမ်ကောက်နေတဲ့ လက်တံတွေလည်း တဆတ်ဆတ် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေပြီး အဲ့ဒီအရာကြီးက ဧရာမသစ်ပင်ကြီးဘက်ကို သူ့ကိုယ်သူ တွန်းရွေ့လာတယ်။”
သူမ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် စိမ်းဖျော့သွားသည်။ ထိုရွံရှာဖွယ် သတ္တဝါကြီးကို ပြန်လည်မြင်ယောင်ရုံမျှနှင့်ပင် Cassie သည် ပျို့အန်ချင်လာသော်လည်း အံကြိတ်ထားကာ စကားဆက်ပြောနေခဲ့သည်။
“အဲ့ဒါက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အရွံရှာစရာအကောင်းဆုံး သတ္တဝါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့လှုပ်ရှားပုံက နှေးကွေးပြီး ကိုးရိုးကားရားနိုင်ပုံရတယ်။ ကုန်းပေါ်ရောက်နေပြီး အနက်ရောင်ရေထဲမှာ မရှိတော့တာက သူ့အစွမ်းကို လျော့ကျစေနေတာမျိုးပဲ။ Carapace Demon ကတော့ အဲ့ဒီသတ္တဝါထံကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ရှိန်ထိုး ဝင်တိုက်တယ်။ အဲ့ဒီသတ္တဝါက သူ့ထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆလောက် ပိုကြီးနေတာကိုတောင် လုံးဝဂရုမစိုက်ဘူး။ အဲ့ဒါက... သူ့စိတ်ကို လုံးဝလွတ်သွားသလိုပဲ။ ကျွန်းထဲကို ကျူးကျော်ဝင်လာတာကို ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်ထိန်းမနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတာမျိုးပေါ့။”
Nephis သည် ရုတ်တရက် စကားဝင်ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တာလဲ?”
မျက်မမြင်မိန်းကလေးသည် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
“ငါ... ငါမသိဘူး။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေတဲ့အချိန်ကို ငါမမြင်ခဲ့ရဘူး။ အစနဲ့ အဆုံးကိုပဲ မြင်ခဲ့တာ။ မိုးလင်းခါနီးမှာ Carapace Demon က ဧရာမသစ်ပင်ကြီးရဲ့ အရိပ်ထဲကို ပြန်တွားဝင်သွားတယ်။ သူ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရနေပြီး ခြေထောက်အချို့လည်း ပျောက်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ အရိုးဓားတွေကလည်း ပင့်ကူအိမ်လို အက်ကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ မီးကတော့ ငြိမ်းသွားပြီ။ ပင်လယ်သတ္တဝါကြီးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုလည်း ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရတော့ဘူး။”
သူမသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“အဆိုးရွားဆုံး ဒဏ်ရာကတော့ သူ့ရင်ဘတ်မှာ ဖြစ်နေတယ်။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ သံချပ်ကာက အက်ကွဲပြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားလို့ အထဲက ခုန်လှုပ်နေတဲ့ နှလုံးကိုတောင် မြင်နေရတယ်။ အပြာရောင်သွေးတွေက ဒဏ်ရာထဲကနေ မြစ်ရေစီးသလို စီးထွက်လာပြီး ပြာမှုန်သဲတွေနဲ့ ရောနှောသွားတယ်။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ကတော့ သစ်ပင်ကြီးရဲ့ အမြစ်တွေဆီကို တွားသွားပြီး ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို အမြစ်တွေကြားမှာ လှဲချလိုက်တယ်။”
Cassie သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံး ငါမြင်ခဲ့ရတာက အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားတာပဲ။ ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ Carapace Demon က သူ့ဒဏ်ရာတွေကနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အရိုးဓားတွေ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာတယ်၊ ခြေထောက်တွေလည်း ပြန်ပေါက်လာတယ်။ သူ့ရင်ဘတ်က အက်ကွဲရာကတော့ နောက်ဆုံးမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတာ။ ဒါပေမဲ့ အပြည့်အဝတော့ မပျောက်သေးဘူး။ မမြင်နိုင်တဲ့နေရာမှာ သူ့သံချပ်ကာရဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေသေးတယ်။”
Sunny နှင့် Nephis နှစ်ဦးစလုံးသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး အတွေးနက်နက်ဖြင့် စဉ်းစားနေကြသည်။
တိတ်ဆိတ်နေမှုကို ပထမဆုံး ချိုးဖျက်လိုက်သူမှာ Changing Star ပင် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆို သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက လုံးဝထိုးဖောက်မရနိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။”
ထို့နောက် သူမသည် Sunny ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာပြီလဲ?”
Sunny သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးစွာ ပြည့်နှက်နေသော အတွေးများထဲမှ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။ သူ့အဖော်များကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“တော်တော်လေး အဆင်ပြေတယ်။ ငါတို့ ဘယ်လိုဆက်လုပ်သင့်လဲဆိုတာ အရင်ကတည်းက အနည်းငယ်တော့ စဉ်းစားမိထားပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ Cassie ရဲ့ အမြင်က နောက်ထပ် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ထပ်ပေးလိုက်တယ်။”
Nephis သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီလိုလား?”
Sunny က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အင်း။ အတော်လေး ရူးသွပ်တဲ့ အကြံတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကောင်းပြီ... ဖြစ်နိုင်ရင်ပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အန္တရာယ်တော့ များလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေလည်း လုပ်ရလိမ့်မယ်။”
Cassie နှင့် Nephis နှစ်ဦးစလုံးသည် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် Sunny ကို ကြည့်နေကြသည်။ မျက်မမြင်မိန်းကလေးက သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို... မင်းရဲ့အစီအစဉ်က ဘာလဲ? အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို ဘယ်လိုလှည့်စားကြမလဲ?”
Sunny သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ် ဖြတ်ချိတ်လိုက်သည်။
“သိပ်တော့ မရှုပ်ထွေးပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒီအကြံကို Neph က အမြဲပြောလေ့ရှိတဲ့ ရှေးခေတ်ကလူကြီးဆီက ရခဲ့တာ။ ငါတို့ တည်ဆောက်မှာက...”
သူသည် အထူးအဆန်းဖြစ်အောင် ခဏတာ စကားရပ်ထားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“...ထရိုဂျန်မြည်း တစ်ကောင်ပေါ့။”
သို့သော် သူမျှော်လင့်ထားသည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုးတော့ မရခဲ့ပေ။ မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာများဖြင့် သူ့ကို ငေးကြည့်လာကြသည်။ Cassie ကတော့ မျက်မမြင်ဖြစ်သောကြောင့် မငေးကြည့်နိုင်ပေမဲ့ သူမ၏မျက်နှာပေါ်က အမူအရာက Changing Star ၏အမူအရာနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။
ထူးဆန်းလိုက်တာ။
“...ဘာကြီးတဲ့?”
Sunny သည် အနည်းငယ် အရှက်ရနေသည့်ပုံဖြင့် ခေါင်းနောက်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဟင်းခနဲ လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။
“အာ... ငါ စကားလုံးမှားသုံးလိုက်တာလား? Odysseus ဆိုတဲ့ကောင်က သစ်သားနဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် လုပ်ခဲ့တာလို့ ငါထင်ထားတာ။ အာ... မြည်းတစ်ကောင် မဟုတ်ဘူးလား?”
Nephis သည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ နဖူးပေါ်တင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
‘ထူးဆန်းလိုက်တာ။ သူမ ခေါင်းကိုက်နေတာလား?’
“အာ... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား?”
သူမသည် လေးလေးနက်နက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်ခြောက်ကပ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မြင်းပါ။ မြင်းလို့ခေါ်တယ်...”
—
နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် အရိုးခွံပါစစ်တပ်နှင့် ကင်းခြေများမိစ္ဆာကောင်များ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည့် နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ရက်အနည်းငယ်ခန့်အကြာက သူတို့သည် အရိုးခွံပါ centurion တစ်ကောင်ကို ထိုနေရာသို့ ဆွဲခေါ်လာပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ Nightmare Creatures မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြား ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားစေခဲ့သည်။
မိစ္ဆာကောင်အချို့၏ အလောင်းများမှာ ရွှံ့နွံထဲတွင် အနည်းငယ်မြုပ်လျက် ထိုနေရာ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအရိုးစုများပေါ်တွင် အသားဟူ၍တော့ လုံးဝမကျန်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်္ကပါအတွင်း နေထိုင်သော သတ္တဝါအများစုမှာ အသေကောင်စားသတ္တဝါများပင် ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် Sleepers သုံးဦးမှာ အသားကို စိတ်ဝင်စား၍ လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ အခြားအရာတစ်ခုအတွက် ဖြစ်သည်။
အသားများကို မည်သည့်သားရဲသတ္တဝါများက စားသောက်သွားခဲ့သည်မသိရသောကြောင့် အခွံသက်သက်သာ ကျန်ရစ်နေသည့် ချပ်ခွံစစ်သည်တော်၏ အခွံရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် Sunny သည် အနက်ရောင်နှင့် ကြက်သွေးရောင်တို့ ရောနှောနေသော ချပ်ခွံကို ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။
Nephis သည် သူ့အနားသို့ လျှောက်လာကာ မည်သို့မှန်း မခန့်မှန်းနိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်လိုက်လေသည်။
“ဒါက နင်လိုချင်ခဲ့တာလား။”
Sunny ပြုံးလိုက်လေသည်။
“အင်း၊ အတိအကျပဲ။ ဒီချပ်ခွံကို ကိုက်စားလောက်အောင် ရူးမိုက်တဲ့ သတ္တဝါမျိုး ဘယ်မှာမှ မရှိလောက်ဘူးလို့ ငါသိထားတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒီနေရာမှာတော့ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။ ချပ်ခွံရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေမလဲဆိုတာတော့ ငါ သေချာမသိခဲ့ဘူး။”
သို့သော် ချပ်ခွံ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေခဲ့လေသည်။
တကယ်တော့ အပြစ်အနာအဆာကင်းလောက်အောင်ပင် ပြီးပြည့်စုံနေခဲ့လေသည်။
ဤစာစဉ်သည် မူရင်းစာရေးဆရာ Guiltythree ရေးသားထားသော "Shadow Slave" ဝတ္ထုကို မြန်မာစာဖတ်ပရိသတ်များ ဖတ်ရှုခံစားနိုင်ရန်အတွက် အလွတ်သဘော ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်း (Fan Translation) သာဖြစ်ပါသည်။
မူရင်းဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ကောင်များနှင့် မူပိုင်ခွင့်များ (Copyrights) အားလုံးသည် မူရင်းစာရေးဆရာနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ထုတ်ဝေသူများထံတွင်သာ ရှိပါသည်။ ဤဘာသာပြန်ဆိုမှုကို မည်သည့် စီးပွားရေးအကျိုးအမြတ်အတွက်မျှ ရည်ရွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ၊ စာဖတ်သူများအတွက် ရသခံစား ဖျော်ဖြေရေးသက်သက်အတွက်သာ ဖန်တီးတင်ဆက်ထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ (No copyright infringement intended.)
Translated by Forgotten Shadow
