19/06/2025
Bacchus Wijnfestival
Er zijn van die dagen dat je niks wil; moe, teveel aan je hoofd, lamlendig en onverklaarbare teleurstelling in de mensheid die met een potje dansen in de woonkamer niet weg te jagen is.
Dan is daar het Bacchus wijnfestival én schitterend weer, én een hele leuke vriend die naar het Amsterdamse Bos afreist. Gaan we? Ja! Proeverij erbij? Ja! Eten? Ja!
In een prachtig, door kastanjebomen omringd cirkelvormig veld was een bescheiden festival terrein gemaakt. Bij de entree kregen we een glas, en als we dat bij vertrek heel hadden gehouden, kregen we een gegraveerd glas mee. Dit is een wijn festival, dus wij begrepen onmiddellijk dat dit een uitdaging zou worden.
De loopplanken leidden ons door het midden van de cirkel langs alle food- en drink trucks die zich hadden opgesteld. Onze proeverij begon en we namen plaats in het zonnetje bij Vindict, waar sommelier Jan-Jaap Altenburg ons liet kennis maken met een verscheidenheid aan wijnen die werkelijk stuk voor stuk ongelofelijk goed waren.
We begonnen met een Crémant de Loire Blanc Brut en dat vond ik ook gelijk de lekkerste; zeer licht koolzuurgehalte, veel smaak, licht en droog. De tweede was een Chenin Blanc, een stevige, volle en toch frisse wijn, passend bij het zonovergoten weer. De Château de Passavant Anjou Blanc volgde en daar kreeg ik, na de eerste slokjes, onmiddellijk zin in een hapje; een echte zomerwijn die goed, vol aankomt en toch haar frisse, fruitige smaken licht weet te houden. Dit is vast heerlijk is met geitenkaas of carpaccio. Hierna gingen we naar Chardonnay l’Arjolle, een wijn die na een aantal maanden op vat in de kelder te hebben gerijpt, vol in de zon wordt gezet waardoor het proces versneld en geïntensiveerd wordt. Dit resulteert in een wijn die naast haar houtsmaken bijna sherry achtig aandoet. De Blauburgunder volgde, een rode wijn die gekoeld werd geserveerd en mij zeer verraste. Ik ben geen fan van rode wijnen wegens de tannine die altijd lijkt te overheersen maar deze lichtpaarse wijn had wél de body, maar niet de onaangename punch; wat overbleef waren de subtiele en prachtige smaken. De laatste wijn was een Tempranillo, Artelan Rioja. Geen zomerwijn, maar we dachten het haardvuur en de sneeuw er maar bij. Ook deze, stevigere en donkerder rood had haar tannine onder controle en was verrassend aangenaam- voor een niet-rode-wijn-liefhebber, dan.
We trokken verder naar de Thaise viskoekjes van Thai Thai Poppetje die mij met alleen de geur al terug naar Thailand voeren. Mijn wijnbuddy merkte terloops op dat ik aan het verbranden was. We zaten goed en het kostte weinig overtuiging om toch maar wat bij Oesters& Chablis te bestellen. We kregen een proeverij van 3 verschillende oesters die stuk voor stuk bijzonder waren. Tijd voor Saté en Rose van… Saté en Rose. Inmiddels was ikzelf ook rosé geworden maar dat mocht de pret niet drukken. Om weer eens een ander wijntje te halen liep ik langs een barrel BBQ stand waar ik van de weeromstuit de heerlijk rokerige spareribs meenam. Deze ribbetjes werden voor de zekerheid nog even vakkundig gelakt. Als ik niet en publique had gezeten, had ik de resterende saus opgelikt.
Eigenlijk was dit het moment waarop we naar huis hadden moeten gaan, maar op de één of andere manier wist mijn wijnbuddy me te overtuigen nog een paar oesters te proberen- en daar hoorde natuurlijk nóg wat wijn bij. En daarna een dansje in de grote tent.
Tot ons groot genoegen (en toch ook wel verbazing), hadden we beiden ons glas heel weten te houden en ja, hoor; we kregen een gegraveerd glas. Nu moest dat nog heel thuiskomen, natuurlijk.
Thuis heb ik glimlachend mijn felroze huid behandeld en dacht terug aan een geslaagde dag.
Hoewel wij de muziek de hele dag vrij vaag vonden en niet per sé feestelijk, maakten de wijnen, het eten, de sfeer, de mensen, én de zon, het Bacchus wijnfestival een wáár feest waarvan ik zou willen dat het langer door bleef gaan. Proost!
