19/05/2026
Het verhaal van t boek…..
Het was geen gewone dinsdagavond.
In het mooie dorp Anloo stond weer een vergadering gepland over een aankomend evenement. Zo’n avond waar uiteindelijk iedereen iets van vindt, waar ideeën groter worden naarmate de glazen voller raken en waar altijd iemand roept dat “het vroeger allemaal makkelijker ging.”
Maar ik hoefde daar vanavond niet bij te zijn.
En eigenlijk kwam dat goed uit.
Want terwijl in het dorp vergaderd werd over tenten, draaiboeken en gezelligheid, zat ik thuis achter mijn laptop.
Rust om me heen. Alleen mijn gedachten, een leeg document… en inmiddels een flinke verzameling aan “5 kwartiertjes”.
Want zo noem ik ze inmiddels.
De verhalen van pap.
Verhalen die nooit in een uur passen.
Verhalen die beginnen bij een simpele vraag en eindigen ergens totaal anders.
Verhalen waarbij je halverwege vergeet wat de oorspronkelijke vraag ook alweer was, maar waarbij dat uiteindelijk helemaal niet uitmaakt.
Ik heb er inmiddels heel wat verzameld.
Over handel.
Over pech.
Over geluk.
Over vroeger.
Over ABZ.
Over mensen.
Over jenever.
Over hard werken.
Over kansen zien waar anderen allang afgehaakt waren.
En ergens tussen al die verhalen ontstaat langzaam een boek.
Ons boek.
Een tijdje geleden stuurde ik pap al een berichtje:
“Nou pap, de inleiding van ons boek heb ik klaar.”
Daaronder stond:
“Tussen Praten en Pionieren”
Inleiding
Arie Bos. Mijn schoonvader. Koppig als het moet, vindingrijk als een soort Willie Wortel, en altijd op zoek naar kansen, zelfs waar een ander alleen problemen ziet.
Hij is de oprichter van ABZ Anloo B.V., een harde werker met een ondernemersgeest die je niet uit een boekje haalt. Opgegroeid met weinig, gevormd door een lastige jeugd, en uitgegroeid tot iemand die z’n eigen pad maakte, vaak tegen de stroom in.
Arie is sociaal misschien niet altijd even handig, maar wie hem kent weet: hij heeft een hart van goud. Altijd betrokken, altijd klaar om te helpen, en met een zachte kant die je misschien niet meteen ziet, maar die er zeker is.
Zijn vrouw Magda, mijn schoonmoeder, verdient in dit verhaal minstens evenveel aandacht. Ze is zijn anker, zijn steunpilaar, degene die hem begrijpt als anderen hem even kwijt zijn. Zonder haar was dit boek misschien wel een stuk dunner geweest.
En ja, er komt vast ook een borrel in voor. Want een goed glaasje jonge jenever hoort bij Arie’s verhaal zoals praten bij zijn karakter hoort: het is er altijd bij.
Dit is het eerlijke, grappige, soms ontroerende verhaal van een man die het leven niet cadeau kreeg, maar er wel iets moois van maakt.
Toen ik het teruglas, dacht ik:
dit boek gaat eigenlijk niet alleen over een ondernemer.
Het gaat over een generatie.
Een generatie die niet begon met een businessplan, maar gewoon begon.
Die werkte totdat het klaar was.
Die problemen oploste met creativiteit, een beetje bravoure en soms pure koppigheid.
En vooral gaat het over tijd.
Want pap leeft niet in gewone uren.
Bij hem duurt een verhaal nooit twintig minuten.
Een “kort bezoekje” bestaat niet.
En één drankje blijft zelden bij één.
Daarom zijn het ook geen uren geworden in dit boek.
Maar 5 kwartiertjes.
Kleine hoofdstukken vol herinneringen, sterke verhalen, halve chaos en complete levenslessen.
Soms hilarisch.
Soms ontroerend.
Soms totaal ongeloofwaardig.
Maar altijd echt.
En misschien is dat uiteindelijk precies wie pap en mam zijn:
mensen bij wie je binnenloopt voor één verhaal….. en buitenkomt met een hele avond erbij.
Sobieso
