23/08/2026
De eerste keren krijg je cadeau...
We zeggen het vaker, de eerste keren krijg je cadeau, daarna gaan ze uitproberen. Zo ook Philou.
We kregen flashbacks naar Kanoeska.
We gingen vandaag voor het eerst in de wei rijden, en we merkten al dat ze rillerig was. Maar het gehobbel maakte haar niks uit, het sturen was prima, maar toch was er íets waar we de vinger niet op konden leggen.
De eerste keer met van hand veranderen van links naar rechts viel ze stil, ik klikte haar naar voren, ze draafde enkele passen weg, ik nam haar terug, en dat was het.
En bij de tweede keer exact hetzelfde lijntje gebeurde hetzelfde, alleen toen gooide ze haar hoofd tussen haar benen en vloog bokkend de wei door. We hebben haar in de hoek gezet en besloten door te rijden. Toen we rechtsom wegdraaiden vloog ze weer bokkend weg. Toen brak de harpsluiting aan de zweng, waardoor de streng los kwam.
Toen ben ik afgestapt, heeft Fred een nieuwe harpsluiting gepakt en een halstertouw meegenomen.
Dus ik er weer op, Philou aan het touwtje, en eerst linksom in stap door de wei, daarna diagonaaltje en rechtsom door de wei. Toen telkens van hand veranderen over de diagonaal. Daarna meerdere rondjes rechtsom gestapt tot ze rechtsom begon te proesten/ontspannen. Toen zijn ze terug naar stal gestapt en hebben we uitgespannen.
Het ging ook té mooi en ik voelde aan dat we nog een keer een clash zouden krijgen, daarvoor heeft ze teveel karakter. En die was vandaag. Toch is het fijn om te ervaren hoe rustig en zelfverzekerd ik blijf, niet bang ben en Fred me goed kon helpen.
Morgen mag je weer Madame, kun je je vast mentaal voorbereiden 😜.
