21/05/2026
Van generatie op generatie
een stille herinnering
dat niets vanzelfsprekend is...
Het zijn de gereedschappen uit een tijd dat er nog met de hand werd geoogst. Waar ze de wintermaanden gebruikten om kromme spijkers recht te slaan. Niets van wat nog maar enigszins bruikbaar was werd verspild.
Toen Rob zijn opa twee jaar na de tweede wereldoorlog de boerderij had toegewezen gekregen, begon hij met vrijwel niets. Het merendeel van het werk op het land werd nog gedaan met werkpaarden en tegelijkertijd moest er een hele nieuwe âmaatschappijâ opgebouwd worden. De eerste jaren bestond het leven echt uit pionieren.
Zo fietste hij het eerste jaar, dag in dag uit, vanuit de Moespot (een gehucht naast Vollenhove) over de zandweg de polder in. Het huis was pas in â48 of â49 klaar. De schokbetonschuur werd pas in â52 gebouwd. Vijf jaar na de toewijzing van de boerderij. Tot die tijd moest hij het zien op te lossen met een oude Belgische barak als schuur.
Ondanks alle tegenslagen en het harde werk wat erbij kwam kijken wist hij vanuit het niets, een bedrijf met toekomst op te bouwen dat weer doorgegeven kon worden aan de volgende generaties.
Met name in de schokbetonschuur vind je nog diverse sporen uit âopaâs tijdâ, zoals de gereedschappen om de grote zware bieten uit de grond te oogsten. Iets wat Rob ook nog gedaan heeft met zijn vader samen, toen de rooimachines nog niet zo geavanceerd waren dat ze ook de hoeken mee konden nemen.
Het zijn stuk voor stuk sporen uit een tijd die ons helpen herinneren dat niets vanzelfsprekend is.
Toen niet en nu niet, voor niemand.
Influencers van deze tijd laten je graag denken dat als je met je kont op bali gaat zitten en je een coach wordt (o.i.d.) het geld zomaar binnen stroomt. Deze gereedschappen vertellen je hoe het echt zit. Dat als je iets wil bereiken, je er hard voor zult moeten werken.
âTerugblik in tijdâ is onderdeel van de fotoserie Wortels. â Een serie die mijn liefde voor het land en de boerderij weerspiegelt. De plek waar ik thuis kom, mij veilig voel en mij als een kind kan verwonderen over alles dat ik zie. Waar ik kan verdwalen in mijn fotografie en volledig tot rust kan komen.
Vanaf 10 juni exposeren we met 14 foto's in het gemeentehuis van de Noordoostpolder. Heb je interesse in ons boek over een verdwijnend boerenambacht? Reageer dan met boek en ik stuur je een link met meer informatie.
Het kan even duren, want ik reageer nog handmatig ;)
p.s. Herken jij de verschillende gereedschappen?
