27/03/2026
Strijd leverde mooie kiosk op!
Kasper Kremer is eigenaar van vishandel Kasper Kremer in het Friese Stiens. Na achttien jaar dreigde hij te vertrekken toen zijn vergunning niet werd verlengd. Inmiddels geniet hij elke dag van zijn nieuwe kiosk op het marktplein.
Kasper Kremer begon zijn loopbaan in de vis in een viskraam op de markt in Leeuwarden. “Daar heb ik geleerd hoe het niet moet", lacht hij. "Grapje hoor, ik heb er zeker veel geleerd qua vakkennis, maar ik wist al heel snel dat ik het zelf anders wilde doen.” Zijn drijfveer was een eigen bedrijf. “Dat heb ik altijd gewild. Toen ik van school kwam werkte ik eerst bij mijn ouders in hun eetcafé. Toen wist ik al snel: ooit wil ik mijn eigen bedrijf. De vishandel beviel me goed. Ik vond het leuk, dus die keus was snel gemaakt.”
Vergunning niet verlengd
In 2007 begon hij voor zichzelf in het Friese dorp Stiens. “Ik heb daar de ambulante vishandel overgenomen van de vorige eigenaar. Dat was een losse kraam, die ik iedere keer moest weghalen.” Aanvankelijk stond hij drie dagen op het marktplein van Stiens, bij het gemeentehuis, op donderdag, vrijdag en zaterdag. “In de loop der jaren kon ik de dinsdag en de woensdag erbij krijgen. Ik heb mijn bedrijf in die periode opgebouwd. In 2015 kon ik een nieuwe kraam aanschaffen. Die heb ik tien jaar gehad.”
Hij was er in zijn element en zijn bedrijf groeide lekker door, tot Stiens in 2022 bij een gemeentelijke herindeling onderdeel werd van de gemeente Leeuwarden. “Het gemeentehuis waar mijn kraam voor stond werd overbodig en werd verbouwd tot cultureel centrum. Toen werd de standplaats van mijn kraam ineens een probleem: die zou niet passen bij de nieuwe uitstaling van dat culturele centrum. Mijn vergunning werd altijd per jaar verlengd, maar dat jaar kreeg ik een telefoontje dat ik op het gemeentehuis moest komen. Daar werd me verteld dat de vergunning niet verlengd werd. Na achttien jaar!” Kasper kreeg een standplaats aangeboden op een pleintje buiten het dorpscentrum. “Helemaal buiten de loop en niet in de buurt van andere winkels. Ik zag mijn bedrijf al helemaal naar de knoppen gaan, dat had geen enkele toekomst op die plek. Dan zou ik hier zijn gestopt en ergens anders opnieuw begonnen zijn.”
De gemeenteraad vond de kraam zoals die was niet passen bij het culturele centrum
Gelukkig kreeg hij steun van de ondernemers en bewoners op het plein, die flink verontwaardigd waren over de gang van zaken. “Jeanet, de eigenaresse van de kledingwinkel hier tegenover is een handtekeningactie gestart voor het behoud van mijn standplaats. En ik kreeg steun van een raadslid, Jan-Willem Tuininga, die echt voor me gevochten heeft.” Toen ook dat niet tot behoud van zijn vergunning leidde, deed Kasper zijn verhaal aan de media. “Ik had het eerst op Facebook gezet en toen is het balletje gaan rollen. Daarna kwamen de kranten en de tv langs om mijn verhaal te horen.”
Drie jaar onzekerheid
Uiteindelijk besloot Kasper zelf het heft in handen te nemen en de gemeenteraad een voorstel te doen. “Ze vonden de kraam zoals die was niet passen bij het culturele centrum, dus kwam ik met het voorstel om die te vervangen door een kiosk. Ik dacht: dan zit ik bovendien ook nog warm en droog.” Hij legde zijn idee voor aan de gemeenteraad en daar werd het uiteindelijk na allerlei vergaderingen en inspraakavonden goedgekeurd. “Onder voorwaarde dat er een aanbesteding moest komen voor de kiosk. Twee van de gemeente en een van mijzelf.”
Hij schakelde architectenbureau Marten Atsma uit het nabijgelegen Oentsjerk in. “Die had het mooiste ontwerp en dat is het uiteindelijk ook geworden! De kiosk staat ook op een betere plek, meer centraal op het plein. Eind november vorig jaar was de feestelijke opening. Van de zomer komt er een groot terras langs de zijkant van de kiosk. Ik ben er ontzettend blij mee. Het werkt veel prettiger dan in een kraam. Ik heb meer ruimte, alles onder een kap, werkruimte en toilet. Ik geniet er elke dag opnieuw van.”
De binnenkant van de kiosk is helemaal ontworpen door zijn vrouw Britt. “Zij heeft daar echt gevoel voor. Ze is van huis uit kapster, maar werkte al een hele tijd als invalster bij mijn in de zaak door het personeelstekort. Ze zei meteen: als de kiosk er is, kom ik in het bedrijf. Ze werkt nu twee a drie dagen per week hier. Ze regelt de planning, alles met het personeel, bedenkt menuutjes en maakt foto’s voor onze sociale media.”
Het was een moeilijke periode voor Kasper, die in totaal wel drie jaar geduurd heeft. “Ook voor het personeel was het een onzekere tijd. Een vergunning is in onze branche toch het grootste onzekere punt, omdat die zomaar kan worden ingetrokken. Je krijgt geen vergunning meer voor onbepaalde tijd, maar vaak hooguit voor twaalf jaar. Nu ben ik eigenaar van deze kiosk en heb ik de grond in erfpacht van de gemeente Leeuwarden voor 25 jaar. Dat geeft rust. Ik geniet ervan dat dit nu helemaal mijn eigendom is. Je eigen winkel, iets wat helemaal van jezelf is, dat is toch leukste wat er is!”
Geen oester of sushi
Sinds hij de kiosk heeft, met meer apparatuur, verkoopt hij ook plates met friet en salade en luxe broodjes. Hardlopers bij Kasper Kremer zijn de kibbeling, lekkerbekken, zoute haring en gerookte vis. “Mijn klantenbestand is gevarieerd, van jong tot oud, maar vrij traditioneel in wat ze lekker vinden. Oesters of sushi, dat loopt hier in het noorden niet. Ik weet inmiddels goed wat ze willen. Dat is vooral kibbeling, lekkerbekken en gerookte vis. En in het seizoen haring. Helaas loopt dat tegenwoordig na een week al weer flink terug.”
Ook vissalades en wokmixen lopen goed bij Kasper Kremer, en van verse vis vooral kabeljauw en zalm. “Wel krijg ik regelmatig bestellingen voor speciale vissoorten. Die heb ik dan de volgende dag voor de klant in huis. Verse Noordzeevis hebben we ook altijd, dat vind ik belangrijk om op de kaart te hebben. Dat verkopen we ook veel, vooral schelvis en schol.
Gezelligheid
Naast Britt werken er nog twee parttimers in de zaak en een fulltimer: Kaspers broer. Zelf geniet hij erg van het klantcontact. “Ik vind het heel belangrijk dat alles wat in de vitrine ligt van goede kwaliteit is en dat het hier schoon en fris is. Maar vooral de gezelligheid vind ik belangrijk. Het loopt hier de hele dag door, het is altijd druk. We praten graag met de klanten en die waarderen dat. We horen dat vaak terug. Voorlopig gaan we lekker zo door!”