26/08/2026
Dat wanneer je denkt dat de koe een slag in de baarmoeder heeft en je hier zelf niets uit wijs wordt...
De veearts daarop wordt ingevlogen maar deze er ook weinig van kan maken. Ja een kalf zit er zeer zeker, maar verder...? Alles voelt raar en apart. Vooral apart...
De moederkoe een langgerekt dier is met een diepe buikinhoud, dus de baarmoeder diep in de koe ligt. En het kalf dus ook...
De moederkoe bar weinig weeën had waardoor de baarmoedermond niet voldoende werd ontsloten op de natuurlijke manier...
Het kalf als een wokkel over zijn eigen as heen in de baarmoeder gedraaid lag, wel netjes met de voorpoten vooruit maar met een teruggeslagen kop die steeds achter de baarmoedermond bleef steken. Maw, gewoon muurvast zat eigenlijk...
Na verscheidene pogingen van zowel de veearts als wijzelf om het kalf terug te drukken, te draaien en de kop erbij te krijgen maar wat steeds mislukte, de veearts het bijna niet meer wist en het wou opgeven...
Zich nog 1x kwaad maakte om het kalf goed te krijgen terwijl wij aan de buitenkant uit volle kracht tegendruk in de buik gaven om te voorkomen dat het kalf voor de zoveelste keer terug onderin de baarmoeder zou schieten en we weer voorafaan konden beginnen...
De laatste noodoptie, die de veearts eerder liever niet wou ivm mogelijke complicaties, de keizersnede, nu toch echt als enige en laatste redmiddel leek over te blijven...
Het kalf opeens de kop wél goed draaide en we haar zonder veel problemen geboren konden laten worden.
En last but not least...een knappe dochter erbij voor onze Wilke! Moeder heeft veel te verstouwen gehad en staat niet erg stevig op haar benen. Iets wat met een dartelig kalf om haar heen niet erg ideaal is. En ze is met 10 jaar de jongste niet meer dus voor aller veiligheid mag ze daarom relaxed in het strohok blijven...
Na de nodige spierverslappers, pijnstillers en magnesiumbolussen mag ze uitrusten. Super trots, ze heeft het heel knap gedaan! En zonder onze hulp had haar kalf dit avontuur simpelweg nooit overleefd.
