11/05/2026
Rieneke Dijkinga, voedingsEcoist die ik al jaren volg deelde het gedicht van Stef Bos "We weten". Als we echt weer leren voelen weten we.
Wij weten
Maar we zijn vergeten
Dat we weten
Dat de hondsdraf
Die naast de brandnetel groeit
Ons van de jeuk afhelpt
Die de eerste kan veroorzaken
Wij weten
Maar we zijn vergeten
Dat we weten
Dat onze intuïtie
Ons beter een richting duidt
Dan het gps-systeem in ons hoofd
Wij weten
Maar we zijn vergeten
Dat we weten
Dat we deel zijn van een groter geheel
Een schakel in een keten
En dat ons ego ons minder in de weg zit
Als we dat onthouden
We zijn blaadjes aan een boom
We vallen in de herfst
We worden humus
En geven daarmee voeding aan de boom
Zodat deze weer verder kan groeien
Onthoud dat jongen
Vertelde mijn vader
Het gaat niet om de blaadjes
Het gaat om de boom
Er is een werkelijkheid om ons heen
Waar de magie van afspat
Waar mijn tuin vol kruiden
Een apotheek blijkt te zijn die geen voorschriften vraagt
Waar de bosgrond in de Lage Landen een supermarkt wordt
Zonder kassa of streepjescode
Waar de smaakversterkers en andere toevoegingen
Overbodig zijn
Het is allemaal zo dichtbij
Maar we moeten weer leren zien
Met oude ogen
Om de kennis die er altijd was
Weer terug te halen
Want we weten
Maar we zijn vergeten dat we weten