Birger Kirkeby skriver i Bygdebok for Sauherad, Gards- og ættesoge følgende:
Tveiten var i gammalnorsk tid (tidsrommet ca. 1000-1350) den nordlegaste garden i den såkalla Sauarkroken (Kroken). I nord grensa Tveiten til Stenningen og Holte, i sud til Sundsgvåla og Sunde og i vest til Bråfjorden. Namnet Tveiten tyder ein part, ein gard som er skilt ut frå ein annan, eldre gard. Tveiten er òg tydele
g frådeila den eldgamle garden Sund. Dette hende truleg i fyrste delen av vikingetida. I bispejordeboka frå 1300-talet hører vi om ”þveit j Saudakrokenom”. Namnet blei da og frametter til langt ut på 1600-talet skrive i ubunden form, slik det opphaveleg var med alle gamle gardsnamn. Ennå i matrikkelen 1649 og jordeboka 1661 kallast garden Tuedt og Tued, men i daglegtalen hadde namnet fått den budne forma Tveiten for ei god tid sidan da, truleg tidleg på 1400-talet, da dativ ennå var i levande bruk i bygda, for Tveiten er eigentleg dativ eintal av Tveita. Jordebøker m.m. var ofte avskrift etter eldre kjelder, så der kunne gamle former gå att i meir eller mindre forvanska form lenge etter namnet var endra. Når det i stiftsjordeboka for 1575 står ”Thuedenn”, må vi tru det er ein freistnad på å gje att sånn nokolunde på dansk den dagelege uttalen. Tveiten blei deila i to bruk i gammalnorsk tid, i Tveiten og Lis-Tveiten. Dette siste namnet er på 1300-talet skrive” Lizlaþueit” – eller i normert gammalnorsk Lizlaþveit. I uttalen er la falle bort – og dessutan har namnet fått bunden form, altså Lis-Tveiten (eller Listveiten) som har vore uttalen frå 1400-talet til denne dag. I skrift har namnet hatt ei rekke former gjennom dansketid og nyare tid. Birger Kirkeby skriver videre at Tveiten, gnr. 23 , den nordligste gården var i hevd i nedgangstida òg. Det meste av gården var odelsgods fra gammelt av. Fra Karsten Alnæs, Norges historieside 111. Også gardsnavnene på tveit forteller om nybrottene. Ifølge navneforskeren Oluf Rygh er ordet tveit avledet av et verb som betyr å avskjære, skjære ut- En tveit har altså vært en utskilt part av en eldre gard, et jordstykke som har ligget for seg selv, det kan ha vært inngjerdet til slåtteland eller åker før det er blitt ny gard av det. Det fins omtrent 600 navn på tveit, hvorav 200 i usammensatte navn som Tveit, Tveita, Tveiten Tveter eller lignende De aller fleste tveit-garder ble ryddet fra 700-tallet, og fins nesten bare sør for Sognefjorden.
