https://www.facebook.com/456724050847577/

Jarfyang Little's, Purok6 tikay, Malolos (2026)

14/05/2026

Episode 10: Ang Pagkabunyag ng Lihim

Sa isang saglit, huminto ang pag-ikot ng hangin. Sa pagkakataong iyon, ang hood na nagtatago sa mukha ni "Astra" ay bahagyang nahawi. Isang hibla ng buhok na tila gawa sa tunay na ginto ang sumilay, at sa isang iglap, ang mga mata ni Trisha ay kumislap ng matinding liwanag na hindi kayang ikaila ng kahit sino.

Si Renz, na abot-kamay na ang tagumpay, ay biglang nanigas. Ang kanyang mga mata ay nanlaki sa sindak at pagkamangha. Alam niya ang kwento ng "Gintong Phoenix." Nabasa niya ito sa mga sinaunang aklat ng akademiya.

"I-ikaw..." bulong ni Renz, sapat lang para marinig ni Trisha. "Ikaw ang alamat."

Binitiwan ni Renz ang kanyang wind blades. "Sumusuko na ako," sigaw niya sa buong arena, bago pa man makapagsalita ang referee. "Hindi ako lalaban sa kanya."

Nagkagulo ang mga manonood. "Bakit?!" ang sigaw ng mga tao.

Ngunit hindi narinig ni Trisha ang mga sigaw ng tao. Ang tanging nararamdaman niya ay ang matalim na mga tingin mula sa mga estrangherong nasa itaas na bahagi ng stadium. Nakita nila. Alam niyang nakita nila ang gintong kislap.

Sa kabilang banda, sa VIP box, tumayo ang ama ni Trisha. Ang kanyang mukha ay hindi na mapinta—halo ng pag-aalala at takot. Agad siyang kumilos, naghahanda na bumaba sa arena para iligtas ang kanyang anak bago pa man ito mapaligiran.
Ang mga "estrangherong wizard" na nagpapanggap na kalahok ay nagpalitan ng mga makahulugang tingin.
"Siya na nga," bulong ng isa sa kanila.
"Ang Phoenix."

"Ihanda niyo ang lahat. Hindi natin siya hahayaang makalabas ng stadium na ito nang buhay o malaya."

Dahan-dahang lumakad si Trisha palabas ng arena, pilit na itinatago ang kanyang panginginig. Alam niyang sa bawat hakbang niya, may mga mata na nakatutok sa kanya. Hindi na lang si Lukas ang banta, hindi na lang ang mga estudyanteng nagtataka—ngayon, ang mga tunay na kaaway ay nagdedesisyon na kung paano siya dadakpin.
Pagdating niya sa madilim na lagusan palabas ng arena, isang boses ang narinig niya mula sa dilim.
"
Hindi ka makakatakas, Astra. O dapat ko bang sabihing... Trisha?"

Lumingon si Trisha. Nakatayo doon si Lukas, ang taong nakakaalam ng kanyang sekreto, at sa likuran nito, unti-unting lumalabas ang tatlong estrangherong wizard na may mga ngiting mapanganib.

"Tapos na ang laro," wika ng isa sa mga estranghero habang naglalabas ng itim na enerhiya mula sa kanyang palad.

14/05/2026

Episode 11: Ang Habulan sa Dilim

Agad na pinatulog ni Trisha si Lukas,
Sa bilis ng kidlat, inilapag ni Trisha si Lukas sa loob ng isang abandonadong storage room sa ilalim ng library, malayo sa ingay ng arena. Sinig**o niyang ligtas ito at hindi magigising agad bago siya muling lumabas.

Hingal na hingal si Trisha. Alam niyang hindi niya matatakasan ang mga lalaking iyon; ang kanilang aura ay sobrang dilim at pamilyar—parang ang enerhiyang naramdaman niya noong gabing mamatay ang kanyang ina.

Hindi pa man siya nakakalayo ng sampung metro, naramdaman niya ang matitinding pressure sa kanyang paligid.

"Wala ka nang matataguan, Phoenix," boses ng isa sa mga estranghero.

Lumitaw sila mula sa anino ng mga puno. Tatlo silang nakasuot ng itim na balabal, ang kanilang mga mukha ay natatakpan ng maskarang gawa sa bakal. Nakapaligid sila kay Trisha, hindi nagbibigay ng kahit anong daan para makatakas.

"Ano ang kailangan niyo?" matapang na tanong ni Trisha, kahit na ang kanyang mga kamay ay bahagyang nanginginig sa takot at galit.

"Ang kapangyarihang hindi nararapat sa isang batang tulad mo," sagot ng pinuno. "Ang Gintong Phoenix ay hindi dapat nagtatago sa katawan ng isang mahinang tao. Ibigay mo sa amin ang Phoenix, at baka hayaan ka pa naming mabuhay."

Tumingin si Trisha sa kanyang paligid. Ramdam niya ang pag-init ng kanyang dugo. Ang Phoenix sa loob niya ay nagwawala, handang lumabas at tupukin ang sinumang mangahas na humawak sa kanya.

"Hindi ito sa inyo," malamig na sagot ni Trisha. "At hinding-hindi ko ibibigay ang bahaging ito ng aking pagkatao."

"Kung ganoon, kukunin namin ito sa paraang masakit," wika ng lalaki habang naglalabas ng isang itim na kadena na gawa sa void magic.

Dahan-dahang itinaas ni Trisha ang kanyang mga kamay. Sa unang pagkakataon, hindi na niya itinago ang liwanag. Hindi na siya nag-alinlangan.

Fwoosh!

Isang gintong apoy ang bumalot sa kanyang buong katawan. Hindi na ito ang mahinang liwanag na ipinapakita niya sa akademiya—ito ay ang tunay na alab ng Phoenix. Ang lupa sa ilalim niya ay nagbitak-bitak, at ang hangin sa paligid niya ay tila naging kuryente.

"Subukan niyo," hamon ni Trisha, ang kanyang mga mata ay nagniningning na parang ginto.

Sa isang iglap, sumugod ang tatlong estranghero. Pero bago pa man sila makalapit, isang pamilyar na boses ang bumasag sa tensyon.

"Layuan niyo ang anak ko!"

Isang malakas na pagsabog ng enerhiya ang nagpaatras sa mga estranghero. Tumayo ang ama ni Trisha sa pagitan nila, ang kanyang mukha ay puno ng matinding galit na hindi pa nakikita ni Trisha noon.

13/05/2026

Episode 9: Ang Mga Mangangaso sa Dilim

Hindi alam ng mga estudyante at maging ng mga g**o na ang Academy Tournament ay hindi na lamang isang paligsahan ng galing. Sa likod ng mga maskara ng ilang kalahok, nagtatago ang mga Dark Wizards—mga "mangangaso" na matagal nang naghahanap sa Gintong Phoenix.

Habang nagaganap ang mga laban, ang mga mata ng mga estrangherong ito ay matalas na nakamasid sa bawat galaw ng mga kalahok.

"Hindi siya si Kevin," bulong ng isa sa mga estranghero habang pinapanood si Kevin na nagpapamalas ng lakas sa kabilang arena. "Masyadong lantad ang kanyang enerhiya. Hindi ito ang Phoenix."

"At hindi rin yung lima pang misteryosong kalahok," sagot ng kasama niya. "Masyadong controlled ang kanilang aura. Pero ramdam natin ang isang kakaibang lakas na nagtatago sa ilalim ng maskara ng iba."

Ang kanilang mga mata ay nakatuon sa isang direksyon: kay Astra.

Ngunit si Astra ay napakagaling magtago. Sa bawat laban, ginagamit lamang niya ang tamang dami ng lakas na kailangan para manalo, hindi sumusobra, hindi kulang. Pero sa susunod na laban, magbabago ang lahat. Ang susunod niyang kalaban ay si Renz—isang kalahok na hindi basta-basta.

Sa kabilang banda, hindi alam ni Trisha na habang naghahanda siya para sa laban, si Lukas (na alam ang tunay niyang pagkatao) ay patuloy siyang pinagmamasdan mula sa malayo. Ang galit ni Lukas ay hindi pa nawawala, at naghihintay siya ng tamang pagkakataon para ilantad si Trisha.

Nang tawagin ang pangalan ni Astra at Renz sa gitna ng Arena, ramdam ni Trisha ang bigat ng paligid.

"Astra," bati ni Renz, habang maingat na sinusuri ang kanyang kalaban. "Marami ang nagsasabing bilis lang ang meron ka. Pero sa tingin ko, may tinatago ka."

Sa VIP box, ang ama ni Trisha ay nakasandal sa upuan, ang kanyang mga mata ay hindi kumukurap. Alam niyang si Renz ay isa sa mga pinakamalakas, at sa labang ito, mapipilitan si Astra na magpakita ng higit pa sa bilis.

Ito na, isip ni Trisha.

Nagsimula ang laban. Hindi tulad ng mga nauna, si Renz ay hindi nagpadaig sa bilis ni Astra. Ginamit niya ang Wind Manipulation para gumawa ng mga "air blades" na nagpapahirap sa paggalaw ni Trisha.

Hiniwa ng hangin ang kanyang cloak.

Naramdaman ni Trisha ang presensya ng mga "mangangaso" na nakatitig sa kanya mula sa mga manonood. Alam niyang kung gagamit siya ng apoy, kuryente, o liwanag, agad siyang matutukoy.

Pero si Renz ay hindi titigil. Nagpakawala ito ng isang malakas na tornado na nakakulong kay Astra.

Sa gitna ng umiikot na hangin, kailangang magdesisyon ni Trisha: Ipapatalo ba niya ang laban, o gagamit siya ng kapangyarihang magbubunyag sa kanya sa mga mangangaso at sa kanyang ama?

13/05/2026

Episode 8: Ang Lihim na Nabunyag

Sa VIP box, nakatitig pa rin ang ama ni Trisha sa direksyon kung saan lumisan si "Astra." Malalim ang kanyang pag-iisip. Hindi niya maipaliwanag kung bakit pamilyar ang daloy ng kapangyarihan ng batang iyon, ngunit pinili niyang manahimik. Baka nagkakamali lang ako, bulong niya sa sarili, pero ang enerhiyang iyon... hindi pangkaraniwan.

Samantala, sa labas ng arena, hindi mapakali si Lukas. Ang kanyang dangal ay nawasak. Isang "nobody" na nagngangalang Astra ang nagpabagsak sa kanya sa harap ng buong paaralan. Ang galit ay uminit sa kanyang dibdib, isang uri ng galit na hindi nakikinig sa lohika.

Nang makita niyang lumiko si Astra sa isang madilim na pasilyo patungo sa isang liblib na bahagi ng academy, lihim niya itong sinundan.

"Hindi pwedeng basta na lang ito matatapos," bulong ni Lukas habang nakatago sa likod ng malalaking haligi.

Huminto si Trisha sa isang tahimik na hardin na malayo sa mata ng kahit sino. Inakala niyang ligtas na siya. Huminga siya nang malalim, dahan-dahang tinanggal ang silver mask, at inalis ang kanyang madilim na cloak.

Nang tumama ang sinag ng buwan sa kanyang mukha, nanlaki ang mga mata ni Lukas.

Si Trisha? Ang mahinhin at tahimik na batang babae na madalas nilang pagkamalang mahina? Ang babaeng itinuturing na "anomaly" sa klase?

Lahat ng pagkapahiya ni Lukas kanina ay biglang naging p**t. Hindi lang siya natalo ng isang estranghero—natalo siya ng isang taong minamaliit niya. Ang kanyang pride ay dinurog ng isang babaeng akala niya ay walang laban.

"Kaya pala..." mahinang sabi ni Lukas, ang kanyang mga kamao ay nanginginig sa galit. "Kaya pala ang yabang mo, Trisha. Ginagamit mo ang pangalang Astra para magtago sa likod ng maskara habang pinapahiya mo ako."

Hindi man lang napansin ni Trisha na may nakatingin sa kanya. Naglalakad siya palayo, bitbit ang maskara, habang iniisip ang susunod na mga laban.

Ngunit sa dilim, isang plano ang nabuo sa isip ni Lukas. Hindi niya ilalantad si Trisha agad-agad. Mas masarap ang ganti kung sisirain niya ito sa paraang mas masakit pa kaysa sa pagkatalo sa arena.

10/05/2026

Episode 7: Ang Hamon ni Lukas

Ang pang-anim na laban ang naging sentro ng atensyon ng buong academy. Si Lukas ay hindi katulad ng mga nauna niyang nakalaban; siya ay isang Tactician at gumagamit ng Gravity Manipulation. Alam niya ang bawat galaw ni Astra.

Sa simula, sinubukan pa rin ni Trisha na umasa sa bilis. Zip! Naglaho siya sa kaliwa, zip! sa kanan. Pero bawat lugar na paglipatan niya, naroon ang mga gravity field ni Lukas na pumipigil sa kanyang paggalaw.

"Masyado kang predictable, Astra," nakangising sabi ni Lukas. Sa isang mabilis na kumpas, pinabigat niya ang paligid ni Trisha, dahilan para mapaluhod ito.

"Hindi mo na magagamit ang bilis mo rito," dagdag ni Lukas. Binuo niya ang isang malaking bola ng compressed energy sa kanyang kamay, handang tapusin ang laban.

Ramdam ni Trisha ang presyon sa kanyang mga balikat. Kitang-kita niya sa VIP box ang kanyang ama na nakatayo na, tila handang awatin ang laban kung magiging delikado na ang sitwasyon.

Hindi pwede, isip ni Trisha. Kung susuko ako ngayon, mawawala ang pagkakataon kong patunayan ang sarili ko. Pero kung lalaban ako...

Lukas unleashed his attack. Isang malakas na gravity blast ang tumama sa kinatatayuan ni Trisha.

BOOM!

Umuusok ang gitna ng arena. Akala ng lahat ay tapos na ang laban. Pero sa gitna ng usok, isang kakaibang liwanag ang nagsimulang kumislap. Hindi ito puti, kundi asul na kuryenteng humahalo sa gintong liwanag.

Sa isang iglap, tumalon si Trisha—hindi lang mabilis, kundi parang kidlat na tumawid sa ere. Sa bilis na hindi nasundan ng mata, nakalapit siya kay Lukas at idinikit ang kanyang palad sa dibdib nito.

Zap!

Isang boltahe ng kuryente ang tumagos kay Lukas, sapat lang para pahinain ito at patalsikin palabas ng arena. Hindi ito nakamatay, pero sapat para mawalan ng malay ang kalaban.

Katahimikan ang bumalot sa buong arena.

Hindi bilis ang ginamit niya. Gumamit siya ng Elemental Lightning.

Sa VIP box, nakita ni Trisha ang kanyang ama. Nanlalaki ang mga mata nito, nakatutok ang tingin sa kanya. Hindi ito nakangiti. Hindi ito humahanga. Sa halip, nakikita niya ang isang matinding pag-aalinlangan at pagtataka sa mukha nito.

"Astra..." bulong ng kanyang ama, isang pangalang tila pamilyar na sa kanya sa kakaibang paraan.

Alam ni Trisha, sa sandaling iyon, nabasag na niya ang maskara na kanyang binuo. Hindi lang sa mga manonood, kundi sa mismong taong pilit niyang pinoprotektahan.

10/05/2026

Episode 6: Ang Misteryosong Kalahok

Linggo ang lumipas, at sa bawat gabi, ang isip ni Trisha ay nakatuon sa isang bagay: Paano siya sasali sa Academy Tournament nang hindi nakikilala ng kanyang ama o ng iba?

"Hindi pwedeng ako 'to," bulong niya sa g**o habang nasa lihim na hardin sila. "Kung lalabas ako roon, agad akong matutukoy ng mga g**o at ng mga estudyante."

Ngumiti ang kanyang g**o. "Hindi mo kailangang maging ikaw. Minsan, ang pinakamagandang paraan para magtago ay ang magsuot ng ibang mukha."

Sa tulong ng g**o, nagkaroon siya ng isang silver mask na tumatakip sa kalahati ng kanyang mukha at isang dark cloak na nagkukubli sa kanyang gintong buhok. Sa registration, ginamit niya ang pangalang "Astra."

"Astra," ang tawag sa kanya ng announcer sa araw ng Tournament. "Handa ka na bang pumasok sa Arena?"

Pagpasok ni Trisha sa Arena, ramdam niya ang tensyon. Ang libo-libong manonood ay nakatuon sa kanya. Ang kanyang kalaban ay isang malakas na senior student na kilala sa paggamit ng Earth Manipulation.

"Isang bagong mukha?" pangungutya ng kalaban. "Huwag kang mag-alala, mabilis lang 'to."

BOOM!

Nagpakawala ang kalaban ng sunod-sunod na malalaking bato na tila mga higanteng kamao. Pero sa halip na gumamit ng mahika, ipinakita ni Trisha ang kanyang bilis. Sa isang iglap, naglaho siya sa paningin ng lahat.

Ang bawat galaw ni Trisha ay parang kidlat. Hindi siya gumagamit ng malalakas na spells, kundi purong bilis at presisyon.

Zip! Nasa likuran na siya ng kalaban.

Tap! Isang mabilis na pitik lang sa balikat nito at tumilapon ang kalaban patungo sa pader ng arena. Hindi man lang siya pinagpawisan.

"Panalo! Ang kalahok na si Astra!" sigaw ng announcer habang ang mga manonood ay nakatulala.

Walang nakakita sa kanyang tunay na kapangyarihan. Akala ng lahat ay isa lamang siyang mabilis na speed-type fighter. Habang naglalakad palabas ng arena si Trisha, naramdaman niya ang matalim na tingin mula sa VIP box—ang kanyang ama.

Hindi siya nakilala, pero ramdam niya ang kuryosidad nito.

"Sinong batang 'to?" narinig niyang bulong ng kanyang ama sa isang kasamahan.

Napangiti si Trisha sa ilalim ng kanyang maskara. Nagsisimula na ang laro, isip niya.

06/05/2026

Episode 4: Ang Maling Akala

Sa loob ng Aethelgard Academy, ang bawat estudyante ay may limitasyon. Ang isang wizard ay bihirang makapag-master ng higit sa dalawang uri ng kapangyarihan—kadalasan ay tubig at hangin, o apoy at lupa. Pero si Trisha? Siya ang itinuturing na "anomaly."

"Bakit ganun?" bulong ng isa sa kanyang mga kaklase habang nakamasid sila sa isang sparring session. "Sabi nila, tatlo lang ang kaya niya—telekinesis, force fields, at basic elemental manipulation. Pero bakit parang hindi siya napapagod? At bakit ang perpekto ng bawat tira niya?"

Hindi alam ng mga kaklase niya, at maging ng kanyang ama, na ang "tatlong kapangyarihan" na ipinapakita ni Trisha ay dulo lamang ng isang dambuhalang yelo na nakalubog sa dagat.

Sunod sa bilin ng kanyang ama, pinipigilan ni Trisha ang kanyang sarili. Sa klase, nagkukunwari siyang nahihirapan. Pinapabagal niya ang kanyang mga kilos. Pero sa loob ng kanyang puso, alam niyang nagsisinungaling siya sa sarili.

Tuwing sasapit ang hatinggabi, kung kailan mahimbing na ang tulog ng lahat, dahan-dahang lumulusot si Trisha. Gamit ang kakayahang maglaho sa dilim, nagtutungo siya sa isang abandonadong kweba sa dulo ng Forbidden Forest—ang kanyang lihim na taguan.

Dito, walang pumipigil sa kanya.

Fwoosh!

Sa isang iglap, nagbago ang paligid. Ang hangin ay bumibilis na parang kidlat sa kanyang paligid. Hindi na siya ang mahinang Trisha na nakikita sa akademiya. Dito, kaya niyang kontrolin ang apoy, lupa, tubig, at hangin nang sabay-sabay. Ang kanyang mga galaw ay napakabilis; kung may makakakita sa kanya, tanging anino lang ang kanilang mapapansin.

"Focus," bulong niya sa sarili habang ang kanyang palad ay naglalabas ng bolang kuryente na unti-unting nagiging hugis ng isang maliit na Phoenix.

Masterado na niya ang bawat elemento. Ang bawat suntok niya ay may kasamang pwersa ng hangin, ang bawat hakbang niya ay sinusundan ng pagyanig ng lupa. Nararamdaman niya ang Phoenix sa kanyang loob—hindi na ito isang pasanin, kundi isang bahagi na ng kanyang pagkatao.

Pero habang nag-eensayo siya nang todo, isang ingay ang bumasag sa kanyang konsentrasyon.

Kaluskos.

Tumigil ang oras para kay Trisha. Sa bilis ng kidlat, naglaho siya sa gitna ng kweba at nagtago sa isang madilim na sulok, pilit na pinapakalma ang kanyang paghinga. May isang pigura na naglalakad palapit sa bukana ng kweba.

Dahan-dahan itong pumasok. Nang matamaan ng liwanag ng buwan ang mukha nito, nanlaki ang mga mata ni Trisha.

Hindi ito guwardiya. Hindi ito kaaway. Isa ito sa mga matatalinong g**o sa Academy na matagal na ring nagdududa sa tunay niyang pagkatao.

"Alam kong nandiyan ka Trisha, hindi mo na kaylangan pang magtago..matagal na kitang pinagmamasdan."

Unti-unting lumabas si Trisha at ngumiti na tila handang pumatay anumang oras.

"Hindi mo ko kalaban Trisha."

Mahinahong saad nito. hindi na pinansin ni Trisha at mabilis na naglaho sa dilim tanging ang maikling paalala lang nito ang naiwan.

"Pakakawalan kita ngayon tanda, pero sa susunod hindi na."

06/05/2026

Episode 5: Ang Lihim na Kasunduan

"Okay, suko na 'ko," hingal na sambit ng g**o habang nakaluhod, bakas ang pagkamangha sa kanyang mga mata. Ang asul na apoy na ipinakawala niya kanina ay naglaho na, at tila naramdaman niya ang matinding pwersang nagmumula kay Trisha—isang pwersang hindi pangkaraniwan, isang pwersang matagal nang nakalimutan.

Unti-unting nawala ang nakakatakot na aura ni Trisha. Bumalik ang kanyang mga mata sa dating kulay, at ang kanyang tindig ay nagmistulang isang ordinaryong estudyante muli.

"Bakit?" tanong ni Trisha, malamig ang boses. "Bakit hindi mo ako isinumbong sa Academy? O sa aking Ama?"

Tumayo ang g**o at inayos ang kanyang suot. "Dahil ang mundong ito ay nakakulong sa nakasanayan, Trisha. Takot sila sa hindi nila nauunawaan. Nakita ko ang Phoenix sa mga mata mo. Hindi ka lamang isang 'anomaly'—ikaw ang susi sa isang balanse na matagal nang nawala."

Mula noon, nagbago ang buhay ni Trisha sa loob ng Aethelgard. Sa araw, siya ang tahimik at mahinhin na estudyanteng sinusunod ang bilin ng kanyang ama. Ngunit kapag sumasapit ang dilim, nagtatagpo sila ng g**o sa isang "Lihim na Hardin"—isang abandonadong bahagi ng akademiya na napapalibutan ng makakapal na halaman at mga protektadong mahika.

Dito, walang limitasyon.

"Hindi mo na kailangang magtago, Trisha. Kailangan mo na lang kontrolin," payo ng g**o.

Sa bawat pagtatagpo nila, unti-unting lumalabas ang tunay na kakayahan ni Trisha. Hindi na lang basta elemental manipulation; natutunan na niyang pagsamahin ang mga ito. Nakakagawa na siya ng mga combo spells na walang makakaisip na kayang gawin ng isang estudyante. Ang kanyang bilis ay naging parang kidlat na hindi na matanaw ng mga mata.

Isang gabi, habang nag-eensayo sila, nagagawa na ni Trisha na lumikha ng isang construct ng Phoenix gamit ang purong liwanag at kuryente. Napangiti ang kanyang g**o.

"Handa ka na, Trisha," wika nito.

"Handa para saan?" tanong ni Trisha, habang hinihingal sa pagod.

"Para sa nalalapit na Academy Tournament. Doon, hindi mo na maitatago ang lahat. Alam kong ang mga kaaway na pumatay sa ina mo ay nagmamasid na rin sa paligsahang iyon. Iyon ang magiging entablado mo."

Napahinto si Trisha. Ang Tournament ay ang pinakamalaking pagtitipon ng lahat ng makapangyarihang nilalang. Kung lalabas siya doon gamit ang kanyang buong lakas, siguradong mabubunyag ang kanyang pagkatao sa buong mundo—at lalo na sa kanyang ama.

"Pero ang sabi ni Papa..."

"Minsan, Trisha," putol ng g**o, "ang pinakaligtas na paraan para itago ang isang lihim ay ang ilantad ito sa paraang walang makaka-hula na iyon ang totoo."

Napatingin si Trisha sa kanyang mga kamay. Damang-dama niya ang init ng Phoenix sa loob niya. Alam niyang ito na ang simula ng pagtatapos ng kanyang pagtatago.

22/04/2026

Episode 3: Ang Pagtatago at ang Lumipas na Panahon

Hindi pa man tuluyang nakakabawi ng hininga si Trisha sa mga nakita sa labas, biglang bumukas ang pinto ng kanyang silid. Pumasok ang kanyang ama, suot ang isang balabal na tila gawa sa anino at liwanag. Bakas sa kanyang mukha ang pagod, ngunit mas matindi ang pag-aalala sa kanyang mga mata.

"Trisha," mahina niyang tawag.

Lumapit ang ama at hinawakan ang kanyang mga balikat. "Marami kang kailangang malaman, at kailangan mong makinig nang mabuti."

Doon ipinaliwanag ng kanyang ama ang lahat. Ang mundong ito ay ang Aethelgard, isang dimensyong taguan ng mga may kapangyarihan. Ngunit hindi ito paraiso para sa lahat. Ikinuwento niya na ang kapangyarihang nasa loob ni Trisha—ang Gintong Phoenix—ay isang sinaunang puwersa na matagal nang hinahangad ng mga madidilim na pwersa sa magkabilang mundo.

"Kaya kayo nawalay sa akin noon," pagpapatuloy ng ama, habang nanginginig ang boses. "Kinailangan kong dalhin ang iyong ina sa isang lugar na akala namin ay ligtas, para itago kayo sa mga humahabol sa inyo. Ngunit nahuli kami ng mga traydor. Ang pagkamatay ng iyong ina... hindi ito aksidente. Isa itong sakripisyo para mailabas ang kapangyarihan mo nang maaga, para magising ang Phoenix."

Napasinghap si Trisha, ang dibdib ay tila sasabog sa sakit.

"Trisha, mula ngayon," madiin na bilin ng ama, "dito ka na magsasasanay. Pero may isang mahigpit na tuntunin: Itago mo ang iyong tunay na kapangyarihan. Huwag na huwag mong ipapakita ang liwanag ng Phoenix. Dito, ang bawat isa ay may abilidad, pero ang sa'yo ay iba. Kung malalaman nila na ikaw ang Phoenix, hindi lang ang mga kaaway ang hahabol sa'yo—maging ang mga taong akala mong kakampi ay maaaring maging banta."

Lumipas ang mga taon.

Anim na taon na ang nakalilipas. Mula sa maliit na batang nagtatago sa likod ng kanyang ama, si Trisha ay isa na ngayong dalagang may tindig na kasing-talim ng kanyang paningin. Sa loob ng Aethelgard, natuto siyang gumamit ng mga simpleng mahika—mga apoy, hangin, at pagkontrol ng mga bagay.

Sa mata ng ibang tao, isa lamang siyang ordinaryong estudyante na may katamtamang lakas. Wala silang kaalam-alam na sa ilalim ng balat ni Trisha, natutulog ang isang nilalang na kayang tumunaw ng mga bundok at magpabagsak ng mga hukbo.

Ngunit sa kabila ng paglipas ng panahon, hindi lumipas ang sakit.

Tuwing gabi, sa loob ng kanyang silid, pilit niyang pinipigilan ang kanyang emosyon. Hindi niya malimutan ang tunog ng putok ng baril. Hindi niya malimutan ang huling ngiti ng kanyang ina. At higit sa lahat, hindi pa rin nawawala sa isip niya ang mga tanong: Bakit kailangang mamatay ni Ina? Sapat na ba ang pagtatago para mabigyan siya ng hustisya?

Habang naglalakad siya sa pasilyo ng academy isang gabi, napatingin siya sa salamin. Nakita niya ang kanyang sariling mga mata—na sa isang iglap, ay kumislap ng ginto bago bumalik sa kulay tsokolate.

"Hindi ko na kayang magtago habambuhay," bulong niya sa sarili, habang ang kamao niya ay humigpit sa hawak niyang punyal—ang iisang alaala ng kanyang ina.

Alam niyang paparating na ang panahon na kailangan na niyang lumabas sa anino, anuman ang maging kapalit nito.

Jarfyang Little's

14/05/2026

14/05/2026

13/05/2026

13/05/2026

10/05/2026

10/05/2026

06/05/2026

06/05/2026

22/04/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request