09/05/2026
Ito po daw yung isang tatay na buong araw nagtrabaho, ₱400 lang ang kinita—pero kalahati nito ginastos niya para may maiuwi na pasalubong sa kanyang mga anak.
Alam n’yo ba, pauwi na siya nang kausap niya sa phone ang anak niya. Sabi ng bata, “Pa, nasaan ka na? Wala si Mama, hinihintay ka namin.” Mahinahon niyang sagot, pauwi na raw siya.
Tinanong siya kung may pasalubong. Sinabi niyang ₱400 lang ang kinita niya buong araw. Yung ₱200, ipinambili niya ng donut para sa dalawang anak—parang simpleng handa na rin para sa kanila.
Pero ang sagot ng bata ang mas tumimo:
“Okay lang ‘yan, Pa. Umuwi ka na at magpahinga. Kahit wala tayong handa, basta kasama ka namin, sapat na.”
Sa sandaling iyon, ramdam ang pagod at pagmamahal ng isang ama. Sa maliit na kinita niya, inuuna pa rin niya ang saya ng mga anak niya kaysa sa sarili niya.
Isang paalala ito sa atin:
Hindi nasusukat sa laki ng kita ang halaga ng isang magulang. Nasa pagmamahal at sakripisyo ito na araw-araw nilang ibinibigay para sa pamilya.
Kaya pahalagahan natin ang maliliit na bagay—
ang sabay-sabay na pagkain,
ang ligtas na pag-uwi,
at ang mga taong patuloy na nagsisikap para sa atin. 🙏💛
