08/05/2026
Ang Alamat ng Pitong Lawa ng San Pablo
Noong unang panahon, bago pa man magkaroon ng mga lawa at bundok sa lupain ng San Pablo, ang lugar ay isang malawak at tahimik na kapatagan na hitik sa luntiang kagubatan, malinaw na batis, at masaganang buhay.
Sa gitna ng kalupaan ay naninirahan ang dalawang higante—si G*t P**a, ang higanteng may lakas ng apoy, at si G*t Bughaw, ang higanteng may kapangyarihan ng tubig at lupa.
Magkaibigan sana sila noong una, ngunit kapwa sila naghangad na maging tagapangalaga ng buong lupain ng San Pablo. Dahil sa kanilang matinding pagmamataas, nauwi ang kanilang pagtatalo sa isang napakalaking digmaan.
Sa bawat yabag nila, yumanig ang lupa. Sa bawat suntok at pagbagsak ng kanilang mga dambuhalang kamay, nabiyak ang kapatagan. Humugot sila ng putik, bato, at lupa at ibinato sa isa’t isa nang maraming araw at gabi.
Lumipad ang dambuhalang tipak ng lupa sa iba’t ibang bahagi ng lugar. Ang malalalim na hukay na iniwan ng kanilang labanan ay napuno ng tubig-ulan at naging mga lawa.
Dito isinilang ang:
- Lawa ng Sampaloc
- Lawa ng Bunot
- Lawa ng Palakpakin
- Lawa ng Mohicap
- Lawa ng Calibato
- Lawa ng Pandin
- Lawa ng Yambo
Samantala, ang mga nagtipong bunton ng lupa at batong kanilang inihagis ay naging mga bundok at burol sa paligid ng San Pablo, kabilang ang mga kabundukang ngayo’y nagbabantay sa lungsod.
Sa huli, napagod ang dalawang higante. Nakita nila ang ganda ng kanilang nagawa mula sa kanilang galit—mga lawa na nagbibigay-buhay at mga bundok na sumisilong sa kalikasan.
Dahil dito, sila’y nagkasundo at tuluyang naglaho, iniwan ang kanilang alamat bilang paalala:
Maging ang pinakamalaking galit ay maaaring lumikha ng kagandahan kapag natutunan ang pagkakaisa.
At hanggang ngayon, sinasabing kapag tahimik ang tubig sa pitong lawa at malamig ang simoy mula sa kabundukan, iyon ay tanda na ang dalawang higante ay nagbabantay pa rin sa San Pablo—hindi na bilang magkaaway, kundi bilang mga tagapangalaga ng lungsod.
