03/02/2026
Noong Enero 1, 2022, nagsimula ang unang video. Panahong iyon, madalas silang gumala—walang tiyak na destinasyon, kung saan lang sila dalhin ng daan. Mahigpit pa ang mga limitasyon dahil sa pandemya; sarado ang maraming lugar, lalo na ang mga matao. Kaya madalas, sa mga tubuhan sila napapadpad, habang kinukunan niya ng video ang kanyang anak. May biro pa siyang sambit, “atin itong tubuhan.”
Hindi niya inakalang ang bundok na tanaw nila noon ay babalikan pa nila makalipas ang ilang taon. Noong 2024, bumalik sila roon—sa pagkakataong ito, upang tingnan ang isang farm lot. Hindi man agad naging malinaw ang usapan tungkol sa pagbili, may naitanim nang ideya sa kanilang isipan.
Sa mga sumunod na still clips, madalas na rin silang dumaan sa rutang iyon na ngayon ay isa nang bypass road. Tahimik lang siyang nagmamasid, habang ang kanyang asawa’y nakatitig sa malawak na lupain na may mga kabayo. Hindi malinaw kung ano ang tumatakbo sa kanyang isip, ngunit halatang may hinahanap ang kanyang puso.
Sa ikatlong video, paulit-ulit nilang binabaybay ang Brgy. Halang—umiikot sa Indang, Trece, at bumabalik sa Brgy. Sabang, Naic. Paulit-ulit ang daan, paulit-ulit ang biyahe. Ginagawa nila iyon tuwing naiipon ang pagod at inip ng asawa sa trabaho—isang paraan para ma-reset ang isipan.
Hanggang sa dumating ang sandaling iyon. Isang malinaw na kaisipan ang ibinigay ng Diyos: panahon na para pumirmi, at ituon ang oras sa isang lugar.
At doon nagtapos ang pag-ikot—nakakuha sila ng farm lot sa Brgy. Pantihan 3, Maragondon, Cavite.
Isang kwento ng paglalakbay na hindi lang tungkol sa mga daang tinahak, kundi sa tahanang unti-unting natagpuan.
