12/05/2026
Tak to właśnie powinno wyglądać. 😀
O tym zawsze mówię gdy jeżdżę po całej Polsce z owocami dla ludzi z alergią.❤️🥰
CZYLI ŻE MOJE DRZEWA będą owocować nawet 70 lat albo i więcej. Stare podkładki. MINUS ŻE NA LIGOLA moją wizytówkę czekałem od posadzenia na prawdziwy zbiór 9 LAT. Niektórzy klienci biorą nawet 100 kilo tego jabłka. Sok tak dobry że pijesz bez końca.
Pozdrawiam klientów z całej Polski
500-625-932
Nowoczesne sadownictwo stara się uzyskiwać maksymalny plon z minimalnej powierzchni przez intensywny system karłowych drzewek na podkładkach krasnych w gęstych rzędach. Wiedza wiejska wiedziała, jak utrzymać sad rodzinny przez pokolenia bez nawozów mineralnych i chemicznych oprysków.
Dawne sady przydomowe — pełnowymiarowe drzewa owocowe na podkładkach silnie rosnących, obsadzone z odstępem ośmiu do dwunastu metrów, otoczone niskim runem łąki kwietnej z koniczyną, mniszkiem, krwawnikiem i jaskrem — nie były nieekonomiczną stratą przestrzeni. Były precyzyjnym ekosystemem, w którym jedno drzewo produkowało od stu do trzystu kilogramów owoców rocznie przez sześćdziesiąt do stu dwudziestu lat życia, podczas gdy przestrzeń między drzewami zapewniała pokarm dla zapylaczy, schronienie dla drapieżników szkodników i pastwisko dla małych gospodarskich zwierząt jak kury, gęsi i owce.
Sad intensywny z karłowymi drzewkami w jednorzędowych podporach dostarcza wysokiego plonu w bieżącej dekadzie. Wymaga jednak corocznych zabiegów chemicznych, regularnej wymiany drzewek po piętnastu latach życia (krótkie życie podkładek krasnych) i nieustannej pracy intensywnej.
Sad ekstensywny z drzewami pełnowymiarowymi daje niższy plon w przeliczeniu na hektar, ale stabilny przez wieki bez konieczności nawożenia mineralnego i ochrony chemicznej. Pojedyncza stara jabłoń typu Antonówka, Kosztela albo Sztetyna Zielona w polskim sadzie wiejskim może żyć osiemdziesiąt do stu pięćdziesięciu lat, dając w szczytowych latach do pięciuset kilogramów owoców z drzewa, kumulując w sumie kilkadziesiąt ton jabłek w całym cyklu życia jednego drzewa.
Spadek liczby starych sadów przydomowych w polskim krajobrazie wiejskim w ostatnich pięćdziesięciu latach jest skorelowany z zanikiem starych odmian jabłoni odpornych na choroby grzybowe, takich jak Kosztela, Sztetyna Czerwona, Reneta Landsberska, Boiken, Glogierówka, Malinowa Oberlandzka. Każda taka odmiana to genetyczna p**a odporności gromadzona przez stulecia, której nowoczesny sadowniczy program hodowlany nie potrafi odtworzyć.
To, co nazywamy "starym", było po prostu skalibrowane na pokoleniowy czas. My wybraliśmy plon dekadowy. Rachunek przychodzi z każdą wymianą zniszczonego ogrodu intensywnego na nowy.
Praktyczne odpowiedniki w polskim ogrodzie warzywnym i na działce: jedno pełnowymiarowe drzewo Antonówki, Kosztelki lub Renety Landsberskiej w narożniku ogrodu zamiast dziesięciu karłowych jabłonek na palikach. Stare odmiany śliwy węgierki i renklody zamiast karłowych odmian deserowych. Pojedyncza grusza Bera Hardiego lub Konferencji rosnąca naturalnie zamiast formowanego sznureczka u sznurka.
