03/08/2024
ฉันมีที่ดินอยู่ 2 แปลง ที่ปาย
ที่นึงอยู่บนเนินดอย 2 งานกว่าๆ ด้านนึงวิวดอย ด้านนึงมีลำธาร แต่ฉันกำลังตัดสินใจจะยกให้เป็นที่สาธารณประโยชน์ เผื่อเป็นถนนไว้ขึ้นดอย
ที่อีกผืนเกือบสองงาน วิวสวย มีถนนผ่านหน้าที่ น้ำไฟมี โฉนดพร้อมในชื่อฉัน กำลังหาเวลาขึ้นไปจัดการ ผืนนี้น่าจะขาย ตอนแรกตั้งใจปลูกบ้านอยู่และทำโฮมคาเฟ่ แต่ปัจจุบันติดเรื่องครอบครัวเลยยังไม่ได้สานฝันต่อ
ปายคือเมืองที่ฉันรักมาก คือ หมู่บ้านในนิทานของฉัน แต่มาวันนี้ ฉันคงไปต่อไม่ไหวแล้ว กำลังใจมันน้อยลงเต็มที ทุกๆคนที่รู้จักฉันจริงๆ จะรู้ว่าฉันเป็นคนโง่ที่มีน้ำใจ ช่วยอะไรใครได้ก็ช่วยเขาไปทั่ว เห็นใครริเริ่มขายอะไรก็จะรีบไปซื้อไปให้กำลังใจแม้จะไม่ได้ใช้ไม่ได้กิน ช่วยเหลือหลายๆคน แม้จะมีหลายๆคนคอยท้วงติงเช่นกัน แต่ฉันก็ยังช่วย มาถึงวันนี้ ฉันว่าเอนเนอจี้ด้านน้ำใจของฉันคงหร่อยหรอลดลงแล้ว ฉันเหนื่อยกับการให้ๆๆ "ที่ไม่ได้หวังผล" แล้วล่ะ คงพอแล้วกับคนหลายคนที่นั่น พอแล้วกับคำว่า "เพื่อน พี่ น้อง" เหลือไว้ให้แค่คำว่า "คนรู้จัก" เพราะสุดท้ายแล้ว คนเหล่านั้นเขาไม่ได้มองเราอย่าง เพื่อน พี่ น้อง.... แต่พวกเขาแค่มองเราเป็น "แหล่งผลประโยชน์ชั้นดี ที่เขาคิดหาประโยชน์ได้" มันก็เท่านั้น เท่านั้นจริงๆ และสิ่งที่ฉันเสียดายที่สุด คือ ความจริงใจที่ให้ไปเหล่านั้น ไม่ได้เสียใจนะ...แต่เสียดายที่ให้ใจไปต่างหาก
สุดท้ายจริงๆ... ฉันยังคงรัก และคิดถึงเสมอ "หมู่บ้านในนิทาน" ของฉัน
