Özmekik ailesi yaklasık on yıl önce Istanbul’dan ayrılma kararı aldı. Bu amaçla Istanbul çevresinde yeni bir is ve hayat için uygun bir yer aramaya basladı. Bu arayıslar Kırklareli Kavaklı’da bir elma bahçesinde sona erdi. Bu yıllar erkek arkadasım’ın Ankara’da Hacettepe Üniversitesi Endüstri Mühendisligi Bölümü’nü kazandıgı yıllardı. Erkek kardesi ise ondan bir yıl sonra Ankara Üniversitesi Ziraa
t Mühendisligi Bölümü’nü kazandı. Bu gelismeler sonucu Kırklereli’ne yerlesme fikri mezuniyetlere kadar ertelendi. Bu arada Anneleri özel bir bankadaki isine devam ediyor, Babaları da Istanbul üzerinden bahçeyle ilgilenmeye çalısıyordu.. Erkek arkadasım ve kardesi yaz aylarında babalarına yardımcı oluyorlardı. Iki sene önceye kadar bu süreç böyle devam etti. Kavaklı’daki evlerini insa etmeleriyle burada geçirdikleri zaman artmaya basladı. Geçtigimiz yıl Anneleri emekli, erkek arkadaşımda mezun oldu ve artık burada yasıyorlar. Kardesi ise bu yıl mezun olarak onlara katılacak. Erkek arkadasım bir sirkette ise girip çalısmak, Istanbul’un kesmekesinde bogusmak, patronun emirleriyle ofiste yaslanmaktansa, emegini hak edenlerle ugrasmayı tercih etti. Istanbul’un trafiginden, metrobüsün ter kokulu kalabalıgından vazgeçti. Her sabah bir telas ise gidipte bir tesekkür dahi alamayanların arasından sıyrıldı. Belki sizde iyi bir maas, havalı bir kariyeri elinin tersiyle ittigini hatta umutsuz bir girisimci oldugunu düsünenlerdensiniz. Ama daha yolun basındayken bu riski almak istedi. Ve su günlerde patronu da, çalısanı da kendisi oldugu bir dünya kurmaya çalısıyor. Benim blog hazırlama fikrim ise tamda bu noktada devreye giriyor. Bunun yanında tavuk çiftligi kurmayı ve yumurta üretimi yapmayı hedefliyor. Gerekli ekipmanı sagladı ve tavuklar yuvalarına geldiler. Onları gerçekten sevgiyle, kendi elleriyle besliyor. Saglıklarını ve beslenmelerini çok önemsiyor. Çünkü yumurtaları satın alacak insanları ailesinden biri gibi düsünüyor ve deger veriyor. Civcivlerini korktukları ve üsüdükleri zaman odasında uyutuyor, sıcak havlularla ısıtıyor. Onlara ticari birer meta gibi degil en sevdigi evcil hayvanlarıymıs gibi davranıyor. Sadece kendisinin degil tüm ailenin tutumu bu yönde. Ben de asık oldugum adama ve bu sevgi dolu emekci aileye sizlerle onları bulusturarak destek olmak amacındayım. Sözün özü bu blogda sevgiyle yapılan bir isin hikayesine tanık olacaksınız. En büyük dilegim samimiyetime inanmanız. Bu yolda bize ortak olmanız. Sayfalarımızda Kümes’imizle ilgili tüm detayları, kendi yumurtalarımızla yaptıgımız omlet ve diger tarifleri, henüz büyümekte olan çiftligimizin mahsulleriyle hazırlanan anne eli degmis ürünleri görebileceksiniz. Çiftligimizdeki tüm bireylerimizi yakından tanımak için Instagram hesabımız yumurtamsicak’dan bizi takip edebilir, istediginiz her an [email protected] adresinden bize ulasabilirsiniz. Sizlere sayfamızın güncelligini koruyacagımıza ve yaptıgımız her isi tüm dürüstlügüyle paylasacagımıza söz veriyoruz. Kırklareli’ne yolunuz düserse, bekleriz…
